Sweet Sixteen (1983)

Enorm zwakke "horror"film waarin niet al te veel in gebeurde en de moorden erg slecht in beeld werden gebracht. De rollen waren ook al niet te best, vooral van "Sweet Sixteen" Melissa. Hopkins, Strasberg en Macnee slaapwandelen ook doorheen de film.

Overslaan!

Veel potentieel, maar enorm zwak inderdaad. Ik zou dit zeker niet aanraden aan slasher-fans, vermits de moorden erg dul in beeld zijn gebracht. Het is eerder een zeer flauwe whodunnit waarvan het einde nog wal nog kant raakt. Het ergste is dat je de moordenaar er zo uit haalt.

Het acteren was voor mij inorde, maar men had veel meer uit de locaties kunnen uithalen. Het hele Indianen vs. Cowboys-verhaaltje vond ik nogal misplaatst. De hele film speelt zich in een oude ranch af. Nogal een vreemde plaats zo een donkere kroeg om als vijftienjarige rond te hangen. Een meer natuurlijke setting om de moorden te laten plaatsvinden, zoals een school, zou beter geplaatst zijn in deze film. Het leunt ook meer aan in de leefwereld van een 15-jarige.

Ook het einde waar ik op gehoopt had bleef uit. Het feestje zag er leuk uit en het zou perfect geweest zijn voor een grote slachting, helaas speelt de ontknoping zich af in een donker bosje. Er is totaal niets benut geweest in deze film. Erg jammer.

Er zaten wel wat gedurfde scènes in, die nu misschien niet meer zo snel gemaakt kunnen worden. De 15-jarige Melissa had enkele zeer expliciete naaktscènes en er zat af en toe wat racisme in de film.

Het enige leuke aan de film is de soundtrack die af en toe in de redelijke saaie stukken passeert. Voor de rest zeker niet de film waar ik op gehoopt had, ook zeker niet zo mysterieus als dat ik dacht. Terrecht helemaal vergeten. Het is een film die bijna voor iedereen onbekend is. Zelfs bij zijn release in 1983 heeft amper een kat hem ooit gezien. De mensen in de eighties en nu hebben zeker niets gemist. Skippen!

Ik had een slasher verwacht. Hoewel de slasherelementen voorradig zijn, wordt er maar weinig geslasht. Weliswaar is er sprake van een killer en slachtoffers, maar het plot houdt zich daar maar weinig mee bezig. Meer aandacht gaat uit naar anti-indiaanse sentimenten die worden vertegenwoordigd door twee stereotiepe leden van de white trash gemeenschap. Op zich niet een oninteressant thema, maar het wordt in deze film wel heel simplistisch aangelopen en is derhalve helemaal niet interessant.

Pas ver in de loop van de film komen de slasherelementen weer aan bod. Teleurstellend is wel dat de kills niet in beeld plaatsvinden. De film krijgt zo het karakter van een whodunnit. Erg sneu hoe dat verloopt. Het onderzoek gebeurt absoluut niet professioneel. Dat kan ook amper als de personages in de film oppervlakkig en stompzinnig zijn vormgegeven. Zo weerhoudt het feit dat er moorden plaatsvinden de geschokte gemeenschap er niet van om met z‘n allen gezellig een verjaardagsfeestje te vieren. Tja.

Wat je de film overigens niet kunt ontzeggen is een bepaalde kneuterige charme. Die charme maakt dat de tolerantiegrens over grote hoeveelheden stompzinnigheid hoger dan normaal is. Sweet Sixteen is geen goede film, maar wel een film waarin je de passie van de makers herkent. Ik heb me dan wel niet goed vermaakt, maar had na afloop geen vervelend gevoel.

Ik ben nu (drie dagen na de kijksessie) trouwens al weer vergeten wie de moorden heeft gepleegd. Dat feit is veelzeggend.