menu

Urlatori alla Sbarra (1960)

Alternatieve titels: Howlers of the Dock | Metti, Celentano e Mina...

mijn stem
geen stemmen

Italië
Muziek / Komedie
83 minuten

geregisseerd door Lucio Fulci
met Adriano Celentano, Mina en Joe Sentieri

De enige manier voor een groep jonge amateur rock-and-roll zangers om aan genoeg geld te geraken voor het opzetten van een "new wave" concert is om op televisie te verschijnen. De vader van de leadzanger's vriendin, Julia, is toevallig Gammarelli, de directeur-generaal van een TV-station, maar hij wil hen niet helpen. Senator Bucci zorgt er echter wel voor en het wordt een succes. Vanaf dan is Gammarelli zo onder de indruk van de nieuwe muziek dat hij zelfs aan Julia zijn toestemming geeft om met Joe, de leadzanger te huwen.

zoeken in:
Fulci's masculin feminin, waarbij dient te worden opgemerkt dat waar het werkje van godART nu uiterst stoffig en oubollig overkomt als een soort opa vertlelt, dit meesterwerk van auteur Fulci niets van zijn frisheid heeft verloren...terwijl het zes jaar ouder is dan de godART film...
Fulci's tweede musical alweer in een film die aantoont dat hij de nouvelle vague al verre voorbij was, met wederom Celentano, Mina, Elke Sommer, de 'gebruikelijke' volgens de credits Carotenuto en niemand minder dan Chet Baker als l' americano ! De credits vertellen ons dat een scenario vrijwel afwezig was, dat lijkt te kloppen in deze vrijwel non-narratieve film die slechts draait om de optredens van de jonge muzikale garde die zich heeft geformeerd onder de naam teddy boys en waartoe ook Baker behoort , een bende waarvan toen blijkbaar Sentieri gekender was dan Celentano, want die eerste vormt met Sommer het gebruikelijke liefdeskoppeltje.
Net als godART kiest Fulci-zo oud als de gekruisigde gristus- partij voor de jeugd en toont ons de spijkerbroek en de schreeuw als merktekenen van de nieuwe beschaving, terwijl de oudjes er in de figuur van Carotenuto-Gammarrelli van langs krijgen, Gamarrelli de producent die het klootjesvolk dom houdt met zijn confectiestijl muziekshows voor de massa, een figuur van het soort dat nog steeds rondloopt...waaraan dient te worden toegevoegd dat de brave Fulci op zijn sterfbed waarschijnlijk spijt zou hebben van zijn op het eind uitgesproken wens tot meer muziekprogramma's voor de jeugd..
En Chet Baker dan ? Die is continu spaced-out, zegt af en toe iets in het Engels maar speelt zijn trompet wel degelijk, en zingt ook "one last kiss", ja hij dubde zichzelf. Italocultliefhebbers zullen ook Marilu Tolo herkennen.
Score werd verzorgd door Umiliani.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:13 uur

geplaatst: vandaag om 04:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.