Melissa P. (2005)

Al een tijdje had ik deze op mijn lijstje staan en eigenlijk ben ik de film compleet vergeten. Totdat ik El Rey de la Montana zag en Valverde daar ook zag schitteren.

Ik besloot om deze film ook maar op te gaan zetten en ik moet zeggen dat hij me flink beviel. Valverde is een erg mooie meid en de film zit ook vol met sensuele scenes met haar. Erg fraai allemaal en een mooie, goede actrice.

Verder een hoop standaard meisjes gedoe dat echter in een iets aparter jasje. De weg naar volwassenheid zit vol ruzies, steeds perverser wordende seks en de gebruikelijke tienerproblemen.

Soms wat onevenwichtig en gemakkelijk, maar op andere momenten behoorlijk sympathiek dankzij dit zware thema.

Erg leuk.

3,5*

Zo langzamerhand tot op het bot afgekloven onderwerp over puberende tiener op zoek naar liefde. Op keiharde wijze wordt zij geconfronteerd met het feit dat seks en liefde niet hetzelfde zijn, als ze wordt meegezogen in een neerwaartse spiraal, waarover ze de controle kwijt raakt, totdat... ze leert zwemmen.

Enigszins onevenwichtige film met te veel nogal goedkope nadruk op het perverse misbruik van Melissa en te weinig aandacht voor haar wankele relatie met haar onmiddellijke omgeving (moeder, vriendin).
Het acteren is van een matig niveau, hoewel de beeldige María Valverde en Geraldine Chaplin (als haar oma) het zeker niet slecht doen. Niet onaardig, maar beslist geen topper.

Niet mijn film.

Dat het verhaal waar gebeurd schijnt te zijn is wellicht tragisch voor de 'echte' Melissa, maar de manier waarop we het te zien krijgen spreekt me weinig aan. Onze heldin laat zich wel wat erg makkelijk lijmen door haar slechte vriendjes, het komt wat op me over alsof de saaie onderdelen van dat spel af en toe maar even geslipt zijn en dat we alleen de 'spannende' stukjes te zien krijgen. Ruikt wat teveel naar exploitatie en het gebruik van controversiële beelden om publiek de zaal in te krijgen, een wat meer integere aanpak - of in ieder geval iets dat daar meer op lijkt - had me misschien beter gelegen.

Geraldine Chaplin heeft wel een leuke rol als de oma. Van Valverde ben ik dan weer niet zo onder de indruk, en van de andere acteurs ook niet.

Matige film over een tienermeisje die niet goed weet hoe ze om moet gaan met haar ontluikende seksualiteit. Een redelijk verhaal, echter gaat de film teveel richting het soft-erotische waardoor de onderlinge relaties van het hoofdpersonage hier en daar wat oppervlakkig blijven. Het acteerwerk is van een wisselend niveau.

Heel matig. Sterker nog: Guadagnino's minste film. Qua toon all over the place en uiteindelijk verrassend moralistisch. Uiteindelijk ook een uitgekauwd thema met weinig verrassende invalshoeken. Soms mooie plaatjes (dat laatste feest vooral), maar op basis van zijn eerste twee films had ik ook weer niet het idee dat er een nieuwe topper was gekomen. Zijn artistieke debuut ligt eigenlijk echt bij zijn derde.