Decision at Sundown (1957)

Prima Western! Heeft een beetje een sfeer van een tv-Western aflevering, maar komt misschien mede door de korte speelduur, zoals (helaas) bij de meeste Boetticher-Westerns. Desondanks een Western (met 'High Noon' en 'Tension at Table Rock' -trekjes) om vaker te zien, met prima acteerwerk van Scott, John Carroll en Valerie French.

Evenals in 'Ride Lonesome', mag Boetticher's vriendin Karen Steele ook meeacteren.

En -eindelijk- heeft de eeuwige bijrolacteur Noah Beery Jr. ('Red River', etc.) meer te doen, zelfs op co-star niveau.

Verder komt er een cast van bij-rol acteurs langs, die we in veel andere Western en tv-Westerns zien.

De transfer van de DVD is ook erg goed. evenals de extra's.

IMDB *8/10.

Wederom een aardige Western van Boetticher, met Randolph Scott. Alleen hij stijgt nog niet echt boven de gemiddelde western uit.

Er is eigenlijk weinig mis mee. Scott is weer goed bezig net als zowat de gehele cast en toch voelt het allemaal niet heel bijzonder aan.

Heb na deze toch een beetje de hoop gevestigd op de 1e en laatste van de 7 films waarin Scott speelt onder Boetticher.

Mooie film, deze jaren 50 western. Een van de samenwerkingen tussen Budd Boetticher en Randolph Scott, en daarvan zijn me er voorheen al een paar erg goed bevallen. Ik ging aanvankelijk al gauw met de meute mee door Scott wat onder te waarderen, maar moet mijn kijk op hem toch wel een beetje bijstellen. Een erg veelzijdig acteur is hij niet, maar dat is eigenlijk maar een van de weinige dingen die op hem valt aan te merken. Hij is altijd zijn houterige zelf, maar net als bij bijvoorbeeld John Wayne kan ik dat eigenlijk wel waarderen. Als zijn rol hem, net als hier, op het lijf is geschreven, is hij doorgaans zeer overtuigend.

Ik houdt heel erg van het sfeertje dat er in dit soort jaren vijftigwesterns hangt en zeker Boetticher slaagt er erg goed in een dergelijke sfeer te creëren. Een combinatie van gezonde spanning en hier en daar een geintje, maakt dat Decision at Sundown heerlijk wegkijkt. Dat Scott hier een wat dubieuze rol heeft, speelt daarbij ook mee. Hij oefent zijn invloed uit op (de inwoners van) het stadje, maar neemt er uiteindelijk toch met een dubbel gevoel afscheid van. Daarmee zit er een ietwat diepere laag in deze film verwerkt, maar is deze niet heel erg ver te zoeken en kan er bovenal gewoon worden genoten van al wat er al dan niet gaande is in deze mooie townwestern.

Blijft interessante regisseur die Boetticher, die alles uit zijn klein budget haalt. Ook hier weer in een van zijn zeven samenwerkingen met Randolph Scott. Wel een van de mindere dit keer. Ik ben het wel met Mister Blonde eens:

Verder best charmante 'zondagmiddag western' uit de oude doos, zoals er zovelen zijn, maar Boetticher heeft betere gemaakt met Scott.

3*en

Matig verhaal al probeert men het wel , alleen wil het allemaal niet echt geloofwaardig overkomen , zo had ik

oa behoorlijk moeite met het plot dat iedereen bang was om tegen Kinbrough in opstand te komen maar moest ik me constant afvragen waar ze nou zo bang voor waren ( behalve dan die sherrif ) .

Scott's wraakgevoelens werden ook erg opgeblazen maar de beweegredenen hiervoor vond ik toch wat te vaag

en met te weinig uitleg en detail .

Slecht is het allemaal niet , de acteurs spelen degelijk , maar het verhaal zelf komt wat mij betreft niet echt lekker uit de verf .

'Het is geen Tall T maar doet niets onder voor de andere Scott-Boetticher die ik zag, Comanche Station. Dat komt vooral door het karakter van Allison en zijn verhouding tot de stad. Allison gelooft in een versie van de realiteit die een illusie is en dat geloof is zijn ondergang. En de reactie van KImbrough is al ven gebouwd op illusies, Terwijl de nederzetting zijn toekomstverwachting al aanpast voor het een ander gebeurd en ironisch genoeg wordt hij bijna een soort held. Boettichers westerns zijn compact en zonder veel versiering en vaak verrassend qua moraal. Boetticher snapt ook dat westerns Amerikaanse mythologie zijn. En aan het einde is er geen bevrijding.