Slumming (2006)

Ik verwachtte een drama pur sang, het is echter een tragi-komedie vol absurde humor.

Sebastian is een verwend joch, dat veel geld heeft (erfenissen) en niet hoeft te werken, een regelrechte snob. Zijn beste vriend Alex is een student, onzeker, en kijkt te veel op naar zijn voorbeeld Sebastian. Pia is een werkende vrouw (schooljuffrouw + garderobe-juffrouw in een vage club). En zwerver Kallmann, een aan lager wal geraakte dichter en alcohol-verslaafde. Wat krijgen we dan, jeuh, een ensemble-film. Die goed werkt door de bizarre humor en het personage Kallman. Maar die helaas door de aftiteling (!!!) totaal verneukt wordt. Tip, als de aftiteling begint, oren dicht en naar buiten rennen.

Kallmann is een personage dat je nooit van je leven zult vergeten. Paulus Manker verdient lof voor zijn rol als vloekende en tierende en mega-irritante en zuipende zwerver die 'het slachtoffer' wordt van de twee jongens. De bijrollen van Bambi en een groepje tuinkabouters mogen niet ongenoemd blijven.

Fris, niet al te zwaar op de maag (alhoewel augurken en drank niet goed samen gaan...) Een 3,5* waardering heb ik er wel voor over.

Uitstekende film, die helaas na een uurtje even inzakt maar wel weer sterk eindigt. Vooral voor het Kallman personage kreeg ik enorm veel sympathie.

Was was er trouwnes mis met het einde Mug?

3,5*

Prachtige film, mocht hem gisteren in Olomouc (CZ) vertoond zien onder bijwoning van de regisseur zelf, net als zijn documentaire 'Megacities'. Heb helaas niet veel van z'n eigen commentaar kunnen meekrijgen omdat hij veel te zacht praatte, maar toch.

De film is inderdaad behoorlijk bizar, maar nergens compleet ongeloofwaardig, hoewel het naar mijn idee vrij plotseling meer een komedie dan drama werd in de tweede helft. De tuinkabouters en bambi waren inderdaad geniaal, en de aftiteling tilt het geheel wat mij betreft nog net niet naar een hogere score. Alleen jammer dat ik voor mn gevoel het einde toch nog niet helemaal begrepen heb...

Voor nu 3,5*, mocht ik hem nog een keer te pakken krijgen dan is verhoging zonder meer mogelijk.

Opnieuw een ijzersterke film uit Oostenrijk, al wordt het land (weeral) niet van zijn mooiste kant getoond . Prachtige personages die stuk voor stuk geweldig ergerlijk en toch erg aandoenlijk zijn: zelden een film gezien waar zo'n mensenhaat uit sprak die toch nog mooi en vol medelijden zat...

Verder niks dan goeds over muziek, beelden, scenario: alles zat goed en de film komt dan ook behoorlijk hard aan. Hoewel, echt schokkend is hij niet, maar hij kruipt wel gemeen onder je huid om daar een beetje te gaan zitten etteren . Nee, heel knap gedaan, het einde was ook mij niet helemaal duidelijk maar stoorden me geenszins: de rest van de film is ook niet direct super-logisch te noemen.

Slumming had helemaal mijn blikveld gemist totdat het een keuzefilm werd voor het eet-en-film-clubje.

Geweldige Oostenrijkse zwarte comedy.

Met name het lot van Kallmann vormt het hoogtepunt.

Film over zichzelf geweldig vindende nihilistische jongeren vs de odyssee van een verlopen idealist.

Voormalig oostblok blijkt uiteindelijk menselijker dan Westers welvaartsland Oostenrijk.

Weer een Oostenrijkse cineast ontdekt, samen met Geyrhalter iemand waar ik echt zin heb om de documentaires van te kijken. Goed, eerst deze speelfilm bekeken, die makkelijk was te verkrijgen.

Wel zo'n beetje wat ik er van had verwacht. Misschien iets vlotter en minder strak dan gehoopt (met name in het begin), maar uiteindelijk wist hij toch wel te betoveren. De soundtrack klonk eerst als achterhaalde goedkope elektronische prut, maar wist zich later te herpakken met drie ijzersterke hoofdthema's. Door deze muziek wordt het drama en de komedie voor mijn gevoel heel goed gecombineerd. Anders blijft het meer een droogkomisch geval, en nu krijgt het zo'n fijn melancholisch laagje. Hoewel ik het altijd heerlijk vind om naar andermans misère te kijken, vond ik het een geniale vondst dat het dumpen van Kallmann in Tsjechië juist zijn leven in positieve zin deed veranderen. Uiteindelijk is de film dus minder donker van aard dan je zou verwachten. Daarnaast is het ontsnappen aan Wenen in Jakarta kort maar (ja hoor) zeer krachtig. Eens met Mr. Bungel over de muziek aldaar, en ook leuk hoe twee locals over Sebastian beginnen te praten, met een knipoog naar wat Alex en Sebastian normaliter op een woensdagavond doen. En ja, ik heb een enorm zwak voor Oostenrijks dialect, vooral als er zo lekker driftig getierd wordt, wat Kallmann gelukkig niet naliet .

Deed mij heel erg denken aan Naked van Leigh, maar dan op z'n Oostenrijks.

Qua verhaal is Slumming meer dan interessant want potentie heeft het zeer zeker. Maar qua uitwerking heeft het de nodige haken en ogen.

De cast heeft zwaar de neiging tot overacteren. Het valt gewoon op dat ze teveel hun best willen doen waardoor ze juist erg geforceerd overkomen. Verder mist Slumming goede editing. Scenes duren echt veel te lang en hebben de neiging om door te blijven kabbelen.

Verder visueel op een enkele scene na weinig bijzonder, nogal zoutloze drama en humor, en met dialogen die scherpzinnigheid missen (een Naked (Mike Leigh) is het niet).

Nee, Slumming nodigt je niet direct uit om wat meer van Michael Glawogger te zien.

Weer leuk om een filmpje uit Oostenrijk te mogen zien.... Ik verwachtte nog een beetje een sfeertje ala Seidl/Haneke, maarja... Niet alle Oostenrijkse films zijn hetzelfde.

Kan je dit beschouwen als een mozaïekfilm? Misschien. De film richt zich voornamelijk op het leven van een dronken zwerver Kallman die zijn gedichten probeert te verkopen en twee testostrongierende jongenlui Alex en Sebastian die nog altijd de kick eruit halen om grenzen op te zoeken. Op een nacht vinden ze Kallman op een bankje, bewusteloos van de hoeveelheden flessen wodka en Sebastian (de roekeloze) haalt Alex (de argwanende) over om de man samen te droppen ergens in een gat in Tsjechië... Gewoon omdat dat leuk is. Dan hebben we ook nog de kroegvriendin van Kallman en een lerares waar Sebastian een oogje op heeft... wanneer die lucht van de zaak beginnen te krijgen gaan ze op zoek naar de zekere Kallman.

Dit brengt toch een fijne observatierapport met zich mee. Hoe de twee vrienden elkaar achteraf continu in de haren zitten en ik wel kan concluderen dat er iets goed mis is met het geweten van Sebastian, maar ook voornamelijk hoe Kallman zichzelf probeert te vermannen en te overleven in de besneeuwde middle of nowhere... om zo vervolgens zijn weg naar Wenen terug te vinden. Dit zorgt voor een best wel spannende doch zwart hilarische reis. Het stukje met Sebastian in Indonesië was ook sterk.

Ja, dit was me een filmpje wel. Erg van genoten. Ook de besneeuwde locaties van Wenen en de desolate rurale Tsjechische landschappen vormen hier een sfeer alsof je het allemaal zelf mag meemaken.

En ja, zwervers... Toen ik in Wenen was zag je die om de vijf meter in het centrum. Van jong tot oud... Dan valt Amsterdam nog hartstikke mee in vergelijking met dat.

Goed!

4,0*