Horton Hears a Who! (2008)

Behoorlijke tegenvaller. Een chronisch gebrek aan humor maakte van deze film weinig aan. Een animatiefilm moet humor bevatten, anders is het niks. Het zag er allemaal redelijk uit maar dankzij het oninteressante verhaal en gebrek aan humor viel ie me zwaar tegen. Slechts een paar keer om een situatie even gegniffeld, maar dan houdt het ook op. Komt denk ik vooral doordat Horton alleen een reis maakt. Normaal zit er in zon film een echt grappige sidekick. Zie Dory in Finding Nemo of Manny in Ice Age. Ik twijfel of de film een voldoende waard is. De stemmen waren trouwens wel dik oke. Dankzij het feit dat ik er al zoveel heb gezien die wel leuk waren, krijgt deze een kleine onvoldoende.

2,5*

Aardige film. De stemmen waren, tis al eerder gezegd, erg goed gedaan. Af en toe een leuke grap. Verwacht er vooral niet teveel van: dan is t n leuk filmpje waarmee je je prima vermaakt.

Hier sluit ik me helemaal bij aan. Dit is zeker een tig keer originelere animatie dan de Disneys, maar als kind was ik al niet zo kapot van Seuss, en dat heb ik nog steeds een beetje.

Zijn fantasie sprak me nooit zo aan of zo. Toch is dit zeker wel de moeite waard om eens te zien, vooral Carreys karakter is erg lollig.

Leuke en bijzondere animatie met een ietwat gemiddelde Carey. Helaas kan deze film de concurrentie met het gemiddelde Pixar-werk amper aan. Niet vanwege de animatie, deze is prima in orde, maar vanwege de clichématigheid en de flauwe grappen. Het verhaal is net niet sterk genoeg om ons te blijven boeien. Evengoed redelijk vermaak.

Leuke animatie film voor jong & oud.

Het verhaaltje is erg leuk gevonden, de wereld van de Who's is erg goed bedacht en leuk uitgewerkt!

Er zitten best een paar grappige scéne's tussen, en heb regelmatig moeten lachen. maar toch zitten er iet wat veel klunzige grappen in (Tegen een boom aanknallen, kinderachtige grapjes)

Vond vooral de burgermeester erg leuk, steve carell doet het uitstekend als stem voor de burgermeester! Echt goed.

Carey doet het ook aardig, soms wat irritant maar dat zijn we wel gewend van hem Hij maakt sommige dingen hier best grappig door z'n gare stemmetjes.

Leukste personage vind ik toch dat gele bolletje (Katie volgens mij)

''In my world everyone is a pony, and they all eat rainbows and poop butterfly's!'' Leuk zinnetje van haar

Erg geslaagde animatie voor de hele familie, zal zeker niet teleurstellen..3.5*!

Toch een redelijke tegenvaller deze film. De animatie is op zich prima in orde en weinig op aan te merken. Het grote probleem bij deze film is eigenlijk het gebrek aan humor. Alleen richting het einde heb ik een paar keer moeten glimlachen, maar dat was het dan ook wel. Het verhaal was ook vrij oninteressant uitgewerkt en het gepraat van Horton tegen de Who's begon op een gegeven moment erg te vervelen. Typerend is ook dat ik bij het extra Ice Age filmpje, dat bij de extra's op de DVD zit vaker heb moeten glimlachen dan bij deze film.

2,0*

Erg leuke, originele animatie. Het verhaaltje is erg leuk bedacht, wordt op een gegeven moment wel wat voorspelbaar, maar verveelt nooit. De jungle ziet er prachtig uit, maar ook het Whoville design is geweldig. Veel grappige momenten, vooral Carrey die een uitstekend stem-acteur bewijst te zijn. Daarnaast vond ik Seth Rogen en Steve Carrel ook prima en die grote gier (met dat accent) was wel grappig. Voor de rest erg kleurrijk, zo nu en dan wat druk, maar vooral erg vermakelijk deze film. Heb me meer dan vermaakt.

Plot : De fantasierijke olifant Horton woont in de jungle van Nool. Op een dag hoort hij een noodkreet komen vanaf een klein spikkeltje dat door de lucht vliegt, enkel hij kan dat horen met zijn grote olifantenoren. Horton weet het pluisje te vangen en ontdekt dat hierin een hele wereld verborgen zit: de bewoners van Whoville, onder leiding van een goedaardige burgemeester die 97 kinderen heeft.

De vrienden van Horton denken dat hij gek geworden is, ook de burgemeester van Whoville stuit op nogal wat weerstand als hij verkondigt dat hun stad gevaar loopt. Horton is echter vastberaden de spikkel te beschermen tegen de boze buitenwereld. Zijn avontuur begint...

Horton start een tocht doorheen de jungle op weg naar een heuveltop om daar het spikkeltje op een rustige, veilige plaats achter te laten. Dit is echter niet naar de zin van Kangaroo - de baas van de junglegemeenschap - die vindt dat Horton hun gemeenschap ontwricht door te verkondigen dat ze hem moeten geloven dat er binnenin het spikkeltje een hele Wereld verborgen zit vol levende wezens. Zulke fantasieën kan ze niet tolereren, haar opvatting is dat iedereen nuchter moet nadenken, alles wat je niet kan zien of horen bestaat niet en daarmee basta !

Aangezien Horton daar geen oren naar heeft beraamt ze een plan om zijn spikkeltje af te pakken en te verpletteren, ze zet de hele gemeenschap tegen hem op. Zal Horton het spikkeltje - met daarin Whoville - in veiligheid weten te brengen voordat ze hem te pakken krijgen...?




Da's wel een totaal van de pot gerukt verhaaltje, daar moet je wel érg veel fantasie voor hebben om zoiets te bedenken Laat staan het op een deftige manier te vertalen naar een interessante film !

En juist daar wringt het schoentje, de wereld binnenin het pluisje - Whoville - vond'k maar magertjes uitgewerkt. Het zag er zelfs niet mooi uit wat toch een noodzaak is in zulke tekenfilms. De humor vond'k best ok, lekker sarcastisch en niet meteen geschikt voor de allerkleinsten, maar als volwassene best te pruimen

Visueel hapert er ook 't een en 't ander, de planten in de jungle zagen er soms plasticachtig uit waardoor je nooit écht wordt ondergedompeld in de filmwereld omdat je telkens weer bij jezelf zit te denken van "Amaai, hadden ze dat er nu niet wat échter kunnen laten uitzien...?"

Misschien ben ik wel te streng... Ik heb best enkele keren goed kunnen lachen met de visuele situatiehumor.
Doe jezelf een plezier tijdens 't bekijken van dit filmpje en laat de ondertitels voor wat ze zijn, voor je't weet heb je een kostelijke gezichtsuitdrukking of grappige situatie gemist die slechts een fractie van een seconde in beeld was

Het melige, muzikale einde vond ik serieus aan de haren getrokken, dat hoefde écht niet voor mij en paste ook niet bij de rest van de film, dat zette een domper op deze voor de rest vrij aardige Animatieprent.

6,5/10.
Leuk om eens gezien te hebben maar op DVD zou ik hem nooit kopen.
Voor een debuutfilm vond'k dit een verdienstelijke poging, deze regisseurs gaan volgens mij nog goeie Animatiefilms maken

Filmsite : http://www.hortonfilm.be/

Verrassend.

Nu heb ik wel al meer gemerkt dat ik qua kinderwerk meer met van die Seuss dingen kan dan doorsnee Disney of Pixar werk; Ook Horton viel me goed mee.

Vond de humor 1000 keer beter dan de Ice Ages en Nemos van deze wereld. Geen vervelend jengelende side kicks, echt hyperactieve bedoeningen of mislukte voice acting. Da's al heel wat in het Amerikaans animatiewereldje.

Carrey vond ik zelfs nog een van de minste, maar zo'n Rogen als klein muisje is gewoon grappig. Verder een aardig arsenaal geslaagde grapjes (hoewel ook evenveel niet geslaagd materiaal) en bij momenten visueel best mooi. Sowieso een stuk origineler dan de meeste CG stijlen.

En dan is er dat rare gele ding, dat af en toe zucht, vliegt of een beetje eng achter de struikjes verdwijnt. Zo'n ding verdient nu een serietje op zichzelf, ipv dat Scratt geval uit Ice Age.

Verder ook apart de korte segmentjes met traditionele animatie. Grappige parodie op een hoop typische anime-stijlen. Kan ik wel waarderen.

Veel frisser, grappiger en lolliger dan zijn concurrenten. Nog steeds wat te jolig en de twee muzikale intermezzos hadden er ook zo uitgemogen, maar visueel aantrekkelijker en vooral veel grappiger en creatiever dan ik gewend ben.

3.0*

Ik wist niet zo goed wat ik van deze film moest verwachten maar het is echt een hele mooie animatiefilm met een origineel verhaal. Zo aandoenelijk hoe Horton probeert om die kleine andere wereld in de bloem / pluis te redden.

Ik vind de animaties ook heel mooi, kleurrijk en prettig om naar te kijken; Vooral voor de kleinere kinderen is dat erg prettig.

Een leuke film,

De burgemeester, de muis, de kangoeroe, de aasvogel......Allemaal geniale personages! Het was alleen wel jammer dat uitgerekend het hoofdpersonage van de olifant mij niet zo veel deed.

Een zeer creatieve en kleurrijke film met veel verborgen humor. Ik heb echt gelachen om de wereld van de Who `s, vooral toen de burgemeester vergaderde met andere lieden en men altijd en alleen maar goed nieuws van hem verwachtte of neem nou de manier waarop de burgemeester met zijn kinderen omging.

De kortfilm Surviving Sid was trouwens ook wel geinig. Een dikke 3,5*

Horton heeft het voordeel in vergelijking met andere Amerikaanse animatiefilms, dat het verhaal echt interessant, speels en origineel is. Zo zijn de personages veel origineler, grappiger en is de spanningsboog veel effectiever bij soortgenoten. Echt baanbrekend is de animatie niet, maar zo'n animestuk ertussendoor is gewoon erg verfrissend. Het helpt ook dat Horton zelf een erg sympathiek en fijn personage is.

Past qua fantasievolle 'kinderfilms' beter bij iets als Coraline of Where the Wild Things Are, ondanks dat die twee films nog weer een stuk volwassener (en beter) zijn.

Ik vond een grappig animatiefilm...

Niet zo beste animatie...

Goed verhaal...

Leuk gemaakt...

Leuk muziek achtergrond...

Wel leuk voor kinderen...

Wel prachtig HD kwaliteit, commerciele zender RTL 4!

Weinig vernieuwende, maar aardige anitmatie film.

Verhaaltje is best leuk, maar de karakters zijn allemaal wat vlak. Dit wordt enigzins goed gemaakt door de acteurs, die met hun stem de karkaters wat tot leven brengen. De een doet dit wat beter dan de andere. Carrey is geknipt voor de rol van zachtaardige olifant, en ook Carell vond ik dit keer niet echt storend. Laatste moment in de sterrentoren zorgt ervor dat het cijfer nog iets hoger is uitgevallen.

Leuk maar niet meer dan dat.

Uitstekende animatiefilm waarin een olifant een pluisje vindt, waarin zich een hele wereld op zich bevind. Een uiterst origineel verhaal en de film heeft een vlot tempo. Leuke personages en een goeie stemmencast maakt ze verder compleet. Ook de verklarende en rijmende voice-over is een leuke toevoeging.

''Here come the waterslide.''

Leuk animatie met een bijzonder verhaal.

Horton, een olifant in een jungle, doet een ontdekking. Een bijzonder ontdekking. Diep in een stofdeel is een stad gelegen, de Who-Ville. Horton wordt 'praatmaat' van de burgemeester van Who-Ville. Horton is erg bezorgd over het overleven van de Who's en gaat samen met het kleine stofdeeltje op reis door de jungle om een veilig plek te vinden waar de Who's in rust kunnen leven.

Er zijn zat bekende acteurs die hun stem aan de animatiepersonages lenen, waaronder Carrey, Rogen en Carell. Met Carell ben ik al bekend met een ander stempersonage uit Over the Hedge, zijn stem komt me dus bekend voor en uit eerdere ervaring weet ik dat zijn stem aangenaam is bij een animatie. Het horen van Horton's stem deed me wel aan een bekend stem denken, maar wist alleen niet wie. Na het checken op de website zag ik dat het van Carrey was. Ook een prima stem. Horton is een grappig personage die erg overbezorgd is en een last is voor de overige inwoners van de jungle. Waaronder Kangaroo, diegene die de lakens uitdeelt in de jungle. De overige inwoners zijn een groot groep paarse apen, een konijn met koekjes, een supersnelle muis, een aasgier, Katie; een rare gele, zuchtende pluizebol en vele anderen. In Who-Ville leeft de burgemeester samen met zijn vrouw en 97 kinderen. En uiteraard meer Who's die zo hun eigen bezigheid hebben in Who-Ville.

De animatie ziet er prima uit, de jungle en Who-Ville. De intro van de film vond ik leuk, hoe het stofdeeltje naar Horton toe reist. In Who-Ville zie je vele gebouwen, een stadsplein en een verlaten sterrentoren waar je op het eind versteld bent van wat er binnen staat. Daarnaast vond ik de stem (accent) van de aasgier nog wel leuk, leuke personage.

Dankzij een extra korte speelduur van +/- 75 minuten is het geen lange zit. Er zit ook een prima tempo in en dankzij de kleurrijke animatiewereld van Horton word je telkens geconfronteerd met mooie, kleurrijke omgevingen.

Dit is duidelijk een animatiefilm wat meer richting de jongere kinderen is gericht. Uiteraard is dit wel te doen voor volwassenen.

Geen meesterwerk vergeleken met een Disney animatie, maar wel een prima animatiefilm voor tussendoor.

Wat een heerlijke feelgood film, waar wij met z'n 3e om hebben kunnen lachen. We voelde ons echt geamuseerd en dat is toch de bedoeling van een film, geamuseerd worden.
De boodschap in de film is/was niet aan ons besteed, maar de geinige karakters maken een hele hoop goed. Vooral als hij ontdekt wie de Who's zijn en dat ook zij met hem kunnen praten, maakt een heel grappig plaatje.
Gewoon leuk, niets meer, niets minder.

Heb altijd het gevoel gehad dat Dr. Seuss me niet ligt, een gevoel dat Horton Hears a Who enigszins bevestigd, maar ook deels ontkracht. Zo'n ramp als How The Grinch Stole Christmas is dit in ieder geval niet. Het deed me wat meer denken aan enkele van de meer gekkere Looney-Tunesfilmpjes van begin jaren '40. Vast geen toeval, want Robert Clampett had al een korte film over voor de Looney Tunes gemaakt in 1942, Horton Hears A Who. Al is die film voor Clampett nog ingetogen, terwijl Horton Hears a Who! graag voluit gaat.

Het is nogal een drukke film en vaak wilde ik dat de camera iets langer op iets zou blijven hangen zodat we het in ons op konden nemen. Er zitten veel leuke visuele grapjes en mooie ontwerpen in. Het meeste daarvan zit overigens in Whoville. Die ontbijttafel voor meer dan 90 kinderendie allemaal aandacht nodig hebben is bijvoorbeeld een leuke vondst, evenals hun slaapkamer, de gallerij of alleen al hoe een Who zijn gras maait. Levendis is het wel. Daarom is het wat jammer dat Hortons wereld toch niet zo vindingrijk is, zelfs al zitten er veel kleurtjes in. Dat gele beestje Katie steekt dan wel weer iedereen naar de troon.

Vond zelf de toon soms ook wat flauw. Het is toch jammer dat je zo'n geweldig dreigend design gebruikt voor Vlad de gier en ook zijn lichaamstaal en stem er iets gruwelijks van maken, om hem vervolgens vooral komisch te maken. Een beetje een onhebbelijkheid van meer animatiefilms van de laatste tien jaar overigens; om overal maar een grap van te maken. En dan heb ik het nog niet gehad om enkele onverklaarbare popculturele verwijzingen ("I love the smell of banana's in the morning"; was dat nodig?). Daarbij vond ik Carrey wat te druk met zijn stem. Had het gevoel dat een lomere stem meer past bij Horton. De rest van de cast doet het dan wel weer leuk.

Een voordeel van Horton Hears a Who is de originaliteit van het verhaal. Niet van het moraal, dat er dik bovenop ligt (al kun je het wel op honderden manieren interpreteren als je wilt: anti-abortus, pro-religie, pro-integratie), maar wel van de interactie tussen de twee werelden. Het maakt de film allemaal net wat creatiever dan veel van zijn concurrenten. Jammer dan alleen dat niet alles werkt.
3*

Redelijk. De gedeeltes over de dierenwereld vind ik minder, heb het niet meer zo op dieren met mensen-gedrag en -grapjes maar de Who-wereld is fantasierijk en mooi vormgegeven. Vooral die toren is gaaf en het is grappig hoe het jongetje daar onverschillig/onbegrepen naar toe sloft en katapulteert. Verder vind ik die figuurtjes maar vaak irritant druk.

Aardige en onschuldige tekenfilm uit de oude doos, zoals ze nu niet meer gemaakt worden. De film is een remake van de korte film Horton Hears a Who! (1970), wat die oude stijl ook verklaart.

Het verhaal wordt als een sprookje verteld, en bevat een moraal (en misschien wel meer dan één). Hoe dan ook een leuke tekenfilm, met mooie animaties en een vrij origineel verhaal, maar het blinkt niet echt ergens in uit. Ik denk daarom dat het toch vooral de 'kleine' kijkers zal aanspreken.

Dr. Seuss' Horton Hears a Who!

De film was wel geinig. Destijds was hij een keer opgezet door onze mentor maar natuurlijk vond de klas een film als dit niets aan. Ik kwam er vandaag achter dat hij ook op Netflix Nederland staat dus heb hem meteen even mee genomen. Prima vermaakt hoor. Ik heb hem wel in het Nederlands Gesproken moeten kijken omdat de ondertiteling er maar niet onder kwam. Erg zonde, want ik heb soms zo'n twijfel gevoel bij animatie films. In het Nederlands vind ik hem wel leuk maar, in het Engels komen de grappen vaak beter over... Dus dat is altijd wel lastig om even zo 1,2,3 te kiezen!

Horton vond ik een hele leuke karakter. Maar toen ik de Who's zag moest ik meteen denken aan the Grinch.. Dr. Seuss.. Ja dan heb je dat natuurlijk!

Het verhaal was dunnetjes en opzich best simpel maar, was toch nog wel hartstikke leuk om te volgen hoor! Het concept was zeker geinig en het is allemaal ook niet saai om te volgen. Leuk om een keer tussendoor te zien of om je dag mee af te sluiten (zoals ik heb gedaan). Ook leuk voor de hele fam! Helaas was de animatie niet van het, dus het is zeker niet nummer 1 animatie films. Animatie films zijn altijd wel leuk, en deze ook!

3.0*

Ik vind dit toch wel één van de allerleukste en allerbeste animaties van de afgelopen jaren!
De Dr. Seuss-verfilming-vloek lijkt dan hier dan eindelijk verbroken. Natuurlijk was The 5,000 Fingers of Dr. T. (1953) op z'n minst een interessante poging.
Maar deze is leuk, al wijkt de animatie af van de boeken, elementen zijn toch wel weer leuk verwerkt.
Verhaal heeft gelukkig ook gewoon z'n lekker tegendraadse boodschap behouden en zit vol met toeters, pluisjes en de animatie van die gier Vlad (niet te verwarren met het konijntje dat koekjes bakt) tamelijk geniaal.
Stukje manga er nog in verwerkt en een paar leuke verwijzingen (Apocalypse Now!).
Dit team mag zich van mij straks wel gaan storten op de allerbeste Seuss (en book-to-live-by sinds 1976): Je Bent Nog Niet in Niemandsverdriet.
Mijn maandag kan niet meer stuk!!

Horton Hears a Who! is een geslaagde Dr. Seuss creatie omdat diverse kenmerkende thema's verrassend leuk zijn uitgewerkt. Universele waarden tussen plaats en mens is er een van en daar blijft de film zeer trouw aan. Het creëert veelal hilarische momenten waarbij Horton zeker de show steelt. De animatie is mooi en de muziek van John Powell sluit er goed bij aan.

Films waar in de titel gerefereerd wordt aan een Dr. Seuss verhaal vallen toch wel tegen. The Grinch, The Lorax, Cat in the Hat........allemaal over the top animatie vaak, met bizarre verhaallijnen die voor de kinderen net wat te moeilijk zijn om te volgen en voor volwassenen te excentriek om aan te spreken. Ook deze Horton is geen uitzondering op die regel, hoewel dit door de uitstekende animatie en de sterke stemmencast(Carrey gaat weer helemaal los en ook Carell doet het goed) wel een stukje beter is dan de genoemde, mislukte films. Niettemin me nu voorgenomen om de volgende verfilming aangaande deze dokter aan me voorbij te laten gaan, de moed opgegeven dat dit ooit nog iets wordt.