Kaidan (2007)

Kaidan is uiteraard zelf al een remake.

Verbaas mij er steeds weer over hoe snel regisseurs (ook hier) weer uit de spotlights kunnen verdwijnen. Nakata heeft toch een serieuze hype achter z'n naam staan, heeft het daarna 2 keer in Hollywood mogen proberen. Maar wanneer hij dan terugkeert naar z'n thuisland (en de meeste fans zijn het er altijd over eens - het origineel was beter) is er geen kat meer geïnteresseerd in de nieuwste film van Nakata.

Nu geloof ik ook best dat men deze film liever verborgen houdt van Nakata's Westerse aanhang. Hoewel het label horror niet meteen verkeerd is, is het nu niet meteen wat je verwacht als je grenzen ergens bij A l'Intérieur liggen.

Kaidan is aan de basis vooral een legende of fabel, gefundeerd op een tragisch verhaal waar eigenlijk vooral in de marge enkele fantastische gebeurtenissen plaatsvinden. Als kijker krijg je moord en geesten voorgeschoteld, maar slecht met mondjesmaat en eigenlijk nooit op een enge of spannende manier.

Wel beklemmend af en toe. Daar zorgen een prachtige soundtrack en sterke beelden voor. De scenes die mystiek moeten uitstralen doen dat ook als geen ander. Het drama is verder best droog, daar leent het verhaal en de Japanse oudheid zichzelf dan ook wel voor.

Decors ogen mij af en toe iets te leeg, maar alles wordt mooi en kundig in beeld gebracht. Af en toe sleept het iets te lang aan maar het contrast met de momenten waar de film openbloeit zijn des te mooier.

Vond dit wel een mooie film eigenlijk, had er niet zoveel van verwacht op basis van de trailer, en hoewel de film de trailer eigenlijk goed weerspiegelt levert de uitgewerkte versie een dikke meerwaarde op.

Vooral geen horrorfilm verwachten. Niks engs of goors te bekennen in deze film. Verder gewoon rustig genieten van wat Nakata hier te bieden heeft

4.0*

Was een redelijk vermakelijk kostuumdrama. Natuurlijk ook weinig horror en meer drama. Verhaaltje zat wel goed in elkaar en blikt ook op een ouderwets spookverhaal. (zou dit trouwens ook een remake zijn van die film uit de jaren 60?)

Acteerwerk en kostuums waren ook goed, behalve die kapsel dan van Kikunosuke Onoe. Er zit natuurlijk wel een klein beetje horror in maar toch moet Kaidan het meer hebben van de werkelijkheid. Vond het helaas toch niet een topper maar wel leuk om eens een keer te zien. Het word op bepaalde momenten ook best saai en haakt het soms een beetje af. Ringu 1 en 2 vind ik dan toch net weer beter van de regiseur. Maarja ieder zijn eigen smaak.

Voor de rest vond ik dat eindgevecht wel fantastisch.

3,5*

Onlangs zag ik een DVD-release-lijst waarin Kaidan stond. Mooi eindelijk een release van het Kobayashi-horror-meesterwerk uit 1964!!!

Helaas te vroeg gejuicht want het bleek te gaan om deze film.

Maar.....ook dit betreft een meesterwerk. Geheel ander verhaal dan het vierluik uit 1964, maar wel een akelig griezelige ghost story.

Met Jappen-horror a la Ring of Ju-On heeft het niets te maken. En al helemaal niets met de tiener-horror uit de VS. Dit is literaire horror, waarbij het verhaal het belangrijkste is en er slechts af en toe een schrik/gruwel-moment in zit.

Wat mij betreft mag de standaard die deze film zet wel meer navolging krijgen. De meeste horror de laatste jaren is een mengeling van schrik-effecten die we al sinds Halloween kennen of weer het zoveelste gore-filmpje. Deze film laat maar weer eens zien dat het genre horror en een goed verteld psychologisch verhaal elkaar niet uit hoeven sluiten.

In Nederland uitgegeven op het Asiamania-label, maar een stuk meer ingetogen dan het merendeel van hun titels. En meer geschikt voor een arthouse-publiek dan voor mensen die wachten op een flinke dosis actie. Laat deze titel alstjeblieft niet tussen wal en schip vallen!

Meesterwerk!

Mooi stijlvol spookverhaal in de trant van de films van Kobayashi (Kwaidan) en Shindô (Kuroneko en Onibaba) uit de jaren zestig.

Shinkichi heeft wel een enorm irritante, suffe gepenkop, maar afgaande op de Japanse prenten van die tijd vond men dat toen knap, dus is hij als authentiek te beschouwen. Wat authentiek betreft heeft Nakata zeker zijn best gedaan! Alles wat betreft, decors, requisieten, lokaties enzovoort, ziet er tot in de puntjes verzorgd uit en verhogen de sfeer in de mooi geschoten film.

Grapig dat de horrorfanaten alleen naar de regisseursnaam en daarna op hun neus kijken met deze film!

Dapper van Nakata dat hij deze film maakte, een mooi ingetogen traditioneel spookverhaal van eigen bodem!

Slap.

Eerste halfuur is nog best te doen. De chemie tussen de jongen en de vrouw is mooi en er ligt toch een zekere, zachte sfeer over de film. Maar als er geprobeerd wordt de horror kant op te gaan wordt er teleurgesteld. De griezelscenes zijn ten eerste erg schaars, hoeft niet erg te zijn, als het drama gedeelte dan maar sterk is... dat was na 50 minuten niet meer het geval. En ten tweede waren de griezelmomenten zoals schrikmomenten en spanningsopbouw vaak voorspelbaar en cliché. De vrouw zag er trouwens belabberd uit met haar vervloekte/misvormde oog.

Het concept zou nog best wel leuk kunnen zijn, maar ik vond de uitwerking echt niet goed. Ik lees hier achter mij, dat de setting en de decors erg mooi waren, dat vond ik dus absoluut niet. Voor mijn gevoel was het eerder duf en stoffig. Verhaalvertelling loopt naar het midden toe echt helemaal dood. Geen enkele memorabele, of sfeervolle scene (nee, zelfs niet die met de overleden baby). Effecten waren ook veel te cheesy.

Pluspunten zijn wel de muziek, ondanks dat ik maar twee scènes met muziek kan herinneren, en de redelijke eindscene. Het eerste halfuur is ook wel een klein pluspuntje.

Jammer dat dat de enige pluspunten waren, want voor de rest zag ik echt geen lichtpuntjes in deze film. Gelukkig verwachtte ik niet zo veel van deze film, dus teleurgesteld ben ik niet.

*1,5

Kaidan is niet het soort horror dat je van de welbekende Japanse regisseur zou verwachten. Het is een kostuumdrama zich afspelend in een totaal andere tijd. De horror is niet eng en de film leunt meer op het dramatische aspect. Op zich allemaal geen probleem, maar Kaidan is geen uitzonderlijk goede film helaas.

Kaidan is op zich een erg mooi verhaal maar het komt af en toe allemaal erg houterig over en ik heb af en toe toch last de aandacht erbij te houden.

Het eerste (half)uur is zoals eerder gezegd prima te doen. De jongen en de vrouw doen het allebei prima en de sfeer in dit eerste deel van de film is subliem. De kostuums zijn mooi en ook de setting is erg mooi.

De horror scènes zijn schaars en zijn niet bepaald eng te noemen, af en toe lijkt dat (jammer genoeg dus) wel de bedoeling te zijn.

De sfeer blijft de gehele film wel aanwezig, maar echt interessant wordt het helaas nergens en zelfs het einde weet de film in mijn ogen niet te redden. Nee, aan het einde van de rit wist de film me niet te overtuigen, zal hem niet snel nog eens opzetten. 2 steren.