Right on Track (2003)

Ach.

Weinig bijzondere Disneyfilm in de vorm van een biografie nog wel. Het is bijzonder hoe zo'n groot bedrijf dingen zoals autobiografieën voorspelbaar laat overkomen. Iedereen heeft een eigen verhaal op deze wereld. Tenminste, zo zou je denken, maar als ik deze film moet geloven lijkt het vooral alsof iedereen hetzelfde is.

Keek de film oorspronkelijk ook alleen maar voor Larson, die ik voorzichtig tot mijn favoriete actrices kan rekenen. Heb ik nog maar zelden een vervelende rol zien spelen, maar ondanks dat deze film gedeeltelijk over haar leven gaat wordt ze vooral naar de achtergrond gedrukt. Op de voorgrond doen Mitchell en Lindstrom het best aardig, maar ook niet geweldig. Een deel daarvan is te wijden aan het totale gebrek aan acteerruimte en script. Altijd jammerlijk.

Verder kennen we genoeg racesequenties die allemaal volgens de norm worden opgebouwd. We verliezen wat, leren ervan, geven het op, vinden het leuk om te winnen en die cyclus gaat rond en rond. In deze film is die formule niet erg anders, vandaar mijn argument dat de mensen die gebaseerd zijn op de echte mensen wel heel erg lijken op diegenen die in zowat elke andere autobiografie rondlopen.

Al bij al kijkt het lekker weg en is het goedbedoeld, maar Right on Track is eigenlijk gewoon een schoolvoorbeeld van een film die je eindeloos kan blijven kopiëren en herhalen. Soms verdwijnen ze in onbekendheid zoals deze film, soms behalen ze het grote scherm in de bioscoop. Het is echter zelden verschillend, en aangezien de film weinig onderneemt op vlakken zoals audiovisueel zal het ook niet verder komen dan de middelmaat. Jammer.