Julia (2008)

La Vie Rêvée Des Anges is een erg mooie film (zelden zó weggeblazen geweest als door Natacha Régnier in die prent) en Tilda Swinton kan sinds Young Adam niet veel meer verkeerd doen bij mij.

En toch werden mijn verwachtingen in het eerste half uur helemaal niet ingelost: het is allemaal veel te theatraal om te beklijven. Op het moment dat het grappige ventje z'n intrede doet echter, en er een vreemde soms vertederende relatie ontstaat tussen hem en Julia, weet Zonca me opnieuw beet te grijpen, met als hoogtepunt de prachtige scène in het Mexicaanse bed.

Visueel is Julia zeer degelijk hoewel ie bij een grovere korrel zeker baat had gehad. Ook wat desolaat gitaargepingel zoals bijvoorbeeld in Amores Perros had hier voor extra emotie kunnen zorgen.

Toch een sterke film maar minder krachtig als het debuut van deze regisseur.

Films van ruim twee uur hebben altijd een bepaalde aandacht van de kijker nodig. Het zijn meestal geen films die je even snel wegkijkt, voornamelijk ook omdat er binnen die twee uur meer ruimte is voor een uitgebreider verhaal. Julia is zo'n film.

De film opent niet direct uitnodigend. Actrice Tilda Swinton is het eerste half uur niet overtuigend en het verhaal - evenals Swinton - heeft echt ruim een half uur nodig om op gang te komen. Pas dan wordt je opgeslokt door het totaalbeeld. Een kidnapping van een kind hebben we vaker gezien in films, maar door de intrigerende manier van filmen en acteren blijf je toch twee uur gefocust. Swinton draait helemaal warm en wordt van een hoerige acoholist een psychologische kidnapper en zelfs een soort van bezorgde moeder. Die transformaties worden perfect in beeld gebracht door regisseur Erick Zonca, die overigens prachtige filmlocaties heeft gevonden voor deze film. En uiteraard mogen we Swinton ook niet vergeten. Waar ze in Burn After Reading een totale miscast was (zelfs zo erg dat ik begon te twijfelen aan haar acteerprestaties), weet ze haar draai in Julia echt te vinden.

De film straalt een heel andere sfeer uit dan al die andere Hollywood-films over kidnapping, om maar even te generaliseren. Naar het einde toe lijkt het geheel er allemaal wat te dik op te worden gegooid (De Mexicaanse maffia bijvoorbeeld die net toevallig dat kind heeft gekidnapt) en de afwerking ervan had wat beter gekund voor een film van dit formaat. Nu wordt je achtergelaten met een bedenkelijk einde, die voor de kijker al helemaal niet bevredigend is.

Het totaalbeeld daarentegen klopt gewoon prima. De acteurs zijn op hun best en het verhaal is goed uitgewerkt. Een dikke 4.5 voor nu, mede door de verrassende acteerprestaties van Tilda Swinton.

Heel indrukwekkende film. De actrice die Julia speelde heeft een heel indrukwekkende prestatie geleverd want ze kwam heel geloofwaarig over als een alcoholiste die compleet de weg kwijt is en totaal verhard en vervreemd in het leven staat.

Heel mooi om te zien hoe ze weer een beetje haar menselijkheid terug krijgt door haar contact met het jongetje dat ze heeft ontvoert. Het verhaal was op veel momenten heel spannend en iedere keer als je dacht dat het niet spannender kon werd het toch weer een beetje spannender. Aan de andere kant begon het verhaal af en toe wel een beetje te slepen en werd het een beetje langdradig.

Ik vond alles ook heel realistisch neergezet. Het werd niet overdreven geromantiseerd.

Maar echt een heel indrukwekkende film om naar te kijken !

Dit gaat over zo ongeveer de meest amateuristische ontvoering ooit bedacht, en het gaat elke scene van kwaad tot erger door de ongelofelijk domme keuzes van Tilda Swinton's karakter. En toch heeft het wel iets. Het zijn met name de fel-realistische beelden die een soort betoverende trip door de onderlaag van Noord- en Zuid-Amerika in beeld brengen. Tilda Swinton zet ook nog een zeer intrigerend karakter neer, ook al zijn haar keuzes niet altijd even geloofwaardig.

Best wel een aardige film met een uitstekend acterende Tilda Swinton (ze ging ook nog regelmatig uit de kleren ). De film duurt best lang maar verveelde eigenlijk niet. Sterker nog hij wist me best goed te boeien en het einde vond ik prima. De beelden zagen er ook best fraai uit.

Wat er allemaal leeft aan de rand van onze maatschappij !

Goede film met m.i een uitstekende Tilda Swinton, die met een César-nominatie beslist onvoldoende in de prijzenpot valt.

Mogelijks is de film wat langdradig zodat middenin de spanning wel even wegebt maar toch in zijn geheel boeiend.

Hetzelfde thema uitgebracht door en met grotere namen zou een kassucces geweest zijn wat betekent dat het plot best origineel is, de uitwerking echter een tikkeltje spankracht mist.

Aan de korte inhoud te lezen had 'k een zielig drama verwacht over een alcoholiste, maar is deze anders uitgedraaid.

Eerst en vooral is Tilda Swinton erg opvallend in deze rol. Meestal speelt ze nogal droge, eerder saaie/stijve rollen, maar hier was het precies good girl, gone bad. Een fuifbeest, grofgebekt en ze loopt zelf volledig naakt in beeld. Een verademing Ze draagt dan ook de volledige film.

Het verhaal is dus veel meer dan een saaie kidnapping, tevens ook een roadmovie, bevat ook enkele onverwachte wendingen en een geslaagd einde.

Dit was toch wel een serieuze verrassing, dus verwacht niet direct een drama, maar veel meer!

Niet dat Tilda Swinton mijn favoriete actrice is, maar ze heeft wel enkele mooie rollen gespeeld. Als Julia kan ze mij echter niet echt boeien en de film gaat dan ook qua gevoel mij compleet voorbij. Ik zie hier niets in. Nochtans heeft het een boeiend verhaal mee, maar ik denk dat het personage te weinig sympathie in zich heeft om als kijker mee te leven. Origineel een boek ook, wat beter werkt dan deze verfilming. Niet echt mijn ding, al is het ook weer niet zo slecht gemaakt.

Julia.

Nee, ik ben geen Romeo, maar die naam is voor mij niet echt neutraal. Dus om dan een Julia een hoofdrol te zien spelen is ook niet echt neutraal, en als dat dan een personage is dat op geen enkele manier sympathiek wordt, mwah, ja, dat is dan wel een interessante film. Niet precies op een positieve manier. Wat zal ik zeggen. -1.

Hetzelfde betoog kan ik direct eigenlijk ook schrijven over Tilda Swinton. Als een andere actrice bij mij op dezelfde welhaast voor een godin passende verering mag rekenen, dan schiet me dat nu even niet te binnen. Pijnlijk gewoon om haar zo'n onaangenaam personage te zien neerzetten, en het is wel een wat schamele troost dat ze dat zo goed doet. -1.

Verder is het verhaal wat matig, is er qua cinematografie niet echt iets te zien waar ik van onder de indruk ben, en is de soundtrack volstrekt onopmerkelijk. -1. Narratief is het ook al huilen met de pet op, want het verhaal is trekkerig en kiest niet tussen drama en thriller - en al zeker als je daarbij betrekt wie het dan moeten gaan vertellen. -1.

Wat hou ik over? ah, maar films gaan niet over rekenen. Wat het zwaarste weegt is nog wel dat het mooie beeld van de poster absoluut niet representatief is voor de film zelf.

Onderhoudende, en soms ook spannende film die aan het eind, met de tweede ontvoering, wel een beetje uit de bocht vliegt. De rol van de hoofdrolspeelster was niet helemaal consequent. Aan het begin een vervelende kortzichtige vrouw, aan het eind bijna omgekeerd: nogal ongeloofwaardig slim en doortastend in sommige situaties.
Het eind - waarbij de irritant psychopathische Mexicaanse schurk er met het losgeld vandoor gaat - was natuurlijk ruk.