Ghosts of Cité Soleil (2006)

Officiële site: http://www.ghostsofcitesoleil.com/

Vandaag deze film gezien op het IDFA; ontzettend snel en flitsend gemonteerd, erg onrustig, maar ook heel boeiend. Het valt hier in Nederland allemaal nog wel mee, was mijn conclusie. Hoe de makers in 's hemelsnaam daar hebben kunnen functioneren, is mij een raadsel. De franse hulpverleenster, die nogal buiten haar boekje gaat door het aan te leggen met de twee gevaarlijke broers, blijkt een heleboel mensen op veel verschillende plekken al geholpen te hebben (volgens een van de makers, die trouwens inmiddels met haar is getrouwd) dus die veroordeling heb ik maar laten varen.

Ik heb deze film ook gezien op het IDFA en ik heb er zeer gemengde gevoelens over.

Naar mijn idee heb ik twee uur lang gekeken naar een stel gangsters met grootheidswaanzin die helemaal "opgewonden"waren van het idee dat ze gefilmd werden.

Ik vond deze film een raar soort eerbetoon aan "thuglife" en bovendien overestetisch door het gebruik van kleurenfilters.

De regisseur/onderzoeker die getrouwd is met de Franse welzijnswerkster die in de documentaire heet naar mijn gevoel van dezelfde drugs lopen gebruiken als de hoofdpersonen in de documentaire...

Ik weet niet.. overall een groot gevoel van desintegriteit bij deze documentaire.

YUK!!

Interessante film. Soms prachtig gefilmd, soms inderdaad wat overdreven 'prachtig'.

Ik had zeker niet het idee dat ik keek naar een stel gangsters die vol zaten met grootheidswaanzin. De twee van de 5 Chimeras leiders die je volgt luisteren muziek uit Amerika en zoals Wycles ook al zegt, leven ze er ook naar. Natuurlijk zijn het niet de slimste jongens en zijn de twee broers, 2pac en Bily, ook heel erg inconsequent in bijvoorbeeld hun liefde naar elkaar en hun steun aan Aristide (wat echt een badguy is trouwens). Maar zo leven zij, dit is hun manier van overleven in 'hun' ghetto. En om gangster te zijn in een ghetto moet je ook niet al te veel nadenken, je moet stoer zijn en dat waren ze.

Het mooie van de film zit hem in het kunnen begrijpen van de situatie voor de gangleiders van de Chimeres, alhoewel dat nauwelijks te doen is. Je volgt gewoon een stelletje gangsters in Cite Soleil die claimen politiek actief te zijn. Dat zijn ze dan ook gedeeltelijk, maar of ze daarmee de juiste beslissing nemen..

De relatie van Lele, de vrijwilligster, tot de twee broers was soms heel gek. Bijvoorbeeld haar letterlijke liefde met 2pac. Soms begreep ik haar wel in haar extreme uitspraken, dit is namelijk de enige manier om tot deze jongens door te dringen. Ze moest zich wel aanpassen. En dat geldt ook voor de regisseurs van de film. Deze stonden zeker niet strak van de drugs, als je daar dagelijks filmtsta je al strak van de spanning.

Deze film verdient naar mijn mening 4*. De situatie in Haiti is gewoon extreem lastig. En door de omstandigheden weet niemand meer waar er begonnen moet worden aan verandering.

Ik wil deze film zo graag zien maar ik kan hem nergens kopen of downloaden. Weet iemand waar ik deze film kan kopen of downloaden, laat me het alsjeblieft weten, want dan kan ik het ook gelijk beoordelen.

Ik heb deze film docu net gekeken.

Moet zeggen dat ze toch ergens zijn begonnen om het verhaal te vertellen hoe het ook wel een beetje werkelijk er is.

Alleen hoe de mensen elkaar noemen 2 pac en 50 cent.

Ik heb zoiets van die muziek raken mensen alleen opgefokt.

En denken dat het overal ter wereld er zo aan toe gaat.

Zo al zo mogen en kunnen bendes nooit een land regeren.

En ook dat iedereen wapens heeft kan ook niet.Zelfde als amerika brazilie daar worden de meeste moorden gepleegt.

In landen waar iedereen maar een wapen mag en kan hebben, dat zijn de landen waar je het eigen recht mag nemen.

Zo kan je in principe nooit vrede hebben.

Ik geef een 3,5 voor deze filmdocu.

is het een aanrader om te kopen

heb hem zien liggen bij mediamarkt

Ach ja, het is zeker de moeite waard. Een goede en vooral interessant film naar mijn mening. In welke MM zag je hem liggen en voor welke prijs?

Wat de documentaire speciaal maakt is dat de filmmakers erin geslaagd zijn om behoorlijk vrij te hebben kunnen filmen in dit 'ondoordringbaar' gedeelte van Haïti, zeker in zo'n broeierige periode binnen de Haïtiaanse geschiedenis. Ook het feit dat je de twee bendeleiders volgt waarvan je achteraf hoort dat ze naar alle waarschijnlijkheid beiden gestorven zijn geeft de film iets bijzonders.
Voorts vond ik de montage erg jachtig, net zoals de vertelling in zijn geheel; perfect begrijpelijk gezien het klimaat van angst dat in die sloppenwijk heerst - dat gevoel wordt via de film goed op de kijker overgebracht -, maar een glasheldere documentaire kon ik het toch moeilijk noemen. Er was wat mij betreft te weinig ontwikkeling en het voelde (ondanks de grote ontwikkelingen binnen dat tijdsbestek) iets teveel aan als een momentopname.


3*

Heftige docu om te zien maar wel interessant omdat de filmmakers je een vrij neutrale situatie schetst en een oordeel of mening aan de kijker overlaat.

Ik zelf vind het een aanrader omdat het je een goed beeld geeft over een situatie waar je normaal nooit bij stil staat en wel degelijk bestaat.

Toch vergt het wel enige intelligentie om verder te kijken dan de pistolen en te bessefen dat de mensen een beter bestaan voor Haiti willen opbouwen.

De kwaliteit van een docu hangt af van het perspectief van waaruit het allemaal bekeken is. Ik ben geen voorstander van het heroisch maken van de Chimères. De documentaire is hypocriet genoeg om net niet hun misdaden in de verf te gaan zetten. Ze zwaaien met hun wapens en dat is het wat. In werkelijkheid beroven, vermoorden en verkrachten deze mensen er lustig op los, zonder wroeging. Ik geloof dan ook maar half dat ze echt voorstander zijn van vrede en stabiliteit (ze zeggen het immers zelf : als ze hun macht verliezen zijn ze dood), en het laat me eindelijk wel koud dat ze eraan gaan . De wereld is beter af zonder zo'n tuig. Dat hun bestaan geruïneerd werd door armoede, door dictaturen en wetteloosheid begrijp ik best. Ze zijn slachtoffers van vele jaren Duvalier en consorten. Geen scholing, geen werk en toch moeten overleven. Haïti heeft nood aan stabiele politiek, maar die komt er via oprecht politiek geëngageerde mensen en niet via gangsterbendes. Bovendien had die bendeleider ook nog een relatie met de hulpverleenster Lele, wat de docu dan toch niet meer zo neutraal maakt. Wat is nu allemaal waar/oprecht in deze film? En wat was nu de boodschap?

Ben het behoorlijk eens met Filmkriebel. Interessant en de film komt soms verbazingwekkend diep in de sloppenwijken van Haiti en dat is best uniek. Nauwe straatjes, rondrennende kinderen en daartussen bewapende bendeleden. Af en toe is de film een oorlogsverslag en getuige van schietpartijen.

Maar het zijn de Chimeres ze die toegang verschaffen en die komen er daardoor wel erg mild vanaf in deze documentaire. Ze worden haast neergezet als vrijheidsstrijders die ook nog af en toe een misdrijf plegen. Maar dat is te makkelijk. Met name in de tweede helft vliegt de film daarin echt volledig uit de bocht als we onder een sentimenteel muziekje beelden van 2pac en zijn dochtertje zien. Deze documentaire had waarschijnlijk niet gemaakt kunnen worden zonder die benadering, maar dan heb je waarschijnlijk toch meer aan een documentaire die meer afstand bewaard en daardoor juist meer waarheden kan laten zien. De Chimeres hebben de regie gehad. Komt nog bij dat er vrijwel geen gewone bewoner van de sloppenwijk aan het woord komt. En dan heb ik het nog niet gehad over de nogal bedenkelijke rollen van hulpverleenster Lele en Wyclef Jean.

Bedenkelijk, maar niet oninteressant.

2.5*

Bedenkelijk inderdaad. Vorige maand stond in de kranten dat Wyclef Jean zich kandidaat wilde stellen voor de presidentsverkiezingen in Haïti. Moest onmiddellijk aan die film denken. Inmiddels heeft hij dit plan afgeblazen onder druk. Ik blijf hem een dubieus figuur vinden.

Knap staaltje werk van de docu makers om zo tussen de bende mensen te staan.

Geeft een erg goed beeld van de situatie, maar had gerust wat heftiger gemogen.

3 sterren

Mooi dat ze zo diep in de sloppenwijken komen, natuurlijk onder bescherming van de 2 bendeleiders. Een neutraal beeld is er dus niet echt bij, want overal waar ze komen zijn de bendeleiders er waarschijnlijk bij, anders lopen de makers immers gevaar. En de relatie van die hulpverleenster tot de bendeleden is al helemaal te belachelijk voor woorden, dit hadden ze beter weg kunnen laten want het doet je wel echt met een heel scheef oog kijken naar de integriteit van dit werkje. Ik snap wel dat dit hét dilemma van een documentaire maker is; zonder die bendeleiders was dit onmogelijk te maken geweest. Maar daarmee valt ook meteen de ontpartijdigheid weg, en dat is wat ik toch wel graag zou willen zien in een documentaire als deze. 3***