Der Hund von Blackwood Castle (1968)

Het verhaal lijkt een beetje op het verhaal van Sherlock Holmes, The hound of the Baskervilles.

Zoals zoveel andere Duitse filmseries, zijn ook de “Edgar Wallace” films als aanvulling voor de destijds zeer populaire boekenreeks van dezelfde schrijver. Want naast Edgar Wallace had je ook reeksen van Jerry Cotton, Winnetou, en minder bekend Geesten-Jager John Sinclair. Van al deze boeken reeksen zijn films gemaakt, en van de Edgar Wallace boeken de meeste.

Der Hund von Blackwood Castle van krimi-specialist Alfred Vohrer is een van de vele delen die er sinds 1959, tot ongeveer 1971, zijn gemaakt. En zoals zoveel van deze E.W. films uit deze Duitse periode, er zijn namelijk ook Wallace films gemaakt in Italië (What Have They Done To Solange? (1972), Seven Blood Stained Orchids (1972) en A Doppia Faccia (1969) bijvoorbeeld), speelt dit deel zich ook af bij een kasteel dat aan een moeras ligt.

Een voor een vallen er doden, gebeten door een mysterieuze hond. Van wie is die hond? Wat heeft die hond te maken met een geheimzinnig kasteel? Hebben de doden iets met elkaar te maken? Alles lijkt erg rommelig bij elkaar gegooit, maar dat is maar uiterlijke schijn. Door de vele, aparte, gasten die een lokaal hotel bevolken heb je als kijker ook zo je verdenkingen. Maar geloof me dat je het einde van deze film nooit 100% kan zien aankomen.

Met de ietwat vreemde vorm van Duitse humor en krakkemikkige effecten is deze film niet voor iedereen geschikt. Maar voor liefhebbers van Duitse genrefilms, en de dampende stampende beatmuziek van beste Duitse filmcomponist Peter Thomas blijft hij toch boeien. Wat mij betreft, meer Edgar Wallace!

En weer een een redelijke Wallace verfilming met een wonderschone Karin Baal en een aardige rol van Horst Tappert (Derrick).