Santo en el Hotel de la Muerte (1963)

Ze bestaan ook : semi-giallo Santo's...althans, met een beetje goede wil kun je hier een giallo in zien. Een beetje veel goede wil, want het eerste half uur van de film is meer een klucht in feite, een vakantiefilmpje waarin Santo niet eens opdraaft.

De protagonisten zijn hier de - nog uit voorganger SCERDC gekende- Lepe en Casanova, ook in dezelfde hoedanigheid en voorzien van dezelfde sidekick. Dit trio viert vakantie nabij de Azteekse pyramiden , maar helaas weten zij niet dat onder die pyramiden een mad scientist huist die jonge chicks ontvoert en misbruikt voor zijn gruwelijke experimenten...of is de dader misschien wel de als linkse intellectueel uitgedoste chanteur die zich in het gezelschap heeft binnengedrongen ? Nou goed, als whodunnit werkt het niet echt en we zien ook niet hoe de grietjes vermoord worden, achteraf begrijpen we waarom.

Santo komt pas na een dik half uur in actie, en ook dan nog volgen we meer de wederwaardigheden van zijn buddies dan van hemzelf. De LL sequenties zijn ook schaars, een kamp van een minuut of 5 met la sombra negra, that's it.

Toch nog wat camp highlights : de bedreigde grietjes uit het toeristengezelschap moeten voor hun veiligheid worden opgesloten in een bungalow waar ze in hun nachtgewaadjes hysterisch mogen rondhupsen, maar vooral de muzikale intermezzi waarin wij een drumster ontwaren die we verder niet in actie hoeven te zien om te weten dat ze de Sapphische liefde zeer toegewijd is...