Huis-Clos (1954)

Er bestonden er toen weinig van : chick flicks...dit is er wel degelijk eentje van de nu vergeten Audry, op haar manier een voorloper van "jullie " Denis en dergelijke typetjes van wie je zou willen dat ze eens lekker gingen koken.

Audry had echter andere interesses en verfilmde hier het onverfilmbare stuk van Sartre. Nobele poging, en ook een totaal hopeloze. Een "letterlijke "verfilming was uitgedraaid op een soort teeevee registratie wellicht, Audry probeert deze valkuil te vermijden door enkele niet allemaal even geslaagde toevoegingen in te lassen.

Daar beginnen we mee: de intro is een soort twilight zone avant la lettre waarin de verdoemden de hel betreden, nadat de openingscredits ons reeds de overgekende punchline van het stuk hebben verklapt- waarom eigenlijk ? Enfin, dat begin leert ons iets wat het stuk verder in het midden liet : de ingang tot de hel blijkt een soort hotellobby te zijn waar de gasten het erg naar hun zin hebben en in de vakantiesfeer lijken te zijn. Meest vrij jonge mensen vreemd genoeg.

Die wat zinloze- imho- intro is niet de enige toevoeging, er is ook een wat geslaagdere : de babbeltjes in de befaamde empire ingerichte kamer van de 3 anti- helden worden regelmatig onderbroken door semi- flashbacks via een soort teeveescherm waar we zien hoe het leven op aard' in afwezigheid van de dierbaar overledenen vrolijk doorgaat. Goed, briljant bedacht is het misschien niet en voor puristen een gruwel, maar we hebben nu eenmaal een bewerking van een stuk op film en aanpassingen zijn nodig. Bovendien: Sartre heeft hier schijnbaar toestemming voor gegeven.

Die onderbrekingen zijn des te meer welkom omdat de eigenlijke inhoud- het gekibbel van de 3 verdoemden- ontsierd wordt en eigenlijk niet om aan te zien is vanwege het ondraaglijk theatrale jaren 50 acteerwerk van die 3. Met name Sylvia, Villard en Arletty. Waarbij degene met de minste reputatie als acteur- Villard- nog het meest naturel overkomt, en degene met de grootste- Arletty als de lesbo- werkelijk niet om te harden is. Die wil je daarbeneden net zo graag tegenkomen als je schoonmoeder.

De inhoud moge verder gekend zijn, zeker de punchline die echter met veel bombarie wordt gebracht alsof het nieuw is en in extreme close- up ook nog, na een nadrukkelijke aanloop. Komt wat koddig over.

Fotografie trouwens van de gekende Juillard, Rossellini medewerker.

Kan uiteraard worden gedownload met fansubs, officiële versie met subs is er dacht ik niet. Wie heeft dit gezien ?

Louis de Funès en de film waar hij simpelweg niet in meespeelt

Ik begin langzamerhand toch echt wel door mijn voorraad Louis de Funès films te geraken. Huis-Clos is onderdeel van de laatste boxset die ik van de Franse komiek heb liggen (voor de geïnteresseerden, deze bevat: Nous Irons à Deauville (1962) en de documentaire Louis de Funès Intime) en ik zocht gisteren iets om mijn aandacht wat te verzetten en dan ben ik met een komische film altijd wel tevreden. Al snel bleek echter dat ik me met Huis-Clos wat mispakt gaan hebben aangezien dit duidelijk geen komedie is.

Het is namelijk een verfilming van het gelijknamige toneelstuk van Jean-Paul Sartre en gaat over drie mensen die in een kamer terecht komen en elkaar niet kennen. Al snel blijkt dat ze in de hel terecht zijn gekomen (beetje jammer dat Jacqueline Audry dit al meteen weggeeft in de openingstekst, had voor mij niet gehoeven) en wordt het uitzoeken wie wat op zijn kerfstok heeft. Leuk uitgangspunt in ieder geval en volgens mij niet zo'n simpel om aan te pakken. Audry doet dit echter op een uitstekende wijze en maakt voldoende gebruik van flashbacks (via een soort van cinema in de kamer!) waardoor dit toch nog net iets meer dynamiek krijgt dan de gebruikelijke toneelverfilming. Een uitgangspunt als dit staat of valt met de inhoud van de personages en dat zit in ieder geval wel snor. Inès, Garcin en Estelle zijn boeiend genoeg op zichzelf, maar eenmaal ze elkander beginnen aan te vallen is het hek helemaal van dam. Het geeft in ieder geval een boeiende en dreigende sfeer aan het geheel.

Huis-Clos is dus te vinden in een Louis de Funès boxset, maar de Franse komiek doet hier niet in mee. Althans, ik heb hem toch niet kunnen ontdekken. Het kan dat hij gewoon eventjes met zijn typische smoel in een bijrolletje te zien is, maar ik ben eerder geneigd te denken dat zijn scène gewoonweg niet in de film zit. Hij staat in ieder geval niet op de credits en het lijkt me eerder een Marilyn Monroe geval te zijn zoals met The Shocking Miss Pilgrim. Soit, Arletty (die de lesbische Inès speelt) is ietwat de minste van de drie omdat ze nogal theatraal is, maar Frank Villard en Gaby Sylvia zijn wel heerlijk als Garcin en Estelle. Leuke bijrol nog voor Yves Deniaud als een soort van hotelbediende.

Vreemd dat dit zo onbekend is op MovieMeter. In ieder geval een film die vandaag de dag simpel te vinden is (mijn boxset heb ik gewoon gekocht in de MediaMarkt) en die me erg aangenaam verrast heeft. Ik kreeg weliswaar niet waar ik in eerste instantie op rekende, maar dit mag er zeker en vast zijn.

4*