It's Love I'm After (1937)

Listen, You...it's LOVE I'm after! - ...and it's love you're going to get -- in the neck!

De film was een goeie week geleden op Eén maar toen had ik geen tijd om hem te zien dus had ik hem opgenomen. Nu had ik daarjuist toch nog een gaatje gevonden om hem dan uiteindelijk op te zetten maar het is toch wel een lichte teleurstelling geworden.

Het verhaal is een typische screwball komedie maar het word allemaal wel net iets te lang op het einde. Een kwartiertje van de speelduur had de film veel goed gedaan. Maar dit neemt niet weg dat het niet allemaal zeer vermakelijk is. Vooral de stukken tussen Basil en Digges (de tuinscène!) zijn amusant maar ook de meeste scènes met de driehoeksverhouding tussen Basil, Joyce en Marcia zijn leuk om te zien.

Bette Davis is een degelijke actrice maar om de een of andere kan ze me toch niet echt bekoren. Ook hier komt ze niet fantastisch over maar gelukkig is de chemie tussen Howard, Davis en de Havilland duidelijk te merken en voel je gewoon dat ze alledrie zeer veel plezier hebben in het spelen van hun rollen.

Al bij al is It's Love I'm After een lichte teleurstelling maar dat neemt niet weg dat ik me toch wel heb vermaakt.

3.5*

Fijne komedie die m.i. toch te lang duurt en uiteindelijk konden mij de vele Shakespeare-teksten weinig boeien.

Alle acteurs doen het zeer goed, de butler (Eric Blore) iets te karikatuurachtig. Moet een inspiratiebron voor Louis de Funès geweest zijn.

Bette Davis en Olivia de Havilland hebben samen een handvol films gemaakt, die dankzij het gedegen acteerwerk van hen beiden allemaal het aanzien meer dan waard zijn. In deze film zorgt Eric Blore voor een bonus door als butler met enige regelmaat een hilarische inbreng te hebben, al gaat hij af en toe een beetje over de top. Bij dat alles steekt het shakespeariaanse optreden van Leslie Howard nogal schril af, maar het kan goed zijn dat dat juist de bedoeling is.

De aanwezigheid van Leslie Howard, Bette Davis en Olivia de Havilland doet wellicht vermoeden dat we hier te maken hebben met onvervalst topmelodrama, temeer daar Howard en Davis een paar jaar eerder nog samen hadden geschitterd in Of Human Bondage (1934). Dit is echter een uiterst vermakelijke, vaak hilarische komedie die je doet afvragen waarom we deze sterren hierna slechts bij hoge uitzondering nog in een komische rol zouden zien! De voortreffelijke opening zet meteen de toon: Basil Underwood [Leslie Howard] en Joyce Arden [Bette Davis] zijn geliefden die midden tijdens hun vertolking van de tragische en romantische finale van Romeo & Juliet elkaar het leven zuur maken, terwijl Marcia West [Olivia de Havilland] smachtend haar idool aanbidt. Na afloop van de voorstelling bezoekt Marcia Basil in zijn kleedkamer en dat is niet naar de zin van de jaloerse Joyce. Maar Basil begint daardoor wel te twijfelen of hij beter af is bij de felle, bezitterige Joyce of bij de jonge, aanbiddende Marcia. Marcia's verloofde Henry [Patric Knowles] is een sta-in-de-weg, maar met de hulp van zijn trouwe butler [Eric Blore, wie anders?] probeert Basil alles onder controle te houden.

De chemie tussen de drie sterren is een belangrijk ingrediënt voor het plezier in deze film en ze slaan keer op keer de spijker op zijn kop. Bonita Granville scoort als een zeer nieuwsgierige tiener die werkelijk niets ontgaat, maar het is Eric Blore die de lachers het meest op zijn hand heeft, of dat nou is wanneer hij friemelt aan zijn (opzichtige) toupet of wanneer hij door middel van vogelgeluiden probeert Basil te waarschuwen... bij een volière! Subliem vermaak, een dijk van een film met briljante acteurs op het top van hun (komische) kunnen!