Yi Sa Bui Lai (2006)

Ik sluit me aan bij de hierboven gemaakte positieve opmerkingen over deze prachtige film. Wil er wel nog aan toevoegen dat de film op een interessante manier speelt met een taboe en de kijker op "gevaarlijk terrein" meesleurt.

De film is uiterst traag, biedt veel tijd tot nadenken maar weerhoud je daar ook weer van door je te verleiden weg te zakken in de geweldige beelden, de fantastische soundtrack en de milde melancholie die erdoor geëvoceerd wordt. Heel fraai ook het spel van Isabella Leung.

4,5 sterren.

Mooie film,

Op visueel gebied een feest voor het oog. Zowel qua kleurenpracht als qua camerastandpunten. `s Avonds laat geen donkere steegjes, maar een bruin/goud/geel getint straatbeeld, perfect passend bij de relatie tussen vader en dochter. Ontroerend om te zien als beiden op stap gingen in de buurt. Kattenkwaad uithalen werd nog nooit zo ontroerend en warm in beeld gebracht.

De cameraposities oogden vrij divers. Al was er wel een lijn in te bespeuren. Het leek soms of de camera als 3de man fungeerde, een tafereel aanschouwend. Net zoals het zogeheten terrasjesvolk, dat daar ook wel een handje van heeft. Vaak op grote afstand, maar toch dichtbij.

Een erg fijn moment was toen Isabella een geïmproviseerd nummertje zong en dit langzaam overliep in een stilte, gevolgd door langzaam aanzwellende muziek. Terwijl Isabella levendig haar eigen nummertje afrondde. Zo `n simpel moment eigenlijk waarbij de stem van Isabella vervaagde, zonder zelf het besef te hebben dat ze vocaal werd onderbroken door prachtmuziek en gewoon bleef voortbewegen, dat illustreerde toch wel de subtiliteit van deze film. Prachtige vrouw die Isabella Leong, de juiste vrouw op de juiste plek! Maar ook Shing imponeert. Vooral doordat hij zijn personage niet alleen maar als een verbitterde, kille politieman laat overkomen maar tegelijkertijd weet te ontdooien en een warme teddyberen gevoel weet op te roepen. Erg menselijk allemaal en tastbaar.

Verder heb ik ook genoten van de trappenscène en van de scènes in de disco. Toch wel vergelijkbaar met Mon Seung en Millenium Mambo. Vooral omdat al deze films er prachtige warme kleuren op nahouden. Daarnaast speelt ook de muziek een belangrijke rol in al die films. Al moet ik zeggen dat ik de muziek in deze film een tikkeltje minder vond. Vandaar een dikke 4*

Hmmm... dit was het toch niet helemaal. Voorop gesteld dat het wel een fijne film is hoor. Mooi geschoten, die kleur in de straten 's nachts of zo'n scene in de toren, heel mooi. Eigenlijk is het des te jammer dat het drama niet van de grond komt; een beetje wat NKyou hierboven al beschrijft.

Sowieso komt de verhaallijn met betrekking tot de criminele kant van Shing niet interessant over. Het kwam er zo sporadisch in voor, dat het gewoon onbelangrijk leek. De relatie die hij dan met Yan opbouwd is dan weer heel mooi en delicaat. Vooral die momenten als ze 's avonds uitgaan zijn mooi, maar echt aangrijpen deed dit ook niet. Ik voelde Yan's verdriet ook helemaal niet en het laatste kwartier was het me al helemaal onduidelijk wat de beweegredenen waren voor hun gedrag. Een beetje een wat simpelere versie van andere wel mooie drama's. Hielp ook niet dat ik Leong niet helemaal fantastisch vond.

Kom wel op 3* mooie sterren uit. Beetje jammer, want er waren voldoende positieve punten. Komt nu wel hoog in de top 100 recent.

Prachtig of.. betoverend.

Erg mooi gefilmd, enkele pracht shots en sowieso visueel een lust om naar te kijken. Enkele heerlijk dromerige scènes, mooie muziek en duidelijk het soort drama waar ik van houd. Ik zat nog wel even naar die aftiteling te staren

Klein meesterwerk, 4.5*

Magisch, betoverend, wonderbaarlijk. Ja zoiets.

Lastig om deze film te definiëren zonder de schoonheid wat Isabella heeft tekort te doen. Ik had de film al een hele tijd hoog op mijn to see lijst staan maar om een onverklaarbare reden is het er nooit van gekomen. Pang was een aanrader van wat Amerikaanse en Japanse filmfans waar ik op zijn tijd een sit around heb en we elkaar voorzien van gouden tips. Zo ook deze (en het gehele oeuvre van Pang) werd mij aangeraden door iemand die eigenlijk er nooit naast zit wat betreft het inschatten van mijn filmische identiteit.

Terug naar de film. Echt werkelijk flabbergasted dat Pang, die naast wat komedietjes, romantiek, hardcore horror ook met een gevoelig subtiel filmpje als dit komt (ook al is dit de Pang waarmee ik aftrap). Of eigenlijk ook niet, Pang breekt zo natuurlijk perfect uit de hokjesgeest. Film verrast eigenlijk op alle fronten. Het 'drama' element komt enorm goed uit de verf, Chim en Leong hebben chemie en zijn vooral sympathiek en idyllisch. Hun band die zich steeds verder ontwikkelt is mooi om te zien, idyllisme ten top. Leong is ook zo lief .

Dan komen we uit op de grootste troef en dat is het magistrale kleurgebruik. Wat is deze film machtig mooi, een palet van warme kleuren en ondersteund door een magische soundtrack. Prijs die zij daar voor ontving is dan dik verdiend. De steegjes ondergedompeld in het maanlicht, de surreële zwoele dagen, het kleurengebruik in het appartement, de disco. Fijn. Voor de rest is de setting en de tijd van Macau gewoon heel interessant. De Portugezen die destijds nog de touwtjes in handen hadden inzake Macau.

Gewoon een hele mooie, betoverende maar vooral sympathieke film. Pang doet gewoon alles goed, en wordt geniaal ondersteund door cinematograaf Lam en componist Kam. Die samen voor een zeer treffende samenbundeling van krachten Isabella laten stijgen tot eenzame hoogte. Briljant. Mooiste film die ik in tijden gezien heb, en die ik ooit gezien heb. Enig minpunt is dat ik dit niet op een zwoele zomeravond gezien heb, wat ik toch wel een must vind voor dit soort films. Over een paar weken dan maar en een top 10 plaats in overweging. Dream Home en Puff zal ik ook snel gaan zien, en vanaf daar werk ik het lijstje af. Na alles wat ik gehoord heb over Dream Home en Puff zal het niet bij deze treffer blijven. Al lijkt het mij onmogelijk dit te overtreffen.

Mijn tweede Pang na Dream Home en gelukkig weet hij zijn sterke start een goed vervolg te geven. Weliswaar een totaal ander genre en zeker geen favoriet van me, toch wist Isabella van begin tot het eind te boeien.

Het eerste wat in het oog springt is het kleurgebruik. Veel zomerse kleuren die de straten van Macau veel sfeer mee geven. De soundtrack past ook prachtig bij het warme gevoel dat de film uitstraalt. Veel mooie shots, niet altijd chronologisch, maar alles valt niet veel later netjes op zijn plaats. Audiovisueel meer dan geslaagd.

De film zou waarschijnlijk een fiasco zijn geworden als de twee hoofdrolspelers het zouden verzaken. Chemie is erg belangrijk in een drama als dit en gelukkig is die goed zichtbaar. Chapman To is bijna knuffelbaar, al vermoed ik dat hij in het begin neer gezet moest worden als harde cop, maar dat kwam er niet echt uit. Leong is een leuke meid, erg down to earth. Op sommige momenten kreeg je toch wel een beetje medelijden met haar. Mooi om te zien hoe ze steeds verder naar elkaar toe groeien. Leuk rolletje van Anthony Wong die in elke scene loopt te vreten.

En toch weet het drama element me niet 100% te pakken. Er miste iets waardoor ik net niet dat beetje kippenvel kreeg of dat brokje in mijn keel. Pang heeft gewoon een erg fris filmpje afgeleverd die vooral een fijn gevoel geeft. Audiovisueel prachtig, met sterke rollen van Leong en To en een lief verhaaltje dat het afmaakt.

Isabella stond al erg lang op mijn kijklijstje. Het goede komt soms laat, want het blijkt een prachtige film te zijn. Erg mooi en kleurrijk opgenomen, en ook ik vond de soundtrack heel erg bijzonder. Prachtig subtiele muziek, hoofdzakelijk met gitaar en strijkers, maar soms moest ik ook wel een beetje aan Amélie denken als de accordeon en de vibrafoon voorbijkwamen. De soundtrack nodigt echt uit om ook los van de film beluisterd te worden, en ik weet echt zeker dat ik dan deze film nog mooier ga vinden bij een herziening omdat de muziek dan nog veel vertrouwder aanvoelt.

Qua plot had ik even nodig om in de film te komen, maar dan wordt ons ook een mooi drama voorgeschoteld, dat goed overkomt mede dankzij de chemie tussen de acteurs. Met name Isabella Leong steelt wat mij de show, en niet alleen omdat het zo'n mooi meisje is. De scène waarin ze gaat meezingen met het liedje kwam bijvoorbeeld heel erg sterk op me over, maar ook het geniepige lachje nadat ze de boel heeft ondergekotst was prachtig. Verdere scènes die me aanspraken waren de vuurtorenscène en de scène waarin ze oefenen met het kapotslaan van flessen. Die laatste was erg aanstekelijk, kreeg haast zin om ook flessen kapot te slaan.

Het enige dat een beetje irriteert is de taal. Ik vind Kantonees gewoon een ontzettende zeurtaal. Maar goed, de taal ligt vast met de keuze van de locatie, en zoveel last heb ik er ook niet van gehad.

Al met al een erg fijne ervaring. Zit een beetje tussen 4* en 4,5* in, maar met mijn eerdere opmerking over de muziek in het achterhoofd ga ik toch voor het laatste.

Movie magic.

Een betoverende film, die inspeelt op de zintuigen van de kijker. Er is zoveel om in je op te nemen. Qua verhaal en qua visuals en muziek. Alles is verbluffend mooi aan deze film. Het heeft wel een beetje tijd nodig voor het echt op gang komt, en gelukkig gebeurt dat wel. De film krijgt op een bepaald punt echte film magie mee. Het heeft gewoon iets waaraan je herinnerd wordt waarom je zo graag films kijkt. Om iets betoverends als Isabella te zien.

De film begint met een verhaal, maar gaandeweg wordt dat steeds meer naar de achtergrond gedrukt. Centraal staat de relatie tussen To en Leong. Er word in de film nog wel af en toe teruggegrepen op het verhaalende maar lijkt ondergeschikt aan de prachtige relatie. De film kent enkele prachtige scènes waar je toch echt door wordt gegrepen. In combinatie met het schtitterende camerawerk en mooie muziek komt de magie waar ik het over had nog meer tot zijn recht. De film kent genoeg drama, maar heeft anderzijds ook een humoristische kant die ik erg kon waarderen. Een lach en een traan, zo moet echte drama zijn en dat heeft Ho-Cheung Pang goed begrepen. Emoties die toch dicht bij elkaar staan.

Isabella blijft van begin tot eind boeien. visueel een waar festijn in een zeer goede combinatie met muziek. Het acteerwerk is erg goed. Eigenlijk nagenoeg perfect. Midden in de film was ik het ietwat moeizame begin al weer vergeten. Erg mooi filmpje.

Zoals al meerdere malen gezegd ziet deze film er erg mooi uit, al moet ik erbij zeggen dat het overkwam als Wong Kar-Wai light op dat gebied. Ik val wel voor de donkere stadssfeer en deze rood-groen-gele kleuren, maar origineel is het niet. Ook de muziek wordt hier veel geprezen, maar daar had ik een dubbel gevoel bij. Het is inderdaad een erg mooie score op zich, maar veel te nadrukkelijk aanwezig, alsof er meer emotie in de muziek zat dan wat er op het scherm te zien was. Daar zit trouwens ook het kernprobleem dat ik met deze film heb: boeiend om te volgen, mooi om naar te kijken en te luisteren, maar zonder ook maar een seconde emotioneel te raken. De band tussen de twee hoofdpersonen was op zich interessant, maar uiteindelijk kwam er niets uit voort dat ik nou echt bijzonder vond. Het kabbelde aangenaam voort en dat is het wel.

3*

Eens wel met TOR. De film slaagt er niet in emotionele binding tot stand te brengen, waarschijnlijk mede door het niet erg duidelijke drama en een gebrek aan ontwikkeling. Wel zijn er enkele mooie momenten. Wie krijgt er bijvoorbeeld geen glimlach op z'n gezicht van de dronken strapatsen van vader en dochter? Verder blijft Isabella erg genietbaar door de kleurrijke beelden en de muziek. Stilistisch vond ik de film overigens wel te nadrukkelijk gedrenkt in groen. Tenslotte sukkelt Isabella nog vijf minuten te lang door: het gesprek aan de keukentafel met de huilende dochter was een mooie afsluiter geweest, alles daarna voelde overbodig. Mooie film, maar niet heel bijzonder.

Erg mooi gefilmd, goede soundtrack en prima acteerwerk, maar soms lastig te volgen. Niet dat het verhaal zo moeilijk is, meer qua aandacht erbij houden. Veel fans zullen dit als een zonde bestempelen, maar heb de film in 2 delen moeten kijken. Het begint goed en de muziek trok me echt de film in, maar langzaamaan verslapte mijn focus.

Wel vond ik het Chinese/Portuguese aspect heel interessant. Weet niet waarom, maar iets trok me aan.

Wat overblijft is een film waarbij we nog moeten zien of tie blijft hangen en zoja, hoelang.

Schitterend!

Ook dit filmpje kan toegevoegd worden aan de pareltjes uit de Aziatische cinema die ik de laatste tijd heb mogen aanschouwen. Ik moet er wel bij zeggen dat dit soort films staan of vallen met de hoofdpersonages. Kan ik mij daarin niet inleven, dan blijft er van dit filmpje voor mij niet veel over. Nu, vanaf het begin dat het meisje Yan ten tonele verscheen, had ik al het gevoel dat deze film voor mij niet op een teleurspelling kon uitlopen, zo gefascineerd werd ik door de zeer aantrekkelijke en sympathiek ogende Yan. Ook Shing kon op mijn warme sympathie rekenen. Het samenspel tussen Yan en Shing gaf mij trouwens ook een heerlijk gevoel. Daarbij opgeteld het uitstekende acteerwerk, het mooie verhaal, het prachtige camerawerk en de sfeervolle soundtrack en je hebt een topfilm waarvoor ik niets anders dan de hoogste waardering. kan geven. Dit is alles wat ik over deze film te zeggen heb. De rest is al uitstekend verwoord door de users DVD-T en Black Math, waarvoor mijn dank.

5,0*

Mooi filmpje, rustig, aangenaam en erg relaxed.

Dat laatste klinkt misschien een beetje raar bij een drama, maar dat gevoel kreeg ik af en toe door de aangename soundtrack. Het verhaal is aardig, al vond ik het drama niet altijd even goed uit de verf komen. Wel is de sfeer redelijk sterk, door de soundtrack, het mooie kleurenfiltertje en de soms erg mooie beelden.

Hoewel het drama dan niet helemaal uit de verf komt, is het acteerwerk sterk. Vooral de vrouwelijke hoofdrol wordt erg goed neergezet. Daarnaast is er duidelijk chemie tussen de twee, waardoor het nog net even wat beter werkt.

Echt overdondert, ben ik niet. Daarvoor maakt de film dan weer geen indruk genoeg. Maar fijn is het wel. Een behoorlijk lekkere wegkijker, die misschien nog wel beter zou werken op een zwoele zomeravond. Wie weet kom ik er ooit nog eens achter.

3,5*

Blijft bloedmooi.

De film die Pang toch wel op een ander niveau bracht. Na wat lollige (en toch al eigenzinnige) comedies werd het menens met Isabella.

Het begint mag dan wat vreemd zijn, daarna ontpopt zich een erg mooi en subtiel drama tussen twee personages die op zichzelf niet eens zo aangenaam zijn om volgen. Visueel érg indrukwekkend, ook de soundtrack is aardig uniek en sfeervol. Acteerwerk ook op niveau, er is maar weinig te klagen bij deze film.

Pang komt binnenkort weer met twee films aan, laat maar komen want na Isabella is het eigenlijk niet meer fout gegaan.

4.5* en een uitgebreide review

Fijnzinnige film over de onwaarschijnlijke toenadering tussen een politieman met een ietwat duister verleden en zijn vergeten, maar openhartige dochter, die in vrijwel alles zijn tegenpool is. Een mooi en lief verhaal met een lach en een traan, dat vrijwel nergens zwaar op de hand wordt. Met name de reeks ontmoetingen van dochter Yan –een fraaie rol van Isabella Leung– met de liefjes van haar vader is erg grappig. Een sfeerrijke film, niet in de laatste plaats door de mooie cinematografie en de passende soundtrack. Het acteerwerk is erg overtuigend.

Een bijzondere ontmoeting tussen twee verschoppelingen. De één blijkt een politieman te zijn of geweest te zijn na een corruptieschandaal. Zij een prostituee. Blijken ze vader en dochter te zijn. Het vertrouwen en het leren kennen van elkaar groeit stelselmatig. Ook de film groeit op dat vlak, maar écht betrokken raakte ik nooit.

Mooi camerawerk, deels handheld, maar ook stabieler. Mooie kleurschakeringen in vooral groen en rood. De passende soundtrack doet de rest voor de sfeerschepping. Acteerwerk inderdaad meer dan op niveau.