Le Dernier des Fous (2006)

Woensdag in Filmhuis Den Haag in het kader van Cinepremières

Hoewel de afstandelijkheid en machinaal-fatale afwikkeling van het verhaal weer met buitengewoon veel strengheid en 'trots' zijn weergegeven rammelt het behoorlijk in deze tweede film van Achard, 8 jaar na zijn debuut (met Tiger Award bekroond in Rotterdam).

Achard heeft een fraai moment uitgekozen als de jonge hoofdpersoon op het punt staat naar het lyceum te gaan. Hij wil niet. In de zomer voltrekt zich een dramatsiche ontwikkeling. Want hoewel het uitgangspunt voldoende drama zou moeten bieden krijgen we een moeder met een zenuwinzinking, een nymfomane buurvrouw, een vriendinnetje dat pubert en geen aandacht meer geeft, hun landhuis dat verkocht wordt, een broer die zijn grote liefde met iemand anders ziet trouwen, een dood huisdier en een zelfmoord voorgeschoteld. Dat soort zomers maak ik nooit mee, dat kan blijkbaar alleen in films.

Als dan Martin ook nog -hoe origineel kun je zijn?- een revolver vindt in een lade van een kast van een verlaten kamer laat de afloop zich raden. Ook dat gebeurt alleen in films denk ik dan. (Een beetje) teveel drama voor één film, waarin de strakke beeldregie en het samenspel tussen de twee broers het hoogtepunt vormen.

Scènes waar geen einde aan lijkt te komen gecombineerd met een mager verhaal. Help!

De film vanuit het perspectief van een klein jongetje heeft zeker wel wat. Ook de omgeving van de mooie boerderij is zeker sfeerbevorderend. De zwakke schakel is waarschijnlijk toch het verhaal zelf. Een geesteszieke moeder die duidelijk ook de rest van het gezin beïnvloed heeft. Maar erg geloofwaardig is het allemaal niet.