The Maltese Falcon (1931)

De eerste en intussen in vergetelheid geraakte verfilming van Dashiell Hammett’s misdaadklassieker.

Ricardo Cortez heeft in deze film niet enkel de opdracht op te boksen tegen een stel schattenjagende gangsters maar ook tegen de wijze waarop de charismatische Humphrey Bogart tien jaar later Sam Spade zou vertolken. Cortez zet m.i. Sam Spade te veel neer als een verwaaide gigolo die er toevallig ook nog een detectivezaak op nahoudt. In het boek is Sam Spade dan wel een vrouwenmagneet maar hij stelt er zich wel boven. Cortez daarentegen maakt met al te gretige lichaamstaal avances. Bogart zou Cortez in 1941 dan ook onvermijdelijk in de vernieling spelen.
Ook de politie-inspecteurs zijn crappy in vergelijking met wat in de John Hustonfilm zou worden neergezet: saaie pieten.
De gangsters worden niet slecht gespeeld, maar vormen geen bedreiging voor wat Sidney Greenstreet, Peter Lorre en Elisha Cook Jr zouden neerzetten.
Enkel de vrouwen doen het in deze pre code movie beter dan in de Hustonfilm. Una Merkel, Bebe Daniels en Thelma Todd spelen dames waarvoor je met plezier de deur wil uitgaan, zoals reeds aangegeven op het forum.

De regie van Roy Del Ruth vind ik degelijk zonder meer. De film moet het stellen zonder soundtrack - zien we wel wel meer bij vroege talkies - wat in dit geval niet bijdroeg aan mijn betrokkenheid. Al is het wel genieten van de dialogen die soms vrij letterlijk uit het boek worden overgenomen. Het verhaal in zijn geheel wordt ingekort weergegeven. De laatste scène waarin Cortez een bezoek brengt aan Daniels in de gevangenis , stond echter niet in het boek, en lijkt me een sentimentele toevoeging van de producers om alsnog een soort happy end uit de brand te slepen in tijden van Grote Depressie.

The Maltese Falcon 1931 is een film met charmes maar moet het - naar casting, fotografie en spankracht toe - afleggen tegen The Maltese Falcon 1941. Met een eervolle vermelding voor de dames.

Ruim tien jaar nadat Dogie_Hogan deze film noemde na een comment van mij bij The Maltese Falcon (1941) heb ik dan de 1931-versie gezien, en inderdaad wordt het zwakke punt van de remake hier meer dan goed gemaakt: Bebe Daniels is superieur aan Mary Astor in de rol van femme fatale. Omdat deze rol bijzonder groot is -eigenlijk valt of staat het verhaal ermee- wint deze het toch op punten, al kan Cortez dan niet op tegen Bogart. Dat is geen schande overigens. Het inmiddels bekende verhaal wordt vlot verteld, soms iets te (wat doen ze bv met het lijk van Jacobi in Spade's kantoor?), de korte epiloog voelt dan wat geforceerd aan en komt klaarblijkelijk ook niet uit het boek. Spade die benoemd wordt als chief investigator voor de D.A., het leek me al vreemd. Ik zou het overigens geen happy end willen noemen, een ongelimiteerde hoeveelheid candy en sigaretten in de cel.

Duidelijk een pre-Code film met de nodige, niet heel subtiele, seksuele verwijzingen.
Mijn favoriet: "No I won't take your word for it. Take off your clothes."