Murder Ahoy (1964)

Een spectaculair stukje swashbuckling ala Erol Flynn als je het mij vraagt Opmerkelijk feit is, zoals de sypnosis ook al aangeeft, dat de film niet gebaseerd is op een Christie boek. Dat maakt de film er echter niet minder op. Rutherford is weer heerlijk (ook in interactie met die goede ouwe inspecteur Craddock). 3.5 sterren

Ik zag miss Marple voor de eerste keer full-time in actie.

Charmant deze oude dame die moordzaken oplost.

Guitiger dan Poirot.

Ongekunsteld familievermaak.

Leuk laatste deel uit Margaret Rutherfords Marple-reeks, met vooral een geweldige Lionel Jeffries die weer uitstekend op dreef is met al z'n slow burns en double takes. Grappig ook dat Miss Marple in elke van de vier films vroeger een prijs blijkt te hebben gewonnen: eerst met golf, dan met paardrijden, dan met schieten en hier met schermen (als ik het me allemaal goed herinner). Heerlijk vermaak uit een voorbije tijd, en wat een leuk titelmuziekje is het toch. (Overigens is dit volgens mij de enige van de vier films die niet in 1.33:1 maar in 1.66:1 op de DVD staat.)

Toch wel (een heel stuk) minder dan Murder at the Gallop. (Die andere twee daar begin ik niet meer aan). Beeldkwaliteit van dvd is goed en dankzij Nederlandse ondertitels ook goed te volgen. Verhaal is op die manier dat je hem al heel snel bent vergeten. Dit is van voordeel voor de volgende keer.

Tijdens vergadering, waarvan Miss Marple deel uitmaakt en die gaat over de Battledore, een schip voor jeugdreclassering sterft één van de aanwezigheden. Hij had iets aan de orde willen brengen dat het daar niet pluis is. Daarom verblijft Miss Marple een tijd aan boord van het schip om de dader op te sporen, dit tot groot ongenoegen van de toch al onvriendelijke kapitein.

Als mystery-film wel geslaagd. Jeffries komt wat te onvriendelijk/overdadig over. Inspecteur wordt wat te dom neergezet. Rutherford doet haar best zodat het een vrolijke film blijft maar tegenspelers zijn niet opvallend goed. Humor is vaak flauw en de film zit vol met toevalligheden. Echt spannend wordt het nergens behalve het laatste gedeelte, wat het beste gedeelte van de film is en met een leuke finale.

Net als een heleboel Britse films zijn dit ook B-films die ervan profiteren dat er nog geen tv was of in de beginjaren daarvan zijn gemaakt. Hierdoor uitgegroeid tot klassiekers. Maar komt toch over als een aflevering uit een tv-serie.