Tih Minh (1918)

Feuillade was een pionier in de cinema, maar echt ontwikkeld heeft zich niet als regisseur in de jaren 10 van de vorige eeuw. Tih Minh is weer een serial in de lijn van Fantomas, Les Vampires en Judex, en hoewel het net wat vlotter gemonteerd is dan die eerdere werken, is het ook wel een beetje ingehaald door de tijd. In 1918 waren regisseurs als Sjöstrom, Lubitsch en Griffith al behoorlijk aan de weg aan het timmeren, en vergeleken met hun werk doet Tih Minh toch al een beetje ouderwets aan.

Dat betekent allemaal niet dat Tih Minh minder is dan de andere serials, het is misschien wel zijn beste werk dat ik tot nu toe zag. Het is weinig verrassend maar ik heb me de lange speelduur eigenlijk niet verveeld (op een episode ergens halverwege na, waarin de enige actie bestond uit iemand die een huis binnendrong en werd gesnapt, en dat dan uitgesmeerd over 30 minuten), en zeker op het einde zat de vaart er goed in. Natuurlijk weer veel veel vermommingen, mensen die bewusteloos geslagen worden, vuurgevechten op een meter afstand van elkaar waarbij iedereen mist, narrow escapes, hypnose en geheime briefjes, het is bekend terrein. Maar Tih Minh heeft ook een soms bijna surrealistische sfeer, denk aan de ontdekking van tientallen ontvoerde vrouwen die in gevangenschap leven in Villa Circé- overigens gebeurt er verder niets mee, ze worden ontdekt en dat is het dan.

Held van dienst is René Cresté, en hij krijgt hulp van onder andere Édouard Mathé, nog zo'n bekende Feuillade regular. Ze doen wat ze moeten doen, maar ze hebben niet de meest dankbare rol. De titelrol wordt gespeeld door de bevallige Mary Harald, een knappe verschijning met elegantie en natuurlijk spel, ze oogt om een of andere reden ook veel moderner dan haar tegenspelers. Ik was erg benieuwd wat er van haar geworden is, maar ze verdwijnt in de jaren 20, na enkele rollen, helaas volledig van de radar. De acteurs die de bad guys spelen hebben zoals in de vorige serials weer het beste van het spel.

Camerawerk is nog altijd statisch maar kent wel meer interessante shots, zoals het shot van een kar die een kabelbaan afdaalt, en er zit ook een stunt in (als iemand uit een boom op een rijdende auto springt) die me mislukt lijkt, maar waarschijnlijk dacht Feuillade: ach, er is niemand dood, we gebruiken het shot gewoon.