La Cugina (1974)

Er bestonden er in de seventies zeker duizenden van : sex coming of age komedies, spelend op Sicilië en bij voorkeur geombineerd met wat semi- incest van het Malizia type... Dit is er weer eentje, vervaardigd door Lado die jullie kennen van zijn gialli. Na het succes van Paolo il caldo een jaar eerder en voortbordurend op de Malizia traditie , besloot Lado dat hij ook een graantje wilde meepikken van deze successen en verfilmde daartoe een romannetje uit 65 van Patti. Dat was een schandaal vanwege de scabreuze inhoud, helaas was Lado van mening dat deze film iets "classy " moest worden, kitsch dus in concreto.

Daarom huurde hij de ervaren Pogany in voor de beelden, en Morricone voor het bijpassende geluid. Plus een cast van lieden die ( nog ) niet gekend waren van boertige sexkluchten, zij het niet allemaal types waar je warm van wordt. Gays hier zullen wel warm worden van Ranieri, deze ouwe nicht ( leuke woordspeling in de titel ) moet hier een Siciliaanse dekhengst voorstellen met incestueuze neigingen. Degene die deze neigingen moet bevredigen is Haddon ( die jullie kennen uit spermula...) , om Ranieri een plezier te doen hadden ze dus een jongetje gecast ! Verder nog Betti die overacteert als moeder van De Sica jr., hier een baron en uiteraard sukkel met wie Haddon later trouwt zonder consumptie, en Casini ( die jullie kennen uit blood for Dracula...) als diens nymphomane zus.

Hoewel niet meteen veelbelovend, had dit nog wel iets kunnen worden als Lado meer voor het all out sexklucht aspect was gegaan. Helaas besloot hij de afgezaagde gemeenplaatsen uit het sex/ coming of age alla Siciliana genre overwegend serieus uit te werken, waardoor de film meestentijds, hoewel goed uitziend en klinkend, behoorlijk boring is. Ja, het gaat steeds over sex en er wordt heel wat geneukt, maar uiterst softcore en op een eerbiedige afstand van de camera ( met een body double voor Haddon...) . Alleen tegen het einde wordt het even explicieter, en wel op een wijze die Ranieri ongetwijfeld zal hebben bevredigd !

Maar au fond is dit vlees noch vis : te semi classy voor de trashbuffs, te trashy voor mainstreamkijkers. Het is verzorgd en de production values zijn afdoende, maar niet iets om achteraan te gaan. Morricone raakte ook niet echt geinspireerd, gelukkig niet overdrijvend met zijn strijkertjes.

Even een waarschuwing : hij staat weliswaar op joetjoep, maar duurt daar slechts 75 minuten zie ik. U kunt hem echter gemakkelijk als DVD rip in adequate kwaliteit downloaden met fansubs. Als u nu stemt, zijn we die onverlaten op ICM die te lam zijn om te checken voor !

Vervelende komedie met een mager verhaal waarin ontzettend veel geluld wordt (dacht dat de Fransen daar het patent op hadden. maar die Italianen kunnen er ook wat van), maar nauwelijks geneukt. De hele film gaat over seks, maar niemand gaat uit de kleren. Dayle Haddon is nog wel aardig om naar te kijken, maar ze laat ook weinig zien. Begrijp ik goed van pippo il buffone dat haar borstjes en kontje van een ander zijn? Oké, nog een puntje eraf voor dit brouwsel dat pippo nog kluchtiger had gewild. Mijn god, het is al niet om aan te zien en het gaat nergens over. Alleen de locaties en de fotografie krijgen een voldoende. Ook het acteerwerk, niemand uitgezonderd, is uiterst pover.