Brainscan (1994)

Spannend of eng is de film absoluut niet, maar dat lijkt me ook niet de bedoeling geweest van de maker. Als overtuigende horrorfilm faalt de film op aardig wat vlakken, maar als lekkere pulp is Brainscan goed te doen. Veel amusante momenten en een geinige rol van T. Ryder Smith als The Trickster. Verder schrijven we er absoluut niet over naar huis, een onschuldig faxje is voldoende. Geen hoogvlieger, maar prima te verorberen als tussendoortje.

2,5 sterren.

Heerlijke onzinfilm met tal van slechte grappen, slechte muziek, slechte kostuums, nog slechtere kapsels en een schitterende Edward Furlong (American History X). Weer zo'n typisch sferisch horrorfilmpje dat behalve het nostaligische tijdsbeeld weinig klaarmaakt, maar net door die sfeerschets zo weet te overtuigen dat je al de rest door de vingers ziet.

Veel betere poster, deze.

Wat de film betreft. Erg aardig uitgangspunt over de scheidingslijn tussen realiteit en fictie, wat games en films betreft. De nieuwsgierigheid naar dood en geweld lonkt in iedereen, maar de realiteitsfactor scheidt het koren van het kaf. Deze boodschap ligt er mischien ietwat dik op doorheen de film en lijkt Furlongs personage een wijze les voor iedere tiener, maar Brainscan scheidt zich toch van het gros door zijn stijlvolle aanpak. De eerste moord is bv op zijn Argento's mooi in beeld gebracht en het is dan ook jammer dat het maar bij die ene scène blijft, wat de moorden betreft. Erg toffe scène en verder ook een erg toffe en sfeervolle score. Ook het subtiele gebruik van zeer aardige effecten is het mentionerem waard. Jammer dat die Trickster op momenten wat te lollig wil zijn (Freddy anyone?), maar dat deert niet zo erg, aangezien hij maar een beperkte tijd in beeld is.

Leuk filmpje.

3,5*

Erg leuk filmpje.

Het plot is voor zover ik weet vrij origineel. De eerste moord is erg tof (giallo achtig).
Trickster vond ik echt een geweldig personage. Heerlijk gespeeld door Ryder Smith. Veel ''leuke'' scene's die hem bevatten. Maar naast dat hij erg grappig is is hij tegelijketijd ook erg creepy.
Acteerwerk was verder vrij aardig.
Leuk einde (al zag ik het wel een beetje aankomen). Dat die hond op het eind toch met die voet loopt te slepen vond ik dan wel weer wat verwarrend.

Maar zeker een erg leuke horror/komedie met een leuk sfeertje, zeer goede scene's en grappige personages.

Het plot en de poster spraken me wel aan maar als ik eerlijk ben moet ik helaas concluderen dat ik me grotendeels heb verveeld. Het 'spel' blijft vrij beperkt en je ziet het allemaal wel aankomen. Ik miste soms ook wat vaart en het gedoe met die FBI en de speurhond kwam teveel terug. Verder maakten de jeugdige spelers en de speelgoedzolder het allemaal wat tienerig en de horror stond sowieso op een laag pitje.

Dit is typisch zo'n film die ik blijf kijken; nu al zeker voor de vijfde keer gezien.

Brainscan is één van de zeldzame hoogtepunten van het horrorgenre in de jaren '90. John Flynn weet hier een ijzersterke sfeer neer te zetten, door een beklemmende soundtrack en bij vlagen zeer goed camerawerk (met name een "giallo" moord in het begin). Het virtual reality plot is zeker voor die tijd origineel en er zijn sindsdien ook maar weinig navolgers gekomen. De film wisselt tussen horror, erotische thriller en komedie, waarbij de horror vooral in de eerste helft te vinden is.

De tweede helft van film voelt iets kinderachtiger aan (de komische demon Trickster geeft zelfs een behoorlijk moralistische speech aan Furlong), maar de spanning blijft er verder prima in. Trickster, gespeeld door Ryder Smith, is zo'n briljant personage dat hij het gebrek aan pure horror makkelijk opvangt. Furlong doet het ook lang niet slecht en het is jammer dat het na American History X snel bergafwaarts met hem is gegaan.

Zeer fijne film kortom, die inmiddels bij mij op 4,5* staat.

Leuke nineties horror over een VR-game waarin de mensen die je virtueel vermoord, ook in realiteit omgebracht worden. Er zijn niet veel horrorgames met dit gegeven op de markt voor mijn gevoel. De enige die me zo te binnen schiet is Stay Alive (2006) Origineel is het dus zeker.

Brainscan - fantastische titel weer - is enorm sfeervol. Heerlijk die vroegere kinderkamers die waren behangen met classic horror movies, sfeerlampen en vooral heel veel rotzooi. Michael is lid van een horror club en heeft een pratende telefoon genaamd Igor. Lekker retro allemaal. Daar hoort natuurlijk een niche videogame ook bij, en dan beginnen de problemen.

De demon Trickster komt hierdoor vrij die Michael aan het moorden zet. Het design van de demon is zonder meer geslaagd en fantastisch gedaan door Ryder Smith. Creepy, maar vooral komisch. Het wordt al vrij snel duidelijk dat dit geen bloederig filmpje wordt. De eerste moord is de moeite waard, maar daarna is het allemaal erg braaf en de bodycount is bovendien laag. Dit filmpje moet het vooral hebben van de wisselwerking tussen Michael en Trickster, en dat zit wel goed.

De paar CGI effecten zijn crap, maar draagt goed bij aan de retrofeeling van de film. Als horror is het best soft, maar als je voor de sfeer gaat en een leuke demon dan zit je met Brainscan gebakken.

90s cult/pulp.

Ik had de film nog nooit gezien, toch kon ik hem al half meepraten. Het is een beleving die waarschijnlijk typisch is voor de post-90s generaties. Het zou me niet verbazen moest deze film bijvoorbeeld op repeat hebben gestaan in het ID&T hoofdkwartier, je kan een hele hardcore compilatie vullen met nummers die zonder schroom uit deze film gesampled hebben. Het geeft zo'n film onbedoeld toch iets extras.

Verder is het ook gewoon vermakelijke pulp. Typische 90s VR onzin met wat lelijke CG tunnels en matige make-up, maar wél met een goede Furlong en een lekker fout verhaaltje. T. Ryder Smith vond ik wat minder, een nogal dom personage dat niet al te best uit de verf kwam.

Begint ook wel wat te rekken naar het einde. Eens de belangrijkste cheese voorbij is gekomen en de film zich iets meer richt op het verhaaltje daalt de fun snel, gelukkig duurt het dan allemaal niet al te lang meer. De meubelen redden met een geweldige eindtwist zit er ook niet echt meer in, toch heb ik me best vermaakt met dit vehikel.

3.0*

Veelbelovend begin. Leuk spel, fijne moord en Clinton's score mag er zijn. Daarna wordt het stilaan wat minder. Het verhaaltje kan je natuurlijk zo uittekenen, maar dat mag geen probleem zijn voor dit soort nonsens. Met wat potentiële slachtoffers in de buurt moet er wat te halen zijn. Daar doet Flynn jammer genoeg niet zoveel meer mee, hij laat het vooral leunen op suggestie en de postermeneer, Trickster, die het spelletje organiseert. Een nogal onnozel verschijnsel. Niet grappig, niet eng, eigenlijk van alles niks. Geen wonder dat dit geen horror icoon is geworden. Leuk om die Furlong nog eens te zien en het heeft nog wel wat charme om het over de streep te trekken, maar het beste is er toch wat te snel vanaf.

Op zich een leuk verhaal waarin een jongen een game speelt waarbij de inhoud gelijk is aan de werkelijkheid. Het verhaal deed me dan ook denken aan het veel later gemaakte Stay Alive, maar deze Brainscan viel flink tegen. Het is een film die nergens spannend wordt en waarin het aan een goede sfeer ontbreekt. Gore is er eigenlijk ook niet. Inhoudelijk is het dan ook saai en vond ik de film meer lijken op een tiener horrorfilm. Het einde waaruit blijkt dat het allemaal niet is gebeurd (deed mij ook denken aan het eveneens later gemaakte Cry_Wolf) vond ik wat aan de flauwe kant.

Leuke jaren '90 Pulp-horror die veel weg had van een langgerekte aflevering uit de serie Are You Afraid of the Dark? Jeugdige horror-fan Michael (Edward Furlong) speelt op een dag de interactieve videogame “Brainscan” Dit stelt hem in staat om realistische moorden te plegen. Als een punkachtige dwaze demon met de naam Trickster (T. Ryder Smith) verschijnt, wordt de vraag algauw of die moorden niet echt worden gepleegd. Nu denk ik dat de film meer op kinderen is gericht en moet het dus zeker niet hebben van zijn sterke horror-elementen. Ondanks dat de visuele effects erg cheesy waren, hangt er wel een leuke charme rond deze jaren '90 film. Een jochie die Fangoria leest, stiekem naar de ontluikende borsten van zijn buurmeisje gluurt en een soort telefoon-computer heeft met de naam “Igor” is natuurlijk best cool! Het personage “The Trickster” een soort combinatie van Beetlejuice, Freddy Krueger en een popster was helaas dan vooral weer erg fout. Een waardeloze schurk waar helemaal geen dreiging van uitging. Al met al keek het wel leuk weg, al werd qua horror de rem er flink opgezet en speelde de regisseur met het einde teveel op veilig.

Voorspelbaar en absoluut niet eng. Die classificaties hangen zeker aan de film. Het verhaal is vooraf in grote lijnen goed in te tekenen. De feelgood aan het einde inbegrepen. Met de horror valt het ook erg mee. Behoudens wat bescheiden bodyhorror, valt er niet veel te zien.

Desondanks heb ik me eigenlijk goed vermaakt. Het verhaaltje is best leuk. De film kijkt als een opwindend jongenssprookje. Zaken als een mindfuckende videogame, moord, doodslag en veel vrijheid van handelen, zijn aan mij wel besteed. Ik kon me in ieder geval erg goed inleven. En dat veroorzaakte toch een spannend gevoel.

De fijne bonus is er in de vorm van de kwade genius "The Trickster". Een hilarisch creatuur. Niet eng, maar heerlijk grotesk en over the top. Erg vermakelijk. Deed me wel wat denken aan Betelgeuse uit de film Beetlejuice. Ook zo'n hilarisch karakter. Vond deze Trickster trouwens leuker, want hij is venijniger en dat maakt hem geestiger. Althans, volgens mijn herinnering.

Nee, de film heeft inhoudelijk niet veel body, maar compenseert dat wat mij betreft met een hoge inlevingsfactor, een pracht van een kwaaie geest en met heel aardig acteerwerk.

Leuk.

Redelijke film over een jongen die een nieuw computerspel speelt wat wel heel realistisch lijkt. Een prima opzet voor een film als deze. Het geheel heeft ook een prima mysterieus sfeertje. Het einde is wat voorspelbaar en gemakkelijk, maar de rest van de film kijkt wel gemakkelijk weg. Edward Furlong is goed gecast, maar dit is zeker niet zijn beste rol.

Neen, hier kan ik dus helemaal niks mee. Totaal gebrek aan die sfeer die zo kenmerkend is voor een horrorfilm. Dit ís ook geen horrorfilm maar meer een tiener filmpje met een totaal ongeloofwaardig verhaal. Zo'n broekie die een paar van die gruwelijke moorden pleegt. Kom nou zeg. Dat geloof je toch zelf niet. Dat alles mag dan wel een droom zijn maar dan nog. Ik ergerde mij trouwens groen en geel aan dat broekje. De Brainscan player had eigenlijk gespeeld moeten worden door het buurmeisje. Dan had het voor mij in ieder geval nog iets leuks geworden. Maar ja, ik houd nu eenmaal van bad girls. Kimberly, het buurmeisje dus en Woef - je weet wel die trouwe viervoeter met die afgezaagde voet in zijn bek - zijn de enigen die van mij een voldoende krijgen. Voor de rest maar gauw vergeten dit flauwe filmpje dat ik met veel moeite heb afgekeken.

1,0*

Het is jaren geleden dat ik deze gezien heb,maar ik had er weer eens zin in om m te kijken.Blijft één van mijn favorieten.Zo gaaf.

Leuke rol van Ryder Smith als Trickster en fijn om Edward Furlong in betere tijden te zien, inmiddels is hij herstellend alcoholicus en nogal dik geworden. Aardige herinneringen ook aan een tijd van CD-Roms en horrortijdschriften als Fangoria. Er was toen van zo'n beetje alles wel een tijdschrift en dat kon wel bijzonder zijn soms, vooral met dat soort cult magazines.

Virtual reality krijg je niet echt te zien. Het is allemaal low budget, met hier en daar een effectje.

Eng is de film ook niet, er zit enkel wat bescheiden slasher geweld en een beetje gore in, vaak kantelt het ook naar komisch, vooral door Trickster. Af en toe nog best aardige suspense door de steeds penibelere situatie voor Furlong. Heerlijk buurmeisje heeft die ook. Blond maar wel van die dikke donkere wenkbrauwen. Langella is weinig te zien en hoeft niet veel te acteren.

Het valt het beste te omschrijven als een dubbele aflevering van The Outer Limits of Twilight Zone. Of Eerie Indiana maar dan net wat bloederiger.

Beetje flauw einde wel. Het had wat zieker en wilder gemogen. Het zal voor sommigen een wat te hoog tienergehalte hebben ook. Maar als tussendoortje helemaal prima. Echt ook eentje die voorbestemd was als videovoer. Een tijdperk dat toen al langzaam ten einde aan het lopen was.