Niwemang (2006)

Dat laatste is zeker terecht. De film ziet er geweldig uit. Het verhaaltje is net als in eerdere Ghobadi-films weer erg laagdrempelig, zodat het voor een groot publiek toegankelijk is.

Zeer cru is dat Ghobadi tijdens het maken van de film al veel concessies had gedaan om de film maar te mogen vertonen in Iran, en ook nog eens meerdere minuten eruit heeft gesneden, maar toch geen toestemming kreeg van de Iraanse autoriteiten. Wat voor film had het opgeleverd als hij die concessies niet had gedaan, vraag je je dan af.

Hoogstwaarschijnlijk een betere, zonder al te platte grappen.

De bus-chauffeur was zo gruwelijk irritant, dat ik buikpijn kreeg van ergernis. Flauwe grappen, die overigens alleen door de Iranezen in de zaal warm onthaald werden.

Gelukkig schotelt Ghobadi 'een magisch avontuurtje' voor. Er zitten weer prachtige scenes in. En de muziek is fantastisch.

De humor verpest het, ik kan het nog steeds niet geloven. Een magere 3 sterren.

Ik wilde deze film zien vanwege het meespelen van Golshifteh Farahani. Achteraf gezien heeft zij niet meer dan een bijrol als een soort reddende engel voor het hopeloos verdwaalde en verdeelde muziekgezelschap van een oude man en zijn zonen.

Het is een bijzonder soort road movie, waarin het rijkelijke gebruik van (soms absurde) humor de dramatische lotgevallen van de Koerden niet kan verhelen. Een beetje aan de lange kant, maar net als in eerdere films van Ghobadi zijn de beelden van de bergachtige, nagenoeg verlaten omgeving heel mooi.