La Tourneuse de Pages (2006)

Ik ben nooit echt te vinden voor Franse films, maar het was de week van de Franse film en ook dit jaar deden we er aan mee.

La tourneuse de pages is een op-en top drama, zonder echte spanning maar met een degelijk verhaal en een goede cast.

Ik geef hem 3,5* voor de cast, de muziek en het goede verhaal.

Ik vond de plot nou juist wel heel geloofwaardig. Er wordt toch ook nergens in de film gezegd dat ze haar wraak aan het plannen is? Ze pleegt haar wraakzuchtige daden als de mogelijkheden zich voordoen, dus ongepland en heel subtiel.

Ik vond het een mooie film, met veel onderhuidse spanning.

Een zeer mooie film die het thema wraak aansnijdt zonder dat je daar op de Amerikaanse wijze een tiental mensen voor moet neerknallen. Zeer geloofwaardig en spannend met mooie muziek. Misschien voor sommigen wat braaf, maar dat vond ik net een troef in deze film. Het moet niet altijd overdadig zijn. Goed geacteerd en spontaan verhaal.

heb vaak aan "Audition" moeten denken bij het bekijken van deze film.

Het soort films waar ik altijd naar uitkijk - en die ik te weinig zie - intelligente film, interessante personnages, héél goed geacteerd;

Het thema wraak is niet meteen duidelijk en komt pas naar het einde van de prent tot uiting.

De jonge actrice die de "tourneuse" speelt is schitterend, het is een klassieke schoonheid natuurlijk, maar ze acteert héél subtiel.

Alle karakters in de film zijn voor mij even sterk, ook de bijrollen.

Prachtiflm met een toch lichtjes ontgoochelend einde, men heeft zich er precies nogal makkelijk vanaf gemaakt, ik had dat einde toch liever ietsje meer uitgewerkt gezien, maar dat is lichte kritiek hoor, ik koester dergelijke prachtfilms die ik in de Angelsaksische wereld O zo zelden tengenkom...

Ik heb deze uitmuntende psychologische thriller met de betoverende muziek van zowel Bach als Sjostakovitsj en de oogverblindend mooie Deborah Francois zojuist gezien. Ik herken me verder volledig in de mooie woorden van Couch Potato over deze film. Ik deel ook zijn kritiek op het vrijwel ontbreken van deze prachtfilms in de Angelsaksische wereld.

Er gebeurde helemaal niets in de film, geen wraak te bespeuren zelfs. Persoonlijk zou ik eerder heel blij zijn met zo'n nanny en/of blad draaister. Nou ja, verder het bekende stramien van de franse cinema met niet-acteerwerk (ondanks haar schoonheid (zeker wel ) heb ik haar niets zien doen behalve glimlachen), kilheid en een uitgekiend gevoel van onverdraaglijke saaiheid. Maar wat een bikini.

Mikey, waarom blijf je dit soort Franse drama's eigenlijk kijken? Ik zie je regelmatig bij dit soort films klagen dat het zo saai is. Prima, maar inmiddels zou je wel moeten weten dat het niet je ding is, lijkt me.

Geen wraak? Heb je de film wel afgezien?

Ja,, iets met een briefje dat toevallig uit de hemel kwam vallen?

Dat noem je toch geen wraak, ze deed niets, kreeg Toevallig een liefdesbriefje (toch?), kon ze ook niet weten dat ze dat kreeg..... Dat leg je dan neer bij die man op het buroo, vrouw valt flauw en ik dacht: 't zal wel weer.

Ze was natuurlijk niet voor niets in dat huis en deed uiteraard wel haar best om in de snaak bij de man te vallen. Dat ze zo'n briefje zou krijgen kon je op wachten natuurlijk.

Nou ik verwachtte het niet. Ik dacht aan een konijn in stoofpan, of iets in die geest. Of moord en doodslag.

Het feit dat dit meesterwerk op een schamele 3,5* blijft steken zegt meer over de oppervlakkigheid die op deze site overheerst dan de kwaliteit van deze prachtige film.

Pas op: pretentieus gelul hierboven.

Voel je je aangesproken?

Wie niet?

Op jou na hoeven de meeste gebruikers die recent iets over deze film geschreven hebben zich absoluut niet aangesproken te voelen. Dat jij de kwaliteit van deze film niet ziet is jouw probleem!

Dat je, op jouw leeftijd, nou nog denkt dat mensen met een andere mening automatisch oppervlakkig zijn... tsk.

Nu weer ontopic!

Cronenberg is een Canadese filmmaker (en ook begonnen in canada) en niet bepaald typisch hollywood. Het woord subtiel valt vaak. Bij 'art house' films worden vaak van dit soort niet uit te leggen termen gebruikt. Ik doe een gok wat hiermee wordt bedoelt: Er gebeurt niets? Het concept is misschien psychologische thriller, dat weten we namelijk doorhollywood films, zo hebben we dat geleerd. In die zin is deze film ook schatplichtig aan hollywood... Om nog maar even terug te komen op een film zoals Fatal attraction; wellicht minder subtiel maar er wordt door een opstapeling van gebeurtenissen een climax bereikt.. Maar goed, als je dat doet als filmmaker dan is de film niet meer subtiel.

Ik nodig je uit duidelijk aan te geven waarom deze film jou weinig doet. Dit heb ik tot nu toe gemist.

Even de film terugspoelen: high art piano kindje faalt op het examen door een handtekening gegeven door een jurylid, 10 jaar later gaat ze werken als stagaiare bij de man van het toenmalige jurylid, een topadvokaat. Vervolgens blijkt dat ze geweldige bladdraaister te zijn voor de vrouw, zelf pianiste, dat haar falen zou hebben veroorzaakt. Ondertussen pest ze het zoontje, van de pianiste, door hem te ingewikkelde pianomuziek te laten spelen waardoor hij een soort van RSI ontwikkelt. Daarnaast houdt ze zijn hoofd onder water. Dan weer verleidt ze haar meesteres door een verkleedpartijtje in de kleedkamer en door het dragen van een te kleine bikini. Gelukkig is de pianiste een latente lesbienne.Gelukkig heeft de pianiste daarnaast faalangst en wanneer haar tourneuse niet komt opdraven dan speelt ze louter valse noten. De tourneuse kondigt haar vertrek aan. De pianiste geeft haar een liefdesbrief. Deze wordt op het buro van de advokaat gelegd en de piasniste valt flauw.

Dan denk ik: goh hoe wist de stagiaire, bladdraaister dat de pianiste faalangst heeft? Hoe wist de draaister dat ze eigenlijk lesbisch is? Hoe haalt je het in je hoofd om zon brief te schrijven en is het logisch gezien de eerdere 'gebeurtenissen'? Is het plot een samenraapsel van toevalligheden in dit verhaal? En is dit alles??

Daarnaast snap ik de terreur tegen het kindje niet. En ik vind de man met de cello in zijn voet niet bepaald subtiel gezien de rest van de film.

Maar goed ik heb dit al eens eerder getypt hier.
Zelf mis ik agrumentatie van de 'tegenpartij'. Behalve subtiele film.

Er is voor mij slechts één criterium dat bepalend is voor mijn waardering voor een film. Slaagt een film erin mij in het diepst van mijn gevoel te raken? Daarin is deze film uitstekend geslaagd. De film draagt een steeds verder oplopende beklemmende spanning met zich mee. De filmmuziek in deze film is van een zelden overtroffen schoonheid. Daarnaast gaat mijn hart heel snel kloppen bij het zien van een bloed mooie vrouw als Déborah Francois. Logica speelt voor mij geen enkele rol in de beoordeling van films. Logisch nadenken doe ik op mijn werk.

Vond dit een mooi ingetogen film met werkelijk een indrukwekkend

mooie actrice, echt heerlijk hoe zij speelt.

Helaas had ik niet helemaal in de gaten waarom zij op een missie was, die link met de jury en de moeder heb ik gemist maar had wel vermoedens en uiteindelijk begreep ik het wel. In 1e instantie dacht vermoedde ik dat het om zieke jaloezie ging, maar het bleek dus wraak te zijn, al maakt dat mijn "kijk instelling" er weinig toedoen want ik heb er prima van genoten.

Meestal zijn film over muziek nogal voorspelbaar, was ook benieuwd

wat dit voor een film zou worden want muziek films hebben meestal een fijne sfeer, door de muziek uiteraard.

Dit verhaaltje is misschien ietsjes ongeloofwaardig maar dat hoeft de pret niet te drukken. Hij hield me iig. constant aan het lijntje,als dat lukt, is een film geslaagd.

Verder vond ik het design en lichtinval lekker fris overkomen, lekkere vrolijke setting de gehele film.

Wel vond ik dat de film te kort was, had van mij nog wel 20 minuten mogen doorgaan, maar dat kan je ook positief opvatten.