Un Taxi Mauve (1977)

Een Franse klassieker met Philippe Noiret, Peter Ustinov en Charlotte Rampling, die nog films maakt en nog net zo mooi is als in deze film. Philippe Noiret en Peter Ustinov zijn inmiddels gestorven. Philippe Noiret was altijd mijn favoriete acteur. Hij had iets, ik kan het niet beschrijven, alsof hij meer personages tegelijk speelde.

Wie is na het zien van deze film niet verliefd geworden op Ierland? Ik was het al. De prachtige baaien, de ruige natuur, de wind, de regen, de witte huisjes met de rieten daken en binnen onveranderlijk het knappend haardvuur met een goed glas whiskey (Ierse whiskey schrijf je met een e). En niet te vergeten de pub met zijn muziek en vechtpartijen, waar iedereen ontzettend dronken wordt. Het zit allemaal in deze film en is ook meteen de kracht van deze film, want het verhaal, ach, over mannen en vrouwen die een beetje om elkaar heen blijven draaien, verliefd worden maar er niet voor uit willen komen. Beetje sophisticated en langdradig, zoals dat wel bij die tijd paste.

Film in een ver verleden gezien. Had toen iets magisch. Die magie heeft het niet meer. Ach ja, we zijn allemaal ouder geworden. Maar Philip Noiret was natuurlijk een prachtig acteur en Charlotte Rampling is altijd mooi om naar te kijken. Wat niet hielp is dat ik het met slecht vertaalde ondertitels moest doen. Eigenlijk een schande voor zo'n klassieker.

Wat een samenbrenging van heel bijzondere acteurs: Rampling, Noiret, Ustinov en... Fred Astaire en zeggen dat ze allen een heel bijzondere rol te vervullen hebben. Genietbaar, vooral dan in het eerste gedeelte van de film, waar we naast de kennismaking met het pittoreske Ierse landschap, zijn bewoners en gebruiken, ook best opgaan in wat de acteurs ons te bieden hebben aan hun stuk voor stuk merkwaardige personages, het sappig en ook pittig dialoogwerk en enkele verrassende en ook humoristische toestandjes.

Daarna, wanneer Cupido, of wat er moet voor doorgaan, om de hoek gluurt wordt het erg psychologisch, de zelfzekere personages van het eerste gedeelte deemsteren weg en er blijft een pak vertwijfeling, verwarring met onbegrijpelijke toestanden over, waar de toeschouwer niet bepaald een juist beeld kan uit puren. Jammer, moest het nu zo ingewikkeld worden en gelukkig maar dat er de geciteerde knappe acteurs zijn, waar het toch altijd een plezier is om naar te kijken, hoe dan ook, anders was het een totale afgang geworden.