• 143.986 films
  • 7.127 series
  • 21.666 seizoenen
  • 487.743 acteurs
  • 287.063 gebruikers
  • 8.257.338 stemmen
Avatar
 
banner banner

Mare Nero (2006)

Drama / Romantiek | 82 minuten
-
Nog geen stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 82 minuten

Oorsprong: Italië / Frankrijk

Geregisseerd door: Roberta Torre

Met onder meer: Luigi Lo Cascio, Anna Mouglalis en Maurizio Donadoni

IMDb beoordeling: 4,6 (278)

Oorspronkelijke taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Mare Nero

In Napels wordt er een lijk in de zee gevonden. Het blijkt dat de overleden jonge vrouw een curieus leven heeft geleid. Wanneer een rechercheur zich met de zaak bezig houdt, raakt hij steeds meer geobsedeerd met de gewoontes van het slachtoffer. Deze obsessie zorgt voor problemen in zijn eigen relatie.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van pippo il buffone

pippo il buffone

  • 2745 berichten
  • 0 stemmen

Wat zie ik, nog geen stemmen voor deze neo-noir/poliziottesco met een score van Umebayashi die we ook kennen als huiscomponist van auteurs als Wong kar Wai ?

Ik noem het een neo-poliziottesco, maar dat is eigenlijk slechts om het een beetje op te leuken. In feite gaat het hier om een would be arthousedramatje waarin de regisseuse driftig citeert uit de gekende klassiekers van Lynch, Kubrick en de reeds genoemde WKW.

Het begint dus als een murder mystery over een hoertje dat afkomstig blijkt te zijn uit de hogere kringen en levert nog wat standaard poliziottesco random police violence op het bureau, maar het relatiedrama -aspect- een agentje met een duidelijk out of his leaugue vriendinnetje dat ook rgaag de hoer speelt, of dat vreest de held tenminste- heeft vrijwel meteen de overhand en uiteindelijk ontaardt het tot een soort ridicuul tweedehands psychothrillertje waarin we a la EWS van Kubrick decadente feestjes bezoeken, we ze a la Lynch zien vliegen in groteske SM scenes uit een nachtmerrie en de hele narratie wordt gedeconstrueerd, en a la WKW een klabak met liefdesverdriet door de grootstad bij nacht zien dolen met op de achtergrond de klanken van Umebayashi, die als gebruikelijk zeer fraai zijn.