100 Tears (2007)

Een super low budget film, maar met super veel blood N´guts.

Het verhaal is zo bizar slecht dat het zichzelf soms vergeet. Dit is echt een HorrorPorno, zoals ze dat noemen, het verhaal zit erin, zodat het massale bloedvergieten nut heeft. Hou je van goorigheid,

dan moet je zeker kijken. Hou je van van Bloed, darmen, afgehakte

ledematen, clowns en dwergen, dan ook. Maar kijk zeker niet voor het verhaal. Ik geef de film een 2,5, alleen voor de gore-effects. De rest is zwaar klote. PS: de film is gefilmd met een huis, tuin en keuken camera, zó lowbudget dus.

Spoiler: Hoe de clown uiteindelijk aan z´n einde komt, daar snap ik de logica echt niet van!!

Nog net geen 100 tranen gelaten wat was dit nep zeg.

Acteren van laag nivo en verhaal ook maar stndaard.

Alleen ht slasher gehalte was leuk.

1,5 ster

Gestoorde en vieze gory horror film.

Het verhaal rammelt en het acteerwerk is bagger.

Toch zijn er ook meerdere pluspunten zoals dat ik de dwerg erg grappig vond.

De clown pretty creepy is en de gore er geweldig uitziet.

De oversized meatcleaver geweldig

Voor een low-budget film is dit zeker geen slechte.

Een slasher-film met een slecht verhaal en redelijk wat gore. Indien je een liefhebber bent van afgehakte ledematen, dan zal deze wel te pruimen zijn. De spanning is niet echt voelbaar, en het laat je verder koud wat er met de hoofdpersonages gebeurt.

Alleen voor de liefhebbers.

2,0 *

Een Unearthed release die al jáááren op het lijstje staat. Bekend als een über bloederige slasher; en daar is geen woord van gelogen. Extreem low budget. Dat gaat vaak gepaard met een wat lastig middenstuk. Dat is ook hiet het geval. 100 Tears gaat geweldig van start met meer on-screen kills dan menig horrorfilm over de gehele speelduur. Dat werkt een beetje verlammend, want na een tijdje ''ken je het wel''. Wat dat betreft toch echt bedoelt voor de die hard gore/slasher buffs. Op zoek naar een ''goede'' slasher? Dan zit je hier fout. Het is vermakelijke underground splatter met een typische home-video look.

Regisseur en special effecten-kunstenaar Marcus Koch startte na een paar shorts en zijn film ROT, uiteindelijk zijn carrière bij Troma met Citizen Toxie: The Toxic Avenger IV. Maar Anno nu mag je toch wel spreken van een aardig mooie C.V. en wordt hij regelmatig gevraagd om de special effecten voor Low & No-Budget films te doen.

Natuurlijk neemt hij soms ook zelf plaats in de regiestoel. Dit is zijn tweede film. Waarin een standaard-slashers-verhaaltje wordt gecombineerd met een niet versmaden Gore-fest. De film kent twee verhaallijnen; één met Jen en Mark, die samen privé-detective spelen, nu is dit weinig interessant en uiteraard tenenkrommend slecht geacteerd (hoort zo'n beetje bij dit soort werkjes) De andere gaat over Gurdy The Clown aka the Teardrop Killer die op zoek is naar geliefde en dochter. Gelukkig is deze een stuk fijner van aard!

Niet dat nu dat verhaal bijster goed was maar dat gedeelte van de film bezit tenminste prima gore effecten. Alhoewel soms te donker (net als soms de rest van de film) en doordat er gekozen is om Gurdy een reusachtige vleesmes mee te geven, zijn de moorden niet heel gevarieerd. Gelukkig overtuigd de film op bloederigheid wel goed! En is deze film zeker geen verkeerde zit!

Saillant Detail: Het nummer wat veelvuldig is te horen is Voltaire - When You're Evil

Clowns.

100 Tears is duidelijk een goedkope, matige maar ouderwets bloederige film. Voor ik deze film zag was het weer een aardige tijd geleden dat ik een horrorfilm zag die zo veel bloed includeert. Al in de eerste minuten kleurt de camera rood van het bloedvergieten, en heeft de film niet lang nodig om je aandacht beet te pakken.

Helaas kakt de boel daarna weer een beetje in. Ondanks de welwillende pogingen van de cast kan regisseur Koch er niet in slagen om een personage interessant te maken. 100 Tears is dan ook gewoon een best makkelijk detectivefilm met een moordende clown als centrale vijand. Die clown is verder ook niet bijzonder ingevuld, en weet zich nauwelijks te onderscheiden van andere enge clowns, behalve dat het moordwapen van deze Gurdy the Clown wel erg groot is.

Wat ik door de film heen vooral mis is inspanning, want de regie is niet erg betrokken in de film. De camera wordt nooit op de neus van de gebeurtenissen gedrukt, maar brengt alles vanaf een veilige afstand in beeld. Zo worden enkele stunts al snel tegenvallend, omdat de simplistische uitvoer geen indruk maakt. Die dochter van de Clown is overigens ook strontvervelend op een negatieve manier.

Wat de film redt is de schaamteloze manier waarop het zijn moorden in beeld brengt. Liters bloed vliegt op de muren en spreidt zich uit over de vloer. Fijn dat er nog horrorfilms van Amerikaanse bodem zijn die zich op dit gebied niet echt inhouden, want Gurdy hakt lekker door. Ook fijn dat ze een lekker grote, intimiderende clown hebben gepakt. Onderscheidend is het niet, maar wel net wat passender.

Vermakelijk tot op het einde, vooral omdat de gebeurtenissen op het vlak van horror ontzettend lekker doordenderen. De film duurt ook niet langer dan nodig is en ik kon wel lachen om de finale. Een duidelijke anticlimax, maar het is passend binnen deze film, omdat Koch duidelijk wel probeert om wat anders neer te zetten. Of dat ook lukt? Nee, maar het kijkt best aardig weg. Halve film.

Deze "shot on video" horrorfilm werd bij aanvang van de "Horrorfilm Challenge" (versie 2022) genoemd door joolstein en leek me wel interessant voor mij, want ik zie graag horrorfilms met moordende clowns die lekker grof te keer gaan, zoals in de horrorfilm "Terrifier (2016)".

In dit verhaal draait het om Luther Baxter als de moordende clown "Gurdy" (Jack Amos), die bij het publiek bekend staat als de "Teardrop Killer". Twee journalisten, te weten Jennifer (Georgia Chris) en Mark (Joe Davison), zijn op zoek naar een artikel voor op de voorpagina en gaan op onderzoek uit naar de "Teardrop Killer". Maar tijdens hun onderzoek komen ze oog in oog te staan ​​met de moordenaar zelf.

Omdat "100 Tears" een "shot on video" (gemaakt met een budget van 75,000 dollar), ziet alles er vrij goedkoop uit en moet je ook geen al te hoge verwachten hebben van de cast. Het verhaal stelt ook niet veel voor, maar het is zeker niet slecht en ook wordt er uitleg gegeven (o.a. waarom "Gurdy the Clown" aan het moorden is begonnen) en heeft de film nog een leuke verrassing in petto. Want "Gurdy the Clown" is namelijk niet de enige die aan het moorden is in deze film. Verder heeft "100 Tears" een mooie balans wat betreft rondspattend bloed, gore (o.a. ingewanden en afgehakte ledematen en hoofden) en leuke oneliners en dat laatste ook met geestige humor. Zo zegt Mark tijdens een discussie (over wat voor soort verhaal ze kunnen schrijven om op de voorpagina te komen en waarbij Jennifer voorstelt om een artikel te schrijven over seriemoordenaars) met Jennifer op een gegeven moment tegen haar:

"Is this what you do late at night when I'm sleeping?"

Waarop Jennifer dan zegt:

"Yeah, this and masturbate."

En als Jennifer op een gegeven moment liggend op de vloer oefeningen is aan het doen en Mark een scheet bij haar laat, zegt ze tegen hem:

"I swear to God, if you do that again, I'm gonna shit on your pillow."

Ook zien we op een gegeven moment een jonge vrouw in een rolstoel, waar dan een andere vrouw tegen zegt "What's up, Legs?". Die scène speelt zich af in een opvangcentrum en daar maken we ook voor het eerst kennis met "Gurdy the Clown" na circa 9 minuten, die daar dan in circa 5 minuten tijd maar liefst 9 slachtoffers maakt en ook neemt hij er een paar mee om later te martelen en te doden. Tijdens deze moorden gebruikt hij een overmaats vleeshakmes en daarmee hakt hij vooral in op hun hoofden. Zo onthoofd hij "Legs" (Alanna Baker) en duwt hij haar lichaam (wat nog in de rolstoel zit) van de trap af. Buiten het inhakken op hoofden, trapt hij ook het hoofd in van een vrouw en bij een andere vrouw leeft hij zich uit op haar maag, waardoor de ingewanden eruit vallen.

Daarna zien we "Gurdy the Clown" natuurlijk nog in een aantal scènes lekker grof te keer gaan en hakt hij o.a. de ledematen af van verschillende personen. Terwijl hij op bloedige wijze inhakt op de slachtoffers met zijn overmaatse vleeshakmes, hoor je ook steeds een techno / industriële soundtrack en die voegde echt wat intensiteit toe aan die bloedige scènes. Behalve het moorden spoort hij ook zelf een belangrijk familielid op, te weten zijn gestoorde (snijdt o.a. met een scheermes in haar lichaam en neukt met mannen waarna ze hen vermoordt met het scheermes) dochter Christine (Raine Brown), om zich bij hem aan te sluiten. Hij loopt daarna rond met het overmaatse vleeshakmes en zijn dochter met een sloophamer.

Samen doden ze dan een groep drinkende en feestende jongeren in een oud en verlaten gebouw. Ze gaan daar beiden lekker tekeer, want zo bijt Christine een oog uit bij een vrouw die ze daarna uitspuugt en samen slaan ze met hun vleeshakmes en sloophamer een vrouw helemaal tot moes. In dat gebouw vindt ook de finale van de film plaats en komen Jennifer, Mark en twee deuzige politierechercheurs oog in oog te staan ​​met beide moordenaars. Het is uiteindelijk alleen Jennifer die het tijdens de maffe ontknoping (zo schiet Christine zonder reden opeens haar vader "Gurdy the Clown" dood, slaat Christine Jennifer tot moes maar doodt ze haar niet, waarna Jennifer uiteindelijk Christine doodrijdt) weet te overleven.

Zoals al eerder aangegeven moet je van deze "shot on video" geen al te hoge verwachtingen hebben van de cast, maar de hoofdrolspelers deden het niet slecht. Joe Davison (die ik overigens vond lijken op James Gandolfini) speelde de rol van Mark leuk en hij zorgt ook soms voor wat humor en dat laatste geldt zeker ook voor Georgia Chris in de rol van Jennifer, welke ik ook een leuke vrouw vond om naar te kijken. Ze loopt vooral rond in luchtige kleren (o.a. ondergoed) waarin haar lichaam goed te zien is, maar het zou fijn zijn geweest als ze iets meer huid had laten zien Ook Jack Amos (hij had wel wat weg van Oliver Hardy) als de gestoorde klootzak "Gurdy the Clown" en Raine Brown als zijn dochter Christine deden het verdienstelijk en de laatste had wel wat weg van Margot Robbie als "Harley Quinn".

Buiten de vier hoofdrolspelers zien we ook nog veel andere personen (vooral de vele slachtoffers van "Gurdy the Clown"), waaronder de dwerg Drage (Norberto Santiago), die graag in pornoboekjes kijkt en die vroeger samen met "Gurdy the Clown" in het circus werkte. Met hem heeft hij ook nog een band. En verder ook nog de twee deuzige politierechercheurs Spaulding (Kibwe Dorsey) en Dunkin (Rod Grant) en vooral de laatste is enorm deuzig. Als hij een keer buiten op een plaats delict staat en Jennifer en Mark komen daar aan, dan praat hij met Jennifer en Mark gaat dan naar binnen om aanwijzingen te zoeken, waarbij hij dan een doodsbang meisje vindt, welke politierechercheur Dunkin over het hoofd had gezien. Als hij buiten aan het praten is met Jennifer, zegt hij o.a. tegen haar:

"Hey, maybe we should get a cup of coffee sometime."

Waarop Jennifer dan sarcastisch antwoord:

"Yeah sure."

Als Jennifer en Mark daarna wegrijden, zegt Mark tegen Jennifer:

"So did, uh, Duncan have anything to say?"

Waarop Jennifer antwoord:

"Besides asking me out on a date, not much."

Al met al is "100 Tears (2007)" geen hoogstaande horrorfilm en dat moet je ook niet verwachten van een "shot on video" film. Maar menig horrorliefhebber zal zich er zeker mee vermaken, al is het alleen maar vanwege het vele gore (ook fraai in beeld gebracht) wat erin te zien is.