Pro Urodov i Lyudey (1998)

Nadat Brat een dikke hit was geworden kon Balabanov maken wat hij wilde. Hij koos voor deze vreemde, fascinerende, maar niet helemaal geslaagde film. Geschoten in sepia, met veel stijlelementen uit zowel de stomme film als uit het theater wordt zien we de stoute kant van een tijd waarin dat nog flink in het verborgene gebeurde. Nogal droogkomisch qua toon, maar soms ook geslaagd duister (met name de siamese tweeling had ook iets engs en het gebruik van muziek ook). Uiteindelijk vooral een behoorlijk verdorven ondergangsfilm. Hoewel Balabanov het ongetwijfeld zou ontkennen zit er ook een anti-kapitalistische ondertoon in de film (en dat is eigenlijk een terugkerend thema bij 'm, geldelijk gewin brengt bij Balabanov altijd de zwarte kanten van de mens naar boven). En dat zou weleens een kritiek kunnen zijn op het Rusland van de jaren '90.

3.0*, maar een toekomstige herziening waard, komt wellicht nog eens hoger uit.

Deze film met zijn knettergekke personages wist mij de volle anderhalf uur te boeien. Die Victor Ivanovich met zijn tanden en kale kop deed mij trouwens sterk denken aan Graag Orlok uit Nosferatu, eine Symphonie des Grauens. Kan haast geen toeval zijn, zou je zeggen. Ook zeer mooi zijn de scènes - mede ook door het sepia kleurgebruik - van de boottochtjes door de kanalen van Sint Petersburg en dat onder de schitterende klanken van de muziek van Moessorgski en Prokoview. Tja, en niet te vergeten natuurlijk de kluchtige scènes waarin de toch wel mooie maar "stoute" Liza billenkoek kreeg met de roe.

Aleksey Balabanov verraste mij al eerder met het zeer zwartgallige Gruz 200. Misschien toch maar eens snel meer bekijken van deze veel te vroeg gestorven Russische regisseur, hoewel zijn film Brat mij nu niet bepaald aanspreekt.

4.5*

Andermaal een heel aparte film van Aleksey Balabanov, geschoten in fraai sepia wat de film een aansprekend “belle époque” uiterlijk geeft. De mimiek van de diverse acteurs geeft al meer dan voldoende aan wie de “slechterikken” (en dus de echte freaks) zijn en wie niet. Na een uur of zo had ik het eigenlijk wel gezien, want wat daarna komt voegt weinig nieuws toe aan de film.