Senseless (2008)

Enorm nare, maar fascinerende film die veel vragen oproept maar niet echt beantwoordt. De combinatie van internet en terrorisme wordt hier pijnlijk in beeld gebracht, en door deze film te zien ben je er ook schudig aan, doordat je toch wat wil zien. De martelscènes waren enorm schokkend, dus wees voorbereid.

Sommige scene's konden best wat korter en heb dan ook vaak doorgespoeld , de martelmethode's in de scene's waren inderdaad ''goed'' bedacht en misschien wel erger als die van bijvoorbeeld SAW.
Het einde verloopt inderdaad een beetje raar iedereen kent hem maar de politie is blijkbaar niet in staat geweest om hem simpelweg op te sporen?

Al met al een redelijk wegkijkende film een 3.0

Ik had deze toch maar uit nieuwschierigheid gedownload en had er ook niet echt veel van verwacht. Maar dat viel nog wel reuze mee. Senseless is gewoon een standaard shocking martel filmpje die op een een of andere manier dat niet alle zakenmannetjes onschuldig zijn en gewoon een ontoepasselijke straf krijgen. Wat Gast fout heeft gedaan word geassocieerd met flashbacks uit zijn jeugd en dat vond ik wel erg bijzonder. De martelingen gaan er hard aan toe en natuurlijk is Senseless ook alleen maar om te shockeren. De martelingen zelf zijn erg pijnlijk en soms kan je ze ook wel voelen. Bijvoorbeeld diemet je hand door een kaasrasp. Die gemaskerde terrorist was ook gruwelijk ziek. Het einde daarin tegen is ook erg verrassend.

En ik dacht trouwens dat het feit dat de film zich in Brussel afspeelde een misleiding was van de uitgever. Maar aan het einde waneer Gast uit die martelkamer komt en in zo'n loods verschijnt zie je hier en daar borden met Nederlands en Franse teksten. Dus de gebeurtenissen vinden wel degelijk in Belgie plaats. Wat Belgie eigenlijk als toevoeging heeft hieraan is mij onbekend. Maar wel leuk natuurlijk.

Verder heb ik me toch nog wel weten te vermaken met deze torture film. Deed trouwens ook een beetje aan Untraceble denken.

3,5*

Opvallend scherpe, kille film.

'Symon Hynd’s debuutfilm biedt ruimte aan allerlei nare, zieke gevoelens die de kijker zowel benieuwd als verafschuwt achter moet laten. In plaats van de reeds bewandelde paden nogmaals kapot te lopen, wordt er gekozen voor een aanpak die balanceert tussen het psychologische aspect en regelrechte snuff-praktijken.

Meeleven is opvallend makkelijk gemaakt dankzij de voelbare, doch niet al te expliciete, verwondingen. Het mist alleen visueel een beetje attitude (iets te flets en veilig geschoten allemaal).'

Review