Park (2006)

De omschrijving van het festivalkrantje zat er behoorlijk naast. "Soms groteske situaties worden speels met elkaar verweven en geven de personages genoeg ruimte tot karakterontwikkeling die steeds een interessante afspiegeling lijkt van het jonge Amerika van nu."

Vergeet het maar: Park is gewoon platte humor die in het begin nog af en toe raak schiet, maar gedurende de film steeds makkelijker en flauwer wordt en van lachen, via glimlach naar ergernis omslaat. Niet veel meer dan de zoveelste platte highschoolkomedie, alleen dan met twintigers en dertigers. Compleet met kotsgrap.

2.0*, omdat toch af en toe gelachen heb.

Kleine onderhoudende film die zorgt voor enkele lachmomenten maar over de hele linie niet goed genoeg is uitgewerkt om een blijvende indruk achter te laten. De cast doet het heel behoorlijk. William Baldwin heeft een erg dankbare rol en het korte optreden van de zoon van Antonio Quin was ook erg leuk.

Toch maar een kleine voldoende omdat ik me best heb vermaakt met deze film maar er had meer ingezeten.

Park geeft een momentopname neer van een groep mensen die in hetzelfde park en op hetzelfde tijdstip aanwezig zijn. Ieder verhaal is weer anders. Het is maar een kort tijdsbestek maar er gebeurt heel veel in die korte tijd. Ik vond het wel interessant om te zien. Je kent de mensen niet en weet ook niet wat er daarna met ze gaat gebeuren maar in die korte tijd leer je ze best wel kennen.

Het meest aandoenelijke en grappigste vond ik het stelletje dat zelfmoord probeerde te plegen. Maar ook William Baldwin in die auto was best grappig al grensde het wel een beetje aan overdreven.

Best een vermakelijk filmpje om naar te kijken.