Welt am Draht (1973)

Welt am Draht werd na voltooiing slechts eenmalig op de Duitse televisie vertoond. Het verdween vervolgens in een archief, waar het vele jaren later weer werd uitgehaald. Welt am Draht werd gerestaureerd en is dit jaar weer te zien in de filmhuizen en is uitgebracht op dvd. Gelukkig maar, want het is een bijzonder project.

Fassbinder besloot het boek Simulacron-3 van Daniel F. Galouye te verfilmen. Hiermee maakte hij een film die qua thematiek zijn tijd ver vooruit was. Het is eigenlijk nog maar relatief recent dat een golf van films over realiteitszin en simulaties verschenen. Voorbeelden zijn talrijk.

Maar Fassbinder zou Fassbinder niet zijn als hij zo'n project over sf-thematiek niet geheel volgens zijn eigen karakteristieke wijze zou maken. Alleen al de artificiële wijze van acteren en de tevens kunstmatige, niet ter zake doende dialogen maken het bijzonder. Het past ook perfect in het simulatie verhaal. De functionele decors sluiten hier naadloos bij aan en het vermijdt zoveel mogelijk het gebruik van futuristische elementen. Mooi pluspunt is dat er een heerlijke jaren 70' aankleding en sfeer is te bespeuren. Dat iets gedateerd overkomt hoeft immers niet altijd een minpunt te zijn. Muzikaal gezien kent het een mengeling van klassiek voor alles buiten het bedrijft, Griekse muzak binnen het kantoor van het hoofdpersonage en vreemde desoriënterende geluidsgolven.

Het is oneerlijk om de mini-serie omwille van het verhaal wat af te waarderen. Want het is na tal van soortgelijke films nog verre van fris, maar door Fassbinder's aanpak intrigeert het volledig. De tijd vloog voorbij.

Virtual Reality in 1973!!

Eenmalige TV-vertoning in 1973 en verdween in het archief.

Onterecht zo blijkt want zeker een geweldige Fassbinder.

Eerste deel is wat meer filosofisch getint - tweede deel komt waarschijnlijk het dichts dat Fassbinder ooit bij een thriller zat en juist die combinatie maakt het een fascinerende trip.

Decors zijn zo ongeveer wat in 1973 voor moderne interieurs doorging alleen de computer/kantoor-ruimtes lijken wat meer steriel...iedereen rijdt dus ook gewoon in normale auto's rond.

Veel bekende Fassbinder-gezichten dus ook weer (zoals gebruikelijk) en including een klein rolletje van Eddie Constantine.

Nog net voor mijn vakantie gezien. Vond het eerst allemaal wat stug en een beetje ingehaald door de tijd, maar nu weet ik het beter te waarderen. Dat afstandelijke, de taal, het audiovisuele en het verhaal leveren toch een erg interessante film op.

4*

Een van de betere Fassbinders, hoewel mijn geduld door de lengte van de film wel danig op de proef werd gesteld. Deze film moest het van mij dan ook hebben van het ijzersterke en boeiende laatste uur. Deze film kende enkele zeer mooie scènes zoals bij voorbeeld de opvoering van het toneelstuk Lili Marleen op klanken van het Duitse soldatenlied "Oh Du Schöner Westerwald" en het lied "Lili Marleen" uiteraard, direct daarna gevolgd door de scène in het etablissement met de klanken van de song "Trouble" van Elvis Presley. Een grotere tegenstelling wat muziek betreft is haast niet denkbaar. Ook visueel vond ik deze film die de begin jaren zeventig sfeer uitstekend weergaf best mooi. Bovendien was deze film gezien de S/F thematiek die behandeld werd zijn tijd ook ver vooruit. Misschien moet ik nog maar eens meer films van Fassbinder gaan zien of herzien, want wat dat laatste betreft, zijn film "Angst Essen Seele Auf" die ik zo'n twintig geleden voor het eerst gezien had vond ik een vreselijke film.

4,0*

Een sciencefictionfilm uit 1973 over mensen die gecreëerd zijn in een computerwereld. Een onderwerp dat voor dat jaar, waar computers inderdaad nog futuristische grote apparaten waren, vast heel bijzonder was. Maar nu 50 jaar later is dat onderwerp uiteraard hopeloos gedateerd. En nu is het een heel suf verhaal. Tergend langzaam en hoewel waarschijnlijk als spannend bedoeld, is het dat ook alles behalve. Drie-en-een-half uur duurt de film dan ook nog eens. Er is niet doorheen te komen. Ik ben vanochtend begonnen aan de film en heb diverse pauzes ingelast omdat ik anders mijn aandacht niet bij de film kon houden. Het is nu ver in de middag. Maar ik heb hem wel uitgekeken. Ik ga er toch maar vanuit dat het door het onderwerp en het verhaal komt, want Fassbinder heb ik op zich toch wel hoog staan. Eigenlijk is het interessantste aan de film nog het tijdsbeeld van hoe het was in 1973. En bij sciencefiction, deze zeker, lijkt dat nog wel sterker naar voren te komen dan bij films die in die tijd spelen. Het is hier niet alleen de aankleding en de auto's. Maar ook de vreemde synthesizer effecten met de voor dat jaar nieuwste synthesizer. Waarschijnlijk een modulaire moog of een ARP 2500. Of de VCS3 natuurlijk. Verder werd er nog volop gerookt. En ook kon je toen nog in een film ongegeneerd alcohol drinken zoveel je maar wilde. En in Duitsland waarschijnlijk helemaal. Tenslotte werd in deze film ook wel duidelijk dat vrouwen in die tijd nog maar één functie hadden. De man behagen. Ik denk niet dat ik deze film ooit nog een tweede keer ga zien.

Het Duitse wunderkind doet Sciencefiction ! En hoe !

Fassbinders werk is misschien een "acquired taste" maar als het kwartje valt, valt het hard !

https://youtu.be/T_8BLuaVKrQ