The V Word (2006)

mwah vond dit tot nu toe wel de minste van de Master of horror reeks.

Het was een beetje een saai verhaaltje, 2 jongeren in een huis met doden had naar mijn mening wat meer en beters op kunnen leveren. Ik ben verder niet bekend met het werk van de heer Dickerson, maar dit vond ik niet veel.

Op sommige momenten was het zelfs saai het acteerwerk was niet super. nee..tot nu toe echt de minste. 2*

Filmpje dat erg goed begint.

Sfeer zit erg goed in het begin, de opening met Doom3 is grappig, de tocht door het mortuarium verdacht spannend. Daarna maakt het V woord zijn intrede en verwatert het stilletjes aan. Film houdt de spanning nog wel even aan, met name de terugkeer van dat zwart kereltje (dat water ), daarna is de spanning nogal bruusk weg jammer genoeg.

Draait om naar een normaal vampieren gedoe om op het einde nog een stevig stukje gore over de kijker heen te gooien. De mix van stijlen en tempos doorheen het filmpje is wat teveel van het goeie.

Verder wel grappig om Nicholson stand-in als vampier te zien, had meer in gezeten maar vond vooral het begin erg aangenaam. Daarna bolt het wat achteruit. Kleine 3.5*

Vampirisme als horrorthema heeft wel een erg lange, grijze baard en alle clichés worden dan ook uit de kast getrokken. Nee, geef mij maar Buffy als het dan toch om vampiers moet draaien; die was tenminste sexy om naar te kijken . En buiten dat vond ik Buffy the Vampire Slayer vroeger een goede en originele serie, in tegenstelling tot dit matige verhaaltje. Alleen geschikt voor mensen die nog weinig vampier-films hebben gezien. 2**.

Ik deel de mening met de meesten hier. Ontzettend sterk begin en had de aflevering dit volgehouden was het zonder twijfel het beste MOH deel geweest. Heerlijk creepy sfeertje zeg in dat mortuarium. Erg jammer dat het daarna meer de vampierenkant op gaat met een vleugje komedie. Had een kleine classic ingezeten.

3*

Begint als een zeer degelijke ode aan de klassieke horrorfilm, en het eerste half uur val zelfs spannend te noemen. Net wanneer je je verheugd op nog een half uurtje klassieke horror switcht het verhaal om en slaat de film de plank totaal mis met een onlogische Near Dark-spoof. Was ik van laatstgenoemde titel al geen fan, ben ik dat van het laatste half uur van The V Word al helemaal niet. Overigens, wat maakt Ernest R. Dickerson in 's hemelsnaam een 'Master of Horror'? The V Word in ieder geval niet...

Erg sterk begin, en de scenes in het mortuarium waren behoorlijk spannend. Mijn vriendin had ook wel last van wat kriebels, erg sterk dus. Helaas gaat het de tweede helft nogal de mist in met een vampieren twist in het plot die ook totaal onnodig was. Jammer. Alleen verrassend is het niet met die episode titel. Erg sfeervolle episode, alleen jammer dat het halverwege inzakt maar toch een zeer degelijke episode en zal 'm door de sterke eerste helft toch nog wel eens gaan zien.

Zoals iedereen al aangeeft was het begin echt geweldig. Leuk met dat spel en ontzettend spannend als ze eenmaal in het mortuarium aankomen. Ik was op dat moment ook echt bang, zat op het puntje van mijn stoel (al lag ik lekker in bed, maar goed) En dan komt ineens heel dat vampieren gebeuren erbij en dat is jammer, heel jammer. Want vanaf het moment dat Justin weer thuis is, zakt de hele aflevering in elkaar. Ik had dat ook niet aan zien komen ondanks de titel. De humor vond ik daarbij ook niet passen en Ironside als Mr. Chaney was gewoon lachwekkend. Heel zijn voorkomen was gewoon slecht, behalve dan in het mortuarium.

Met de sfeer zat het wel goed, al werd het halverwege dan een stuk minder. Acteerwerk was ook prima, niks op aan te merken. Maar ik vond het gewoon echt heel jammer dat ze niet verder inwerkte op het stuk in het mortuarium, ze hadden daar zoveel meer mee kunnen doen en deze aflevering dus ook een stuk spannender kunnen maken dan dat ze nu hebben gedaan. Echt weer een geval van teveel in een uur willen proppen, wat eigenlijk best vaak voorkomt in de MoH reeks.

3*

Tja, Master of Horror blijkt maar weer eens een heel rekbaar begrip. Nochtans zat er echt wel potentieel in deze aflevering, met name in het eerste deel dat alles heeft om de kijker van meet af aan bij de keel te grijpen. Muzikaal ook netjes in orde allemaal. Maar dan neemt het verhaal een bocht van 180 graden en blijft van dat sterke begin nog weinig over. De wending is niet eens zo vergezocht, maar de uitwerking wel een totale stijlbreuk met al het voorgaande zodat het wel lijkt alsof twee verschillende regisseurs aan het werk waren. Erg vreemd, zo'n film met twee totaal verschillende gezichten. Daarmee wordt de niet al te beste reputatie van de reeks maar weer eens bevestigd. De echte toppers zijn inderdaad niet dik gezaaid.

Redelijk deel van de Masters of Horror reeks. het begin in het mortuarium was gewoon erg sterk en ook best spannend. hierna neemt het een andere wending waardoor het iets minder spannend/eng wordt maar nog steeds best vermakelijk. De film heeft best goede gore en is zeker niet één van de minste MoH films.

Toen ik voor het eerst over deze episode las, dacht ik meteen 'Het lijkt wel gejat van 'The L Word', een van mijn favoriete series. Waar de L staat voor lesbiennes, staat hierbij de V voor Vampieren, dacht ik. Nou, dat had ik dus goed gedacht, want blijkbaar heeft de regisseur ook met die serie te maken.

Het is allemaal net wat té. Het is al een behoorlijk uitgemolken concept, het hele vampieren gebeuren, en natuurlijk kan een reeks als Masters of Horror dan niet achter blijven. Het begint dan ook erg veelbelovend. Duister, sfeervol, creepy.. en de bloedvergieten zie je voornamelijk in het tweede deel van de film. Er zijn wat zijlijntjes gelegd naar andere thema's en subplotten, maar die wisten mij niet te bekoren. Het is allemaal net niet vernieuwend of origineel genoeg. Normaal maakt het me niet veel uit wanneer ik iets al eerder heb gezien, maar bij deze was het af en toe vrij storend.

Toch is het niet alleen maar kommer en kwel. Goede special effect, fijne muziek die bepaalde scenes zelfs weten te dragen, en het acteerwerk is ook prima te noemen.

Daardoor toch een kleine voldoende voor deze prent.

The V Word begint aardig, maar kakt langzaam maar zeker in. De Doom 3-opening was leuk gedaan en de eerste scenes in het mortuarium waren best ongemakkelijk. Totdat de eerste dode opstaat want dan is het hele mysterieuze weg. Ik dacht overigens dat het eerst een zombiefilm zou worden en vond het jammer dat Ironside, een bekende kop, een zombie speelde omdat het de geloofwaardigheid niet ten goede komt. Later blijkt het dus een vampierenfilm te zijn en die rol vind ik hem beter.

Special effects waren goed, maar helaas is de film op veel moment wel erg traag. Leuk ook om Ferland te zien die ik alleen kende van Case 39. Het verhaal was tamelijk oninteressant, vampiers zijn totaal uitgemolken.

Saai.

Ik had gehoopt op een leuke slasher, maar ik kreeg iets flauws dat tussen zombies en vampiers in ligt.

The V Word begint goed met het geweldige Doom 3, helaas zien we de slechte acteerprestaties van de 2 jongens al snel naar voren komen. Maar in de Masters of Horror reeks is dat een pre.

Het mortuarium zelf zag er allemaal leuk uit, de lijken kwamen niet goed in beeld, maar de killer zag er wel aardig uit. De kill van de eerste jongen kwam wat onverwacht. Ik had verwacht dat de jongens samen tegen de killer zouden strijden. Het verliep toch anders dus.
(alhoewel)
Als de jongen terugkomt bij zijn vriend thuis snapt de kijker al dat er iets mis is. Het is al vrij duidelijk wat er allemaal staat te gebeuren.

Wat ik nou echt mis in de Masters of Horror serie is een leuke slasher à la Scream, I Know What You Did Last Summer en 7eventy5ive. Maar ook met "The V-Word" kreeg ik dat niet.

The V-Word zou van mij een lage score krijgen van een ster, maar daar komt een halfje bovenop voor het einde met het zusje en de vader, dat vond wel leuk gedaan. Ook de gore zag er allemaal aardig uit.

1,5*

Horror voor beginners, zo zou kan ik the V-Word het beste omschrijven.

Kent iemand de serie Are You Afraid of the Dark nog? Dit vond ik een iets bloediger versie van die horror-serie voor kinderen. Het hele vampier-verhaaltje komt trouwens zo uit een Paul van Loon-boek, en het hele verloop laat zich wel raden. Het is allemaal ook wel erg veilig allemaal; er gebeurt niets schokkends en er vallen weinig doden.

De productiewaarden van deze aflevering van Masters of Horror zijn aardig te noemen, maar visueel was het nou niet echt om over naar huis te schrijven. De gore die er was was niet slecht, maar wat wil je met grootmeesters Nicotero en Berger. Het enige wat me af en toe echt irriteerde was de muziek, vooral in het mortuarium.

Michael Ironside gaf het geheel ten slotte nog wat extra cachet. Hoewel hij wel erg gemakkelijk verslagen werd had hij een paar aardige monologen en was zijn introductie een mooie ode aan Nosferatu, compleet met zijn schaduw op de muur die zijn eigen leven leek te leiden. Verder zaten er nog een paar andere aardige vampier-verwijzingen in the V-Word om het leuk te houden.

The V-Word is een middle of the road filmpje geworden die voor de echte vampier- en horrorkenner niets nieuws onder de zon brengt, maar die aardig wegkijkt. Niets meer en niets minder...

Best een saaie, flauwe en zeker ook een clichematige korte Horror film uit de "Masters of Horror" TV-serie, waarvan het dertien in dozijn verhaal me niet echt kon bekoren en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan.

In dit verhaal draait het om twee verveelde tieners, te weten Justin (gespeeld door Branden Nadon) en Kerry (gespeeld door Arjay Smith), die uit verveling (spelen eigenlijk alleen computerspellen) en voor de kick inbreken in een uitvaartcentrum om daar eens een dood persoon te kunnen zien, die ze normaal gesproken alleen zien in hun computerspellen. Zodra ze in het uitvaartcentrum inbreken, ontdekken ze dat ze niet de enigen zijn die door het dodenhuis dwalen en krijgen ze spijt van hun daad, maar dan is het al te laat en zeker als Kerry wordt aangevallen door een vampier (gespeeld door Michael Ironside).

Het verhaal en de uitvoering ervan stelt helaas weinig voor en de eerste 20 minuten van het verhaal vond ik ook behoorlijk saai. Vanaf het moment dat de vampier in beeld komt, komt het verhaal gelukkig wat opgang en wordt het zelfs een beetje boeiend en spannend. Hier en daar zitten er ook een paar leuke scenes in zoals het moment dat de vampier Kerry zwaar aan zijn hals verwond en het moment dat de zwaar gewonde Kerry een glas water drinkt en dat allemaal uit zijn hals spuit (zag er fraai uit). Ook het einde waarbij de vampier uiteindelijk onthoofd wordt met een elektrisch zaag, mocht er wel wezen. Maar dat zijn eigenlijk ook de enige momenten in dit verhaal, die nog enigszins leuk waren. Het einde met de zelfopoffering van Justin, vond ik overigens wel aardig.

Van de cast was het eigenlijk alleen leuk om Michael Ironside (in de rol van vampier Mr. Chaney, die vroeger een wiskundeleraar was en jongens naar zijn huis lokte, waar hij dan erotische foto's van maakte) weer eens terug te zien en hij deed het ook best leuk. De twee jonge hoofdrolspelers in het verhaal Branden Nadon (in de rol van Justin) en Arjay Smith (in de rol van Kerry) deden het niet meer dan verdienstelijk. Voor de rest bestaat de cast alleen nog uit Lynda Boyd (in de rol van Carolyn, die de moeder is van Justin), Jodelle Ferland (in de rol van Lisa, die het jongere zusje is van Justin) en Keith D. Humphrey (in de rol van David, die de vader is van Justin en hem, zijn moeder en zijn zusje als oud vuil behandeld), maar die hebben allemaal maar een korte rol en vooral de laatste (die wordt namelijk gedood).

Al met al een saaie, flauwe en clichematige Horror film, die nauwelijks het kijken waard is en daardoor ook nauwelijks weet te vermaken. Regisseur Ernest R. Dickerson is in mijn ogen ook geen echte horrorfilm regisseur.

MOH Aflevering 19 .

Een soort tienerthrillertje met wat gore. Veel meer is het niet. De sfeer is nog wel aardig, maar op een gegeven wordt het verhaal te belachelijk voor woorden. V's tevens belachelijk in beeld gebracht.

Nee, snel vergeten en weer door.

De titel 'master of horror' is blijkbaar snel verdiend want regisseur Ernest R. Dickerson is alles behalve een bekende naam in horror. Al zijn er wel een paar momenten dat hij zich mee bezig heb gehouden. Hij is ook zeker geen slecht regisseur want begonnen als cameraman voor videoclips, de serie Tales from the Darkside (horror-moment) en vijf films van Spike Lee. Later is hij zelf gaan regisseren en heeft hij twee keer een uitstapje gemaakt naar de horror (Tales from the Crypt Presents: Demon Knight en het erbarmelijke Bones) De regisseur doet nu de regie voor veel seriewerk. Waaronder The Walking Dead, Dexter (nog een paar horror-momenten) en Treme.

Hier lijkt hij aanvankelijk nog aardig over de brug te komen. De eerste helft waarin de ellende begint is verrassend sfeervol. De jongens Justin en Kerry gaan in het holst van de nacht naar een mortuarium omdat ze ‘nog nooit een echt lijk hebben gezien’. Prima spanningsopbouw en de film roept een duister, griezelig en naargeestig sfeertje op. Gek genoeg is het zodra Michael Ironside (het ligt niet aan hem) ten tonele verschijnt en er meer bloed begint te stromen gedaan met de spanning. Pubers die worstelen met V, en een subplot over familiedrama het komt eigenlijk niet of nauwelijks uit de verf. Dickerson kan er niet mee uit de voeten. De Special FX zijn nog wel van goede kwaliteit (Greg Nicotero, The People under the Stairs, In The Mouth of Madness) Helaas is het maar bij vlagen een aardige filmpje en weet het de middelmaat niet te ontstijgen.