La Promesse (1996)

Goed filmpje over asielzoekers in Luik die uitgebuit worden!

Voor wie hem nog niet zag:

verplicht kijken vanavond.

Oogverblindend, drama, perfecte shots ongewoon diepgaand.... En die vader is een echte Bad-Guy. Die scenes in dat karaoke cafe met die vrouwen ziet er briljant (bergman achtig) uit. knap

Prachtige film inderdaad. Een must-see.

Wat vinden jullie trouwens van het einde van de film ?

Mooi.

erg mooi, en ook erg mooi dat het achtergrondgeluid door de aftiteling te horen blijft.

Blijft een beetje onduidelijk waar ze naar toe gaan.

Daar heb je een punt. Toch dacht ik dat 'ie wel weer met zijn vader in het reine zou komen.

Bijzonder sterk , indrukwekkend psychologisch en sociaal drama.
De twee plotelementen de uitbuiting van asielzoekers en de verhouding tussen vader en zoon zijn erg goed in deze film met elkaar verweven.
Je wordt niet vrolijk van deze film, maar toch is hij boven alles optimistisch. De zoon, die amoreel wordt opgevoed, blijkt toch een geweten te hebben. Is de mens een meerderheid toch van nature goed?
Het afstand nemen van de zoon tot de vader is erg indrukwekkend.
Rosetta is goed, maar deze film is zelfs nog een stuk beter.

4.5*

is dit die film waarin die jongen tippex op zijn tanden smeert?

ja

Aangrijpend filmpje dat terecht als meesterwerk mag beschouwd worden. Sombere karaktertekening met verbazingwekkend realistische acteerprestaties. De fotografie is donker en sober maar geeft perfect de atmosfeer weer waar de hoofdpersonages in leven. Enkele memorabele scenes en een mooi afsluitend einde maken dit een erg goede diepgaande film over migrantenuitbuiting in luik. Daartussen door krijg je een krachtige en sombere weergave van een vader- zoon relatie voorgeschoteld die op een erg indrukwekkende en realistische wijze evolueert. 5* ? ach ja waarom niet , deze film van eigen bodem van de hand van de boers Dardenne verdient het.

Net als Rosetta en Le Fils opnieuw een indrukwekkende film van de Dardenne broertjes. Wat uiteraard weer opvalt is de geweldige cameravoering. Ken maar weinig andere films waarbij dit zo sterk werkt. En net als bij Rosetta en Le Fils opnieuw weer sterk acteerwerk; kalm en ingetogen.

Opnieuw weer 4* voor een mooie Dardenne film.

opnieuw?? La Promesse is wel in '96 gemaakt, dus voor Rosetta in '99.

Le Fils zag ik voor deze...

goed acteerwerk, interressant maatschappelijk probleem dat hier aangekaart word, maar slecht camerawerk, en voor de rest ook niet veel waard

Geweldige film! Mede dankzij, of vooral dankzij de acteurs. Vooral 'Roger' is in al zijn botheid toch ook een beetje grappig en dat maakt hem zo menselijk, zo echt. Dan was Rosetta voor mij toch wel een afknapper…

Is deze film nog ergens te huur of te koop??

Klik op 'Vergelijk prijzen van deze DVD'.

Ik heb de dvd Rosetta/la promesse onlangs voor 2,00 aangeschaft bij free records shop op de Lijnbaan in rotterdam, kon mijn ogen ook niet geloven, maar hij stond toen in de bakken voor 5 voor 10 euro. Voor de rest kom je deze film zelden tegen !!

Pinkt een traantje weg*

Heb ik nog bekeken in Frans jaren terug.

Prachtig donker sociaal drama.

Kort maar krachtig verwoord.

Sterke film van de gebroeders Dardenne die de uitbuiting van clandestiene immigranten in het Luikse openbaart en hekelt.

Dardennes meesterlijke camera volgt de 15-jarige Igor (Debuutrol van een indrukwekkende Jérémie Renier), geintegreerd in het frauduleus systeem, maar voor wie het toch wel te veel misdadig wordt.

Knappe weergave van het sociaal leven in Luik - de caféscène is er een mooi voorbeeld van - en tenslotte wordt ook nog de koele, onverschillige houding van de overheid duidelijk gemaakt.

De Dardennes maken weer indruk met een eenvoudig maar aangrijpend dramaatje. Als film over illegale immigranten vind ik deze nog een stuk beter dan Le Silence De Lorna. De hulpeloosheid van die Afrikaanse vrouw komt beter over en wordt extra versterkt omdat ze niet weet dat haar man dood is, wat haar situatie nog gecompliceerder maakt. Igor zit in een dilemma waar hij een innerlijke strijd voert tussen de autoriteit van een amorele vader (een huisjesmelker) en compassie voor zijn medemens. Het eerste half uur vond ik redelijk traag op gang komen maar daarna, wanneer Igor voor Assita begint te zorgen leggen de broers Dardenne alle troeven op tafel. En over het einde denk ik dat Igor zich gewoon verder ontfermt over Assita en haar kindje zoals hij beloofd heeft, en zich verder distantieert van zijn vader.

YouTube - La Promesse - Acting for the Dardennes

De tweede film, die ik zie van de gebroeders Dardenne, en ook deze is goed bevallen.

Net als in Le Fils, wordt er ook erg dicht op de huid gefilmd, waardoor ik soms het idee had zowat in de film te zitten. Op zich werkt dat redelijk goed bij een verhaal als deze. Het verhaal is best interessant en geeft vooral een goede kijk op de manier waarop er soms met illegale immigranten omgegaan wordt.

Ook de relatie tussen vader en zoon wordt op een mooie manier uitgewerkt. De zoon is eerst heel slaafs richting zijn vader, maar komt op een gegeven moment in opstand, omdat hij inziet dat het niet allemaal goed is, waar zijn vader zich mee bezighoudt.

Jérémie Rénier speelt een prima hoofdrol en ook de rest van de cast doet het goed. Verder is het vooral een kleine erg ingetogen film, die er langzaam maar zeker in slaagt, om de boodschap om een goede manier over te brengen. La Promesse heeft enige tijd nodig om op gang te komen, maar is uiteindelijk toch nog behoorlijk overtuigend. Ik wil daarom ook zeker nog wel meer van de Dardennes zien.

3,5*

Een direct, grimmig en beklemmend documentair-achtig drama over uitbuiting, moraal, economische-, sociale en menselijke verhoudingen en een innerlijke verscheurde jongen die moet kiezen tussen trouw en een gemaakte belofte. De regisseurs oordelen niet maar laten de camera het werk doen (registreren) en het verhaal vertellen. Persoonlijk vond ik het niet de allersterkste film van de broers Dardenne, maar zonder meer waard om gezien te worden.

Een somber drama, dat vooral sterk tot zijn recht komt door de zeer naturelle manier van acteren en filmen. Tegelijkertijd is het die zelfde sobere stijl van in beeld brengen die maakt dat het niet het soort film is waar ik diep van onder de indruk ben. De speelduur is relatief kort, wat prima is aangezien het verhaal goed binnen die anderhalf uur verteld kan worden en daardoor ook voortdurend boeiend genoeg blijft. Troosteloosheid ten top; dat is voor mij wel de samenvatting van deze film.