Hors de Prix (2006)

Ik vond Hors de Prix geweldig beginnen. De film werd na een tijdje zwakjes en sommige grappen werden herhalend. Zowel Elmaleh als, enig verbaast, Tautou waren goed gecast. Goed uitgekozen muziek en vooral traag filmwerk; in de positieve zin. De scooterscène was een subtiele parodie op de laatste scène van Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain; Tautou's debuutfilm. Op laatstgenoemde film na, zag ik hier Tautou op haar sterkst: onschuldig en ondeugend. Was het niet omdat Tautou een hele rits miscastingen achter de rug heeft zitten. En, Elmaleh, wat een cliché Frans-charmante chanson-/hondekop heeft die man. Geweldig.

Goeie romcom waarin een hotelbediende hopeloos valt voor een gast. Een bitterzoet verhaal over hebzucht en liefde die niet hand in hand gaan. Fris en redelijk origineel op het einde na. Het getouwtrek tussen de twee wordt na een tijdje wel wat eentonig. Audrey Tatou is leuk, charmant en beeldschoon in een aanvankelijk minder sympathieke rol. Gad Elmaleh is eveneens leuk als haar wat nerveuze en goedgelovige tegenspeler.

Bijzondere film met een uniek onderwerp. Namelijk mensen die parasiteren op de superrijken.

Ondanks dat dit een drama is, zit er toch tamelijk veel humor in. Erg leuk om een keer te zien en Audrey toutou verandert elke film in goud, zo lijkt het wel.

Originele, amusante en pittige komedie die iets te lang uitspint om uiteindelijk te komen naar wat te voorzien was : echte romantiek boven. Te noteren toch dat de film in beeld discreet blijft over een toch wel weinig zedelijk of stichtend onderwep en er komische en oppervlakkig over schaatst. Acteurs zijn prima. Tautoutje heeft heel wat in haar mars.

Niemendalletje. Vooral gekeken vanwege Tautou, die voor de verandering eens een keer een minder sympathieke rol speelt. Haar mannelijke tegenspeler oogt een beetje suf, wat enerzijds past bij de naïviteit van zijn rol, maar anderzijds heb ik het idee dat het daardoor niet helemaal wil spetteren wat de chemie tussen de personages betreft. Het uitgangspunt van de film is in ieder geval origineel, maar het einde voelt niet helemaal geloofwaardig aan. In dit soort romantische komedies is het natuurlijk regel dat ze voor elkaar kiezen op het einde, maar zeker voor Tautou’s personage zie ik niet bepaald een reden om haar levensstijl op te geven voor iemand die toch een beetje een sulletje is. En daar ervaar ik dus precies het gebrek aan chemie. De film kijkt verder wel prettig, en Tautou heeft ook in deze film de nodige charme, maar dat tilt het geheel niet boven de middelmaat uit. 2,5*.