Meatball Machine (2005)

Zoals ik al zei, vergelijking met Tetsuo is erg snel gemaakt.

Toch niet helemaal op z'n plaats vind ik. Tetsuo is een film die gaat voor de totaalervaring. Een gebundeld pakje waanzin in alles. Meatball Machine is fun. Een uitzinnig(e,) enthousiaste film.

De editing is inderdaad pover, zo ook het acteerwerk. Visueel is (vooral het begin dan) het ook wat minder aantrekkelijk dan films zoals Tetsuo. Amateuristisch zeker, knullig vond ik het niet. En vooral opvallend het einde waar bepaalde scenes in zwart/wit herhaald werden. Zie je goed hoe het een goedkope oplossing is om je film veel meer cachet te geven. Zag er meteen allemaal veel stijlvoller uit.

Toch vind ik het best dat de film in kleur is. Beetje minder stijl, wat meer losse onzin/waanzin/geinigheid. Wanneer z'n vriendinnetje overgenomen wordt begint de film écht. Die vleesklompjes zijn geweldig, hoe ze de mensen besturen in hun vleesschelpjes. Designs zijn érg gaaf, de transformaties en het hele laatste gevecht geweldig.

Pure camp en pulp dit, erg goedkoop maar met zoveel liefde gemaakt dat het wansmaal ala Spiderman ver overstijgt. Film die écht fun uitstraalt, een zeldzaamheid.

Het gebrek aan serieux en een perfect zelfinschatting maken hiervan een geweldig tussendoortje.

3.5*

wat een belachelijke film. kruising tussen Grotesque, Invasion of the Body Snatchers en de Power Rangers. ik vond het maar niets. toch, ik lees hier veel vergelijkingen met Tetsuo, die moet ik echt wel eens gaan zien binnenkort.

Voor Machine Girl en Tokyo Gore Police was er de Japanse ultra gore-film Meatball Machine. Rare misvormde wezens die elkaar te lijf gaan met allerhande groteske wapens waarop de ene na de andere bloedfontijn volgt. Erg goedkoop in elkaar gedraaid. Je moet ervan houden. Ikzelf werd er niet warm of koud van. De effecten waren wel geinig, maar verder kon ik mijn hoofd er moeilijk bijhouden. Na een half uurtje was ik er al klaar mee. Ik heb wat stukjes overgeslagen, maar het ging hem echt niet worden. Die aanhoudende beelden van dat interne monstertje begonnen echt mijn keel uit te hangen. Die krijs- en piepgeluidjes waren de kers op de taart van irritatie. Schraal werkje.

En 95% van de tijd onterecht . Want hoewel ik enkele momenten (en/of ideeën) wel zo herkende, is Meatball Machine gelukkig geen na-aperij.

Daar is hij simpelweg te rustig voor en mikt het op een hele andere sfeer en beleving. Gelukkig maakt mij dat uiteindelijk geen moer uit, want wat deze gehaktbal doet; doet het goed

Heerlijk Mens > Machine gedoe met meer dan eens hoogstaande effecten (duidelijk dat Nishimura erachter zit!). Zoals verwacht weer talloze bloed-fonteinen en bizarre creaturen. Vooral dat laatste is bijzonder geslaagd, werkelijk weergaloze designs!! Immense metallic pakken die keer op keer indruk maken. M'n interesse in J-sploitation komt volledig voort uit het enthousiasme dat dit genre uitstraalt, daar blinkt deze machine dan ook weer duidelijk in uit.

Bij de extra's is er naast de making of ook nog een leuke short te zien van dé Meatball Machine uit 1999. Fantastisch om de oorsprong van dit idee te zien. Bijzonder amateuristisch (alles lijkt wel van karton) maar met precies dezelfde visie en met dezelfde fun gemaakt!!

Uiteindelijk is 't alles waar ik al die tijd naar uit heb gekeken. Alwéér een buitengewoon gaaf splatter werkje. De Japanners blijven heer en meester binnen 't genre.

Vooraf stonden me een paar dingen tegen om deze film te bekijken. Het verhaaltje spreekt me niet direct aan en sci-fi is sowieso niet meteen mijn ding. Gelukkig is de film me vanaf de eerste minuut erg meegevallen.

Het verhaal gaat niet erg diep, heb de shorts ook niet gezien. Maar Meatball Machine heeft een erg te genieten, rauwe apocalyptische sfeer. Maar het sterkste punt zijn de zeer toffe designs van de Necro-Borgs. Daar ben ik toch wel door verrast. Enorme kostuums met talloze slangen die in en uit, al dan niet zelf gecreëerde, lichaamsopeningen komen. De schroeven in de ogen zorgen voor een angstaanjagend aanzicht en het kraken van hun nek klinkt akelig, maar heerlijk. Net zo tof zijn de kleine piloten van deze Necro-Borgs die ook erg leuk zijn vormgegeven. Wat aandoenlijker dan hun host, maar puur evil van binnen. Het is cinematografisch niks bijzonders, maar ondanks dat is het wel steeds genieten bij het zien van zo'n prachtige Necro-Borg.

De transformaties waren ook tof gedaan en bij vlagen wordt je beeld gevuld met bloed of andere smerigheid. Acteerwerk stelt niet veel voor, maar aangezien het eindgevecht een half uur duurt merk je daar niet veel meer van. Toffe verrassing deze film.

Japanse splatterpunkfilm die op mij overkwam als een update van Tetsuo, maar dan in kleur en met typische Nishimura-mutaties. Of de fusie tussen mens en machine, de snedige montage, dynamisch camerawerk en industriële setting nu een eerbetoon dan wel rip-off is van Tetsuo, is moeilijk uit te maken. Feit is wel dat het verhaal achter alle waanzin compleet anders en op zich ook best boeiend is. Maar net als in Tetsuo duurt de eindbattle onnodig lang waardoor de energie langzaam uitdooft.

Zoals wel vaker in Japanse splatterpunk schemert ook de erfenis van Cronenberg met zijn gekende body-horror, transformaties en parasitaire ziektes duidelijk door. Ik heb er alleszins van kunnen genieten en denk dat het tijd wordt om Tetsuo binnenkort eens te herzien. Iets zegt me dat ik er dit keer wel de genialiteit van ga inzien.