Minazuki (1999)

Deze film van Mochizuki (hé dat ben ikzelf!) was bijna net zo goed als de voorganger The Outer Way (1998).

Er was op het IFFR een korte opleving van zijn films, maar inmiddels weer in de vergetelheid gezakt. Fascinerende mix van yakuza, melodrama en pink die Mochizuki films. Echt wel mijn ding.

Vandaar mijn eerbetoon aan Mochizuki via mijn alias op MM

Heb jij je haar ook zo mooi geblondeerd?

Van Rokuro Mochizuki had ik alleen maar een kortfilm gezien, in de compilatie 'Jam Films'. Die ging over de mystieke ervaring van het gelikt worden aan de voeten. Toen kon ik er niet zoveel mee, maar het is wel de enige film van die compilatie die is blijven hangen. Als ik eraan terugdenk, vond ik het toch wel een erg mooi ding, en ik kende ook niets wat er direct op leek.

Minazuki is ook echt een unieke film. Als ik 'm zou moeten beschrijven, zouden er allerlei verschillende genres passen. Het begint zwart komisch, maar wordt in het tweede deel veel meer meevoelend. Het is ook een romantische film, een halve roadmovie, een halve yakuza-film. Met veel aandacht voor seks, en een erg eigenzinnige aanpak daarvan. Ondanks de vele verschillende elementen, is de film wel echt één geheel. Alles wat er gebeurt, voelt juist en logisch aan en wordt samengehouden door het voortdurend melancholisch sfeertje. Met erg mooie muziek.

De wereld van Minazuki wordt bewoond door vreemde personages, die veel slechte eigenschappen hebben, maar toch met veel compassie getoond worden, en waar je ook echt sympathie voor krijgt. Ik hoopte enorm op een happy end - en gelukkig gebeurde dat ook. Nog eens over de seksscènes: die zijn écht erg goed, raar maar mooi.

Ik was blij dat de film niet te intellectueel was, maar gewoon op gevoel gemaakt. Ik wil graag meer van deze regisseur zien.

Zeker doen!

Een aantal dingen die je noemt passen erg op de regisseur. Dat switchen tussen genres, gemoedstoestanden en focus, waar de film 'over gaat' of 'naar toe wil'. In Gedo/The Outer Way is het nog perfecter uitgevoerd. Onibi is het andere hoogtepunt.

Ik heb hetzelfde met de herinnering aan Jam Films. (met dat verschil dat ik Mochizuki toen al kende).

Ik hoop dat ik Gedo ergens kan vinden! Nog bedankt voor je username, anders was ik nooit bij deze film uitgekomen .