The Earth Dies Screaming (1965)

In tegenstelling tot vele Amerikaanse B en C-films is het hier allemaal wel fatsoenlijk belicht, gefilmd en geacteerd. Zelfs de ruimtewezens zien er redelijk uit. Helaas is het verhaaltje vrij kort en vrij standaard. Paar overlevenden tegen de ruimtewezens en zombies. Er wordt veel onderling gekwebbeld en wij zitten natuurlijk te wachten op de ruimtemannetjes en zombies die veel te weinig screentijd krijgen.

Het start met een geweldige opening; waarvan de eerste tien minuten geen dialoog hebben. Treinen ontsporen. Auto's crashen, mensen zijn plotseling dood. Onze held (Willard Parker), een piloot rijdt door een klein stadje waar lichamen op de straten liggen. Hij wordt begroet door niets anders dan stilte...

Het verliest wat tempo in de tweede helft, maar met 62 minuten is het ook vrij snel voorbij, en is dat niet zo erg. De motieven van de mysterieuze indringers (of zelfs waar ze vandaan komen) worden nooit duidelijk. Het is misschien geen geweldige film, maar het is wel een snelle en leuke jaren 50/60 -B-film om te zien. De zilverkleurige robots zien er zelfs voor die tijd goedkoop en dom uit, maar ze vormde later een inspiratiebron voor Doctor Who's Cybermen, een paar jaar later.

Zeer low budget en een korte speelduur maar desondanks een onderhoudende film , dat er heel weinig van het mysterie van het verhaal word onthuld geeft de film juist die extra mysterieuze sfeer mee , verder weinig bombarie en een vrij kalme engelse sfeer maken dit tot weer eens wat anders .