Liliom Ösvény (2016)

Nieuwe Fliegauf, 4 juni in bioscoop LAB Amsterdam, in aanwezigheid van de editor!

Trailer: LILY LANE - Bence Fliegauf (trailer) - YouTube

Europees Film Festival: Lily Lane | LAB111 Film - Amsterdam

Cool! Maar geen Nederlandse distributeur in het vooruitzicht?

Vooralsnog niet. Wellicht via EYE in Previously Unreleased?

De editor werd aangekondigd als de op-een-na belangrijkste figuur bij de totstandkoming van deze film. Lijkt me toch eerder van toepassing op de cameraman, maar goed. Misschien is er in de Q&A nog iets over gezegd, beavis? (Ik moest direct na afloop weg vanwege werkzaamheden aan het spoor).

Bij vlagen intrigerend (immers: Fliegauf) vrijwel altijd mooi (immers: Fliegauf), maar ik kon er ook niet veel mee. Of: heb betere films over tobbende, verscheurde jonge vrouwen gezien. Zeer recent zelfs nog.

Voetnoten bij de film:

(1) The LEGO Movie, part II

(2) Olympische medaille voor onscherp filmen, hier stoorde het me wel een beetje.

Ging uiteraard wel over editing, maar werd geen heel flitsende discussie op dat punt. Zonder geluidsinstallatie was het sowieso niet de beste plek voor een q&a... maar een paar leuke weetjes toch over de regisseur, de betekenis van de titel en dat de film pas net, en zeer beperkt, uit is in Hongarije.

Bizarre taal trouwens dat Hongaars. De ouders waren aan het chatten en dan werd een regel getikt die dan erna werd vertaald in de ondertiteling. Maar je had geen, maar dan ook werkelijk geen idee wat er zou staan. Nem betekent nee of niet weet ik nu. Het woord csak kende ik uit de titel van Fliegaufs vorige film, alleen of toch. Maar verder - ook omdat je vaak geen idee hebt wat werkwoorden, zelfst. naamwoorden zijn etc. Het lijkt haast een random combinatie van letters...: Szeretnék elválni akkor, győződjön meg róla, hogy egy ügyvéd. Meg kell hívni, hogy a srác nem törpe, te mindig

Ik heb weleens gelezen dat Hongaars tot de meest afwijkende talen ter wereld behoort. Het schijnt zelfs nauwelijks overeenkomsten te hebben met de talen uit de landen om Hongarije heen. Alleen met het Fins (ook al zo'n vreemde taal) is er verwantschap.

Ests is er ook aan verwant, hoorde ik in Estland. Maar de oorsprong van de taal is niet achterhaald.

Erg mooie film vond ik het. Klein verhaal dat dromerig en poëtisch wordt verteld.

Het Fins, Ests, Samisch (Laps) en het Hongaars behoren idd tot de Fins-Oegrische taalgroep (Fins-Hongaarse taalgroep).

Maargoed, dit geheel offtopic.

Iconische foto van W. Eugene Smith staat overduidelijk model voor poster/ still van Lily Lane....en anders is het wel erg toevallig..

Schitterende trailer!

Via Previously Unreleased te zien in de nazomer

Een mooie film in de letterlijke zin van het woord: ik besloot de film te gaan kijken vanwege de mooie, artistieke beelden uit de trailer en in dat opzicht stelt de film niet teleur. Het verhaal stelt niet zo veel voor waardoor de film enigszins gaat slepen, maar hij wordt gered doordat in eerste instantie de film een meditatieve en surrealistische bekoring heeft en later de film met de warmte van de moeder-zoon-relatie in contrast met (en in reactie op) het drama van de ongelukkige jeugd van de moeder zelf toch nog een emotioneel aangrijpend aspect blijkt te herbergen. Al met al een bevredigende film.

Een jonge moeder (Angéla Stefanovics) vertelt haar zevenjarige zoon spookachtige verhalen. Vervormde jeugdherinneringen, flashbacks naar vervlogen tijden? We weten het niet, aangezien het narratief in Lily Lane vanaf de eerste minuut wordt overschaduwd door de bevreemdende sfeerzetting. De doorgaans donkere cinematografie van Zoltan Louasi leidt ons van een spaarzaam verlichte slaapkamer naar een verwilderde buitenwijk van Budapest. Aan die buitenwijk ontleent deze experimentele filmprent ook haar naam: het is de plaats waar de vrouwelijke hoofdpersoon met haar getroebleerde verleden geconfronteerd wordt.

In het spoor van regisseurs als Andrej Tarchovsky en Terrence Malick richt ook Benedek Fliegauf (Just the Wind) zich op de overdracht van een zintuiglijke ervaring. Fliegauf lijkt daarbij een verband te willen leggen tussen de puurheid van de ongerepte natuur in de film en de ongrijpbare instincten die aan de basis liggen van menselijk gedrag. Lily Lane is in al haar facetten sterk minimalistisch; betekenis dient de kijker te ontwaren uit de beelden zelf, de omspannende dialogen bieden zelden directe uitkomst. De aanwezige (religieuze) symboliek voorkomt gelukkig dat nihilisme daarbij de overhand krijgt.

Voor een deel is Lily Lane het slachtoffer van haar eigen abstractie, maar diezelfde abstractie geeft dit bezwerende sfeerstuk een uniek en origineel karakter. Alleen al daarom zou iedere liefhebber van meer alternatieve cinema zijn hart in potentie bij deze film moeten kunnen ophalen.

website

Ja! Viel me vandaag ook op. Weer iets/iemand om na te spøren.

Wel de ideale trailer om voor Grandrieux te draaien! Goede zet Verhoeven!(?)

Mijn eerste Fliegauf, zelfs een privévoorstelling ook (na de andere 4 vertrokken wegens EN subs...) in Filmhuis Alkmaar en niet enkel daarom een heerlijkheid.

Het type filmmaken van Fliegauf is iets wat mij zeer ligt. Een alledaags realistisch thema wordt dankzij verbeelding/verwoording, cinematografie, en sound design tot iets anders verheven, een soort kunst. Ik weet het niet goed te verwoorden, net als wat het met me doet. De hele film is meer als een sprookje, een droom onder water. Dat Rebeka een verhaal vertelt werkt het al in de hand maar dan ook het gefluister...dicht op de huid filmen, tactiel beeld...geluiden op de achtergrond die donker maken...diverse beeldstijlen door diverse camera's of via een computerscherm... Er wordt gespeeld met dissociatie (van het verleden) en associatie (om het nu anders te doen, te verwerken, te durven voelen en niet bang te zijn, door te geven). Tegelijk voelde ik beiden; erin gezogen terwijl het als een droom voelde. En het deed me denken, in hoeverre elk leven een sprookje van herinneringen is die door de tijd heen écht en áf gemaakt wil worden. Als een film dat via het doek zinnelijk weet te maken, op deze manier, daarvan geniet ik nu nog na, in mijn eigen sprookje en droom die toch heel echt is.

Oh, laat dit asjeblieft nog een keer ergens vertoond gaan worden. Zowel gemist bij de Spiegel als in het EYE.

...en in Alkmaar Ik zie m graag nog een keer...meerdere keren, de dvd komt hier zeker.

Vreemd genoeg is deze film bij mij op nr. 1 beland in mijn jaarlijst 2017, terwijl er een handvol anderen een hogere waardering kregen. Ondanks dat ik hem niet wereldveranderend ofzo vond, betoverde hij mij zo dat hij nog altijd napruttelt in mijn subbewuste. Mother! deed dat niet zo, en Heartstone was me dan qua opzet weer wat té eenvoudig ook al had ik daar een emotioneel meeleven als ik al lang niet had ervaren.

De symbolische stijl van deze film, om in beeldspraak en metaforen een psychologisch proces te verbeelden, ligt mij gewoonweg heel erg. Zo kwamen bv. Drift (2013) en Futatsume no Mado (2014) eerder ook hoog bij mij terecht. Hier vind ik het dan weer opvallend dat de trailer, zo mysterieus als hij is en mij als eerste lonkte (nog altijd dank, Verhoeven), eigenlijk zelfs meer van de onderstroom laat zien dan de film zelf uiteindelijk doet. Daar mag je als kijker meer werken en afwachten tot je de clou snapt of ziet ontvouwen. Heerlijke film.

Als ik zie hoeveel titels Nederland heeft overgeslagen de laatste jaren... Lijkt me dat sterk.

Nog steeds niet op dvd verschenen, waar dan ook, voor zover ik kan vinden