Ma Vie de Courgette (2016)

In Lyon heb je het Musée Miniature et Cinéma. Op zich al bijzonder de moeite om een keer langs te gaan, maar toen ik er was was er een behoorlijk groot stuk ingericht met rekwisieten van Courgette. Erg leuk om te zien, en het geeft ook een beetje indruk hoe ontzaglijk veel werk het is om alle gelaatsuitdrukkingen van de poppen vorm te geven.

Daarmee voor de hand liggend om Courgette hoog op m'n verlanglijstje te zetten, maar toch lukte het niet even snel om de film te zien - verkeerde tijd, verkeerde stad. Dus maar afgewacht tot-ie voor thuis te krijgen was... en dat lukte dan deze week eindelijk.

En dat is dan eigenlijk gewoon een feest van herkenning meteen al. Bijzonder leuk om de scenes te herkennen waar ik in het museum de sets van gezien heb - haast zover dat het van het verhaal afleidt. Misschien gauw nog maar eens kijken eigenlijk. En dat kan makkelijk even tussendoor, heel lang is de film tenslotte niet.

Ondertussen is het wel heel duidelijk dat dit een knap stukje werk is. De poppen worden erg mooi uitgevoerd, alle uitdrukkingen en gelaatstrekken komen er mooi uit in schilderachtig felle kleuren - dat levert zeker erg mooie plaatjes op, hoe beperkt het principe van de stop-motion ook is.

Het verhaal is hier en daar ongenuanceerd grimmig - de kinderen komen niet uit een heel gelukkige achtergrond in het weeshuis terecht. Ook daarmee zeker een goede keuze gemaakt, die de film een eigen diepte geeft - hoewel nog steeds ook gezegd kan worden dat het verhaal ietwat ondergeschikt blijft aan het visuele design. Maar dat hoort misschien een beetje bij dit soort film.

Ondanks dat je duidelijk de beperktheden van de stop-motion ziet, is de film op visueel vlak erg sterk.

De poppen zien er erg goed uit waarbij je door de enorme hoofden de gelaatsuitdrukkingen en dus ook de gevoelens gemakkelijk vanaf kunt lezen. Ook het kleurrijke aspect van de film is een pluspunt.

Het verhaal is hartverwarmend waarin drama en geluksmomenten zich afwisselen. Gelukkig ook nooit melig, maar een recht toe recht aan verhaal dat van de ene gebeurtenis naar een andere gebeurtenis gaat. Wel een abrupt einde, maar daar wil ik ook bij zeggen dat ik ook niet naar de speelduur vooraf had gekeken. 7/10

Mooi gemaakt en een lief filmpje, over een groep kinderen uit beschadigde gezinnen die in een opvanghuis wonen. Fijn om gezien te hebben, het is fraai en sympathiek maar het mist wat om een topper te zijn, en dat gevoel heb ik eigenlijk altijd bij animaties / stop motion uit Frankrijk. 3*

Deze film in het filmhuis gezien, ik was de enige in de zaal, en wat vind ik 'm goed! Heel mooi gemaakt, van begin tot eind een interessant verhaal, niet oppervlakkig en het heeft zoiets lieflijks en aandoenlijks. Een film die mij in mijn hart heeft geraakt. 5*!

Fijn.

Ma Vie de Courgette is een redelijk klein filmpje, maar weet vooral te verrassen door wat volwassenere themas aan te snijden. Of misschien niet eens zozeer volwassen, maar gewoon themas rond en met kinderen die niet op een kinderachtige, maar op een eerlijke manier gebracht worden.

Toch merk je dat de film zich nog op iets jongere kijkers richt. De korte speelduur stoort mij zelden, maar hier merkte ik toch wel dat er af en toe de kantjes afgereden werden om binnen de speelduur te blijven. Sommige zaken gaan wel érg snel en lopen wel érg makkelijk en gepast. Veel tijd neemt de film niet om echt op dingen in te gaan, het is voornamelijk vermelden, kort stilstaan en dan weer verder.

Een klein minpuntje, want verder is het erg verzorgd allemaal. Leuk en apart visueel stijltje, sowieso ben ik wel fan van echte stop motion. De dub (heb de Franse gezien) is ook echt opvallend goed. Rustig stemwerk, geen overdreven luid, druk of schel gewoel. Soundtrack is daarbij passend, redelijk kalm en sfeervol.

Voor een hogere score schiet de film net overal wat tekort, anderzijds is de film ook in alles bovengemiddeld goed. Zo'n echte 3.5* film dus, die makkelijk weet te overtuigen, maar moeilijk echt weet te ontroeren of raken. Maar wel erg fijn om een keertje gezien te hebben, zeker door de korte speelduur ook een makkelijke film om aan te raden. Vind je het niks, is het ook zo weer voorbij.

3.5*

Ik volg de positieve recensies hier. Een goed gemaakte stopmotion film die de wereld van de kinderen perfect weet weer te geven, zonder kinderachtig te zijn. Zware thema's die met de kinderen centraal, wat lichter worden weergegeven. Mooi gemaakt ook en niet te lang van duur. Legendarisch zal het niet worden, maar dit is wel een goeie film.

Ma vie de Courgette kende ik enkel bij naam. Gisteren er samen met mijn zesjarige dochter naar gekeken. De aangesneden onderwerpen zijn nu niet onmiddellijk op een jong publiek gericht. Gelukkig genoot ze meer van de animatie en was het verhaal voor haar ondergeschikt. Ma vie de Courgette is best heftig met zware thema’s als kinderverwaarlozing, dood en moord.

Mensen en kinderen geven vaak een helse betekenis aan een instelling of weeshuis, maar deze film doorbreekt het taboe door een omgeving te creëren waarin de kinderen zich thuisvoelen en een gevoel van samenhorigheid krijgen. Ze begrijpen elkaar en weten dat ze in hetzelfde schuitje zitten. De film is oprecht, zeker niet melig, maar je leeft als kijker echt mee met de personages. De liefde tussen de kinderen onderling is aandoenlijk.

De animatie is eenvoudig, maar erg fijn, grappig zelfs in zijn eenvoud. Goed ook dat the bully eigenlijk ook een gewone jongen is die worstelt met zijn situatie. Gelukkig keert zijn kar vrij snel. Het verhaal van de vader van Ahmed was sterotiep, maar dat leek me niet bewust gedaan.

Kortom erg leuk filmpje, eentje die ik iedereen zou aanbevelen. Lijkt me een ideaal filmpje voor kinderen in soortgelijke moeilijke situaties die moeten leren omgaan met traumaverwerking. Ook voor volwassenen een film om de realiteit binnen het perspectief van kinderen op een eenvoudige manier te plaatsen. Knap gedaan!

Deze animatiefilm eens bekeken en ondanks de korte speelduur (een groot uur), is het toch geen slappe hap. Toch wel serieuze thema's (kinderverwaarlozing, alcoholisme, ...) passeren de revue, dus zeker geen twaalf in het dozijn film.

Ook de animatie zelf is wel opmerkelijk, maar is toch wel mooi.

Het is zeker eens iets anders, maar daarom niet minder de moeite om gezien te hebben. Zeker niet alleen voor kinderen, maar ook zeer geschikt voor volwassenen.

Hartroerend. In alle opzichten.

Visueel krijg je een fragiliteit te zien die naadloos aansluit op de verhalende context. Daarin valt vooral de hoop op: kinderen maken er elkaar eerst het leven zuur, louter bij wijze van inwijding, om de krachtsverhoudingen op scherp te stellen, waarbij het meest brutale kind de meest kwetsbare achtergrond blijkt te hebben. Zo gegrepen uit de realiteit, medunkt. En hoe cynisch en verziekt het sfeertje eerst ook mag lijken, uiteindelijk spannen de kinderen samen tegen een groter onrecht: dat van kinderen die worden geïnstrumentaliseerd, kinderen die er te veel aan zijn.

Technisch fabuleus, muzikaal ontwapenend, qua vertelritme ideaal. Enfin, gewoonweg hartroerend!

3,5*

Na de dood van zijn moeder komt een jongen [Gaspard Schlatter] die zichzelf Courgette (Engels: Zucchini) laat noemen in een weeshuis terecht waar hij zich staande moet houden tegenover zijn leeftijdsgenoten. Hoewel hij aanvankelijk het mikpunt van spot is, begint hij voorzichtig uit zijn schulp te kruipen door zijn vriendschap met agent Raymond [Michel Vuillermoz] en Camille [Sixtine Murat], een meisje dat eveneens problemen heeft om uiting te geven aan haar emoties. Gezien de zware onderwerpen niet altijd even gemakkelijk te verteren, zeker niet voor de kleinsten, maar de authentieke manier waarop de relaties in het weeshuis zich ontwikkelen maakt dit de moeite waard en zorgt voor enkele ontroerende momenten.

Goeie film over een jongetje dat terecht komt in tehuis voor kinderen die om verschillende redenen niet meer thuis kunnen wonen. Een stop-motion film over kinderen, maar niet gericht op kinderen. De film heeft duidelijk een eigen look en het ziet er goed uit. Redelijk fragmentarisch en het mist een beetje een richting.