Woman of the Year (1942)

Goeie film waarin twee tegenpolen het huwelijksbootje instappen. De ideeën over het huwelijk zijn wellicht wat achterhaald, maar zorgt wel voor een stukje geschiedenis. Het verhaal is vrij simpel maar de film bevat wel een aantal leuke momenten zoals de eerste honkbalwedstrijd voor Katharine Hepburn, of hun eerste huwelijksnacht. Verder zijn Spencer Tracy en Katharine Hepburn goed op dreef in hun eerste samenwerkiing.

No one will ever believe we were married sober

Het is vreemd. Ik ben nog altijd niet enorm geboeid door de combinatie Hepburn - Tracy maar toch neig ik tegenwoordig meer naar hun gezamenlijke films. Van de drie films die ik tot nu toe heb gezien (Adam's Rib, Pat and Mike en The Sea of Grass) was er geen enkele bij waar ik het gevoel had: dit is nu eens echt een goede film. Al moet ik toegeven dat het precies elke keer wel beter leek te worden en met deze Woman of the Year heb ik eindelijk één van hun beste combinaties te pakken.

Woman of the Year is de eerste film waarin Hepburn en Tracy samen opdraven en de chemie spat er deze keer wel serieus af. Net zoals in Adam's Rib wordt er een poging gedaan om de relatie tussen man en vrouw uit te leggen maar het verloopt hier nog net iets vlotter. Toegegeven, de film had misschien nog iets beter kunnen scoren met een iets kortere speelduur maar het verhaal blijft boeiend genoeg. Het voelt deze keer ook een stuk frisser aan maar het valt me wel op Hepburn precies wel een hoop feministische rollen op zich neemt. Het verhaal zelf is dan ook redelijk feministisch aan maar de relatie tussen Tess en Sam blijft vermakelijk genoeg om naar te kijken. Hoewel het laatste deel van de film waar Tess het ontbijt klaarmaakt voor Sam één van de beste delen uit de film is, is dit schijnbaar niet het oorspronkelijke einde. Ik ben in ieder geval wel benieuwd geraakt hoe het dan wel was, het werd veranderd wegens tegenvallende testvertoningen, maar de beelden zouden verloren zijn. Ach, misschien vinden ze ze wel weer eens terug in één of andere stoffige kelder.

Zoals gezegd, de eerste samenwerking tussen Hepburn en Tracy en voor mij de beste tot nu toe. Oorspronkelijk was het het plan dat de goede vriend van Hepburn, George Cukor, de film zou regisseren maar Hepburn had schrik dat Tracy zich dan minder op zijn gemak zou voelen. Cukor die openlijk homo was leek haar niet meteen het type dat met Tracy over mannelijke zaken als baseball zou praten dus koos ze voor George Stevens. Cukor zou later Pat and Mike en Adam's Rib nog regisseren en goede vrienden worden met Tracy. Persoonlijk ben ik blij dat de regiestoel deze keer bij Stevens terecht kwam en niet bij Cukor want dit is in ieder geval een stuk beter dan de twee films van Cukor. Soit, dat terzijde lijkt het Tracy en Hepburn wel erg goed af te gaan. Vermakelijke combinatie in ieder geval. Vooral Tracy lijkt zich meer en meer als een kameleon te portretteren naargelang ik meer en meer films van hem zie. De film concentreert zich voornamelijk op deze twee acteurs waardoor de bijrollen maar weinig memorabel zijn.

Ik weet niet meer exact wat ik allemaal op de decoder heb zien staan maar ik heb het vermoeden dat ik heel de reeks heb liggen. Ik ben er in ieder geval niet kwaad om want met een fikse tegenvaller in het begin lijkt het nu toch de goede kant op te gaan. Ben benieuwd naar de andere films met Hepburn en Tracy.

4*

Komedie over het zakenleven dat een normaal samenzijn binnen de relatie (hier huwelijk) in de weg staat.

Goed gemaakt filmpje met het succespaar Spencer Tracy-Katharine Hepburn, in meer dan één film destijds te bewonderen, in de hoofdrol.

Tot 1958 werden in Nederland vrouwen in overheidsdienst automatisch ontslagen de dag na hun huwelijk. En nog in 1937 deden de katholieken een poging om het werken van getrouwde vrouwen geheel te verbieden. Zover kwam het nog net niet, maar dat was de achtergrond waarin deze film hier viel.

Natuurlijk was ook de tweede wereldoorlog bezig en de vele jonge Amerikaanse mannen die aan het vechten waren zorgden ervoor dat vrouwen een deel van de banen moesten overnemen. Dus ineens werd feminisme even gepromoot. Dat is de andere kant van de achtergrond.

Hepburn speelt een zeer zelfstandige vrouw van de wereld. Ze spreekt een bijna oneindig aantal talen en speelt ook nog eens orgel. Ze weet zeer goed wat er in de wereld speelt en heeft vele contacten in hogere kringen. Tracy is een sportcolumnist die naast haar een beetje een sul wordt. Zie daar de basis voor de eerste film van Tracy en Hepburn samen. Maar zo'n grote hit dat er nog vele films zouden volgen.

Je moet bij deze film erg over een aantal moraaltjes stappen die nu in de meeste kringen toch wel achterhaald zijn en dat maakt de film gewoon minder leuk. Maar hoewel ik zowel Tracy als Hepburn niet tot mijn favorieten reken is er enorm veel chemie en een bijzonder sterke komische timing. De beroemde keukenscene is fantastisch en tilt de film een niveautje hoger.