Yi Sa Bui Lai (2006)

Niet meteen een film die je verwacht van Ho Cheung Pang. Nu ja, wie kan er zich uberhaupt wat voorstellen bij Ho Cheung Pang.

Toch al de vierde film die ik van de beste man zie. Z'n eerdere films waren toch steeds erg vermakelijke, maar makkelijke hap-slik-weg komedietjes. Soms met een wat donkerder randje, iets hippere montage, maar daar bleef het dan ook bij.

Isabella is een ander paar mouwen. Pang focust zich op het drama, en slaagt daar, eigenlijk tegen alle verwachtingen, wonderwel in. Nu had ik op zich al wel wat verwacht van de film. Je komt natuurlijk niet voor niks in Berlijn, laat staan dat je er een zilveren beer (muziek) wegkaapt. En het moet gezegd, de muziek is inderdaad ook prachtig. Wat ik niet verwachtte was een visueel overdonderende film. Charlie Lam, die toch veel doorsnee werk levert, steekt hier het beste Doyle werk naar de kroon. Prachtige, warme kleuren, sublieme shots.

Verder ook een boeiend verhaaltje, dat langzaam zijn geheimen prijsgeeft aan de hand van een scene die in 3 delen gebroken werd. Een effectief drama, visueel verbluffend en muzikaal hemels.

Veel meer heeft een mens niet nodig om 4.5* uit te delen. Erg aangename verrassing dit. Je komt nog eens wat tegen ...

Vriendelijk filmpje, met mooie muziek en sfeervolle beelden, waarbij wel het in élk shot per se een inventieve camerahoek lijken te moeten hebben, op den duur enigszins op de zenuwen gaat werken. En dat mensen hun noedels graag slurpen, blijft gezellig, maar dat hoeft echt niet elke twee minuten in beeld. Niettemin: aardig aangenaam drama.

Zoals de poster me al deed vermoeden, is dit een erg sfeervolle film. Dit is grotendeels te danken aan de muziek en het camerawerk. De film stikt van de klassieke muziek, wat bij vlagen ongelofelijk mooi is, soms is het iets teveel en te vaak op de voorgrond. Het camerawerk is erg mooi, en lijkt veel op het werk van Doyle. Deed me ergens denken aan Lü Cha, waarvoor Doyle het camerawerk voor rekening nam.

Qua verhaal vond ik de film nogal warrig, vooral op het begin. De film had wat opstart moeilijkheden, maar kwam langzaam op gang. Bij wijlen is de film erg mooi en soms zelfs ontroerend vader en dochter dronken op straat. Wel moet ik zeggen dat hij wat mij betreft iets korter gemogen had, kon niet altijd mijn volledige aandacht vasthouden. Dat is erg jammer, want sfeervol is de film zeker. Hij sluit af met een mooi stuk fado en is me een kleine 4* waard.

Ik sluit me aan bij de hierboven gemaakte positieve opmerkingen over deze prachtige film. Wil er wel nog aan toevoegen dat de film op een interessante manier speelt met een taboe en de kijker op "gevaarlijk terrein" meesleurt.

De film is uiterst traag, biedt veel tijd tot nadenken maar weerhoud je daar ook weer van door je te verleiden weg te zakken in de geweldige beelden, de fantastische soundtrack en de milde melancholie die erdoor geëvoceerd wordt. Heel fraai ook het spel van Isabella Leung.

4,5 sterren.

Als het goed is heb ik nu alles van Pang Ho-Cheung gezien en wederom is dit weer een geslaagde film. Toen ik Chapman zag, was ik wel even verbaasd of dit uberhaupt gaat lukken, want tot zover ik hem herken in films heeft hij altijd een bijrol gespeeld. Maar goed, hij heeft samen met Isabella Leong uitstekend geacteerd en van Isabella wil ik wel meer zien. Zij heeft echt veel potentie om uit te groeien tot een waardige Hong Kong actrice. Thumbs up....

4 sterren.

Mooie film,

Op visueel gebied een feest voor het oog. Zowel qua kleurenpracht als qua camerastandpunten. `s Avonds laat geen donkere steegjes, maar een bruin/goud/geel getint straatbeeld, perfect passend bij de relatie tussen vader en dochter. Ontroerend om te zien als beiden op stap gingen in de buurt. Kattenkwaad uithalen werd nog nooit zo ontroerend en warm in beeld gebracht.

De cameraposities oogden vrij divers. Al was er wel een lijn in te bespeuren. Het leek soms of de camera als 3de man fungeerde, een tafereel aanschouwend. Net zoals het zogeheten terrasjesvolk, dat daar ook wel een handje van heeft. Vaak op grote afstand, maar toch dichtbij.

Een erg fijn moment was toen Isabella een geïmproviseerd nummertje zong en dit langzaam overliep in een stilte, gevolgd door langzaam aanzwellende muziek. Terwijl Isabella levendig haar eigen nummertje afrondde. Zo `n simpel moment eigenlijk waarbij de stem van Isabella vervaagde, zonder zelf het besef te hebben dat ze vocaal werd onderbroken door prachtmuziek en gewoon bleef voortbewegen, dat illustreerde toch wel de subtiliteit van deze film. Prachtige vrouw die Isabella Leong, de juiste vrouw op de juiste plek! Maar ook Shing imponeert. Vooral doordat hij zijn personage niet alleen maar als een verbitterde, kille politieman laat overkomen maar tegelijkertijd weet te ontdooien en een warme teddyberen gevoel weet op te roepen. Erg menselijk allemaal en tastbaar.

Verder heb ik ook genoten van de trappenscène en van de scènes in de disco. Toch wel vergelijkbaar met Mon Seung en Millenium Mambo. Vooral omdat al deze films er prachtige warme kleuren op nahouden. Daarnaast speelt ook de muziek een belangrijke rol in al die films. Al moet ik zeggen dat ik de muziek in deze film een tikkeltje minder vond. Vandaar een dikke 4*

Vind Isabella op veel punten net even te kort schieten om echt goed te zijn, maar hij heeft een hoop sterke punten. Visueel gezien is het allemaal fraai. Weinig misshots, misschien iets te veel herhaling van spiegelshots, maar alles ziet er erg verzorgd uit. Het kleurenspel is schitterend, met mooi afgewerkte decors in warme kleuren. Veel groen, wat beige-achtige decors, met vaak één rood object dat er tussenin staat. Lijkt in dat opzicht veel op het werk van Kar Wai, maar is lang niet zo briljant. Isabella wist me niet altijd te overtuigen met haar verhaal. Op een hoop momenten warrig en oninteressant, maar soms ook erg mooi. Wisselwerking tussen mooie beelden en het verhaal mist, en dan wordt Isabella enkel een leuk plaatje.

Erg mooie film die sterk emotioneel overkomt.

Moest vaak aan springtime in a small town denken, zelfde soort cinematografie. Prachtige sfeervolle belichting, rijders en kadering. Soms straalt het wat treurigs uit, soms iets moois net als de film zelf dus. Ook een erg fijne soundtrack, waarschijnlijk snel vergeten maar wel effectief. Ook de acteurs doen prima zaken.

Zal er later misschien nog wat meer over schrijven. Ben iniedergeval diep onder de indruk.

Dikke 4.5*

Yi Sa Bui Lai ???

Waar dat nou weer vandaan komt.

IMDb.

NB. Google geeft trouwens amper resultaten, maar daaronder wel de officiële pagina waarvan helaas alleen de intro bereikbaar is.

Erg mooie poster, ik heb deze al een tijdje in huis maar nooit de tijd en zin gehad om hem te bekijken. Binnenkort maar eens doen.

Hmmm... dit was het toch niet helemaal. Voorop gesteld dat het wel een fijne film is hoor. Mooi geschoten, die kleur in de straten 's nachts of zo'n scene in de toren, heel mooi. Eigenlijk is het des te jammer dat het drama niet van de grond komt; een beetje wat NKyou hierboven al beschrijft.

Sowieso komt de verhaallijn met betrekking tot de criminele kant van Shing niet interessant over. Het kwam er zo sporadisch in voor, dat het gewoon onbelangrijk leek. De relatie die hij dan met Yan opbouwd is dan weer heel mooi en delicaat. Vooral die momenten als ze 's avonds uitgaan zijn mooi, maar echt aangrijpen deed dit ook niet. Ik voelde Yan's verdriet ook helemaal niet en het laatste kwartier was het me al helemaal onduidelijk wat de beweegredenen waren voor hun gedrag. Een beetje een wat simpelere versie van andere wel mooie drama's. Hielp ook niet dat ik Leong niet helemaal fantastisch vond.

Kom wel op 3* mooie sterren uit. Beetje jammer, want er waren voldoende positieve punten. Komt nu wel hoog in de top 100 recent.

Prachtig of.. betoverend.

Erg mooi gefilmd, enkele pracht shots en sowieso visueel een lust om naar te kijken. Enkele heerlijk dromerige scènes, mooie muziek en duidelijk het soort drama waar ik van houd. Ik zat nog wel even naar die aftiteling te staren

Klein meesterwerk, 4.5*

Magisch, betoverend, wonderbaarlijk. Ja zoiets.

Lastig om deze film te definiëren zonder de schoonheid wat Isabella heeft tekort te doen. Ik had de film al een hele tijd hoog op mijn to see lijst staan maar om een onverklaarbare reden is het er nooit van gekomen. Pang was een aanrader van wat Amerikaanse en Japanse filmfans waar ik op zijn tijd een sit around heb en we elkaar voorzien van gouden tips. Zo ook deze (en het gehele oeuvre van Pang) werd mij aangeraden door iemand die eigenlijk er nooit naast zit wat betreft het inschatten van mijn filmische identiteit.

Terug naar de film. Echt werkelijk flabbergasted dat Pang, die naast wat komedietjes, romantiek, hardcore horror ook met een gevoelig subtiel filmpje als dit komt (ook al is dit de Pang waarmee ik aftrap). Of eigenlijk ook niet, Pang breekt zo natuurlijk perfect uit de hokjesgeest. Film verrast eigenlijk op alle fronten. Het 'drama' element komt enorm goed uit de verf, Chim en Leong hebben chemie en zijn vooral sympathiek en idyllisch. Hun band die zich steeds verder ontwikkelt is mooi om te zien, idyllisme ten top. Leong is ook zo lief .

Dan komen we uit op de grootste troef en dat is het magistrale kleurgebruik. Wat is deze film machtig mooi, een palet van warme kleuren en ondersteund door een magische soundtrack. Prijs die zij daar voor ontving is dan dik verdiend. De steegjes ondergedompeld in het maanlicht, de surreële zwoele dagen, het kleurengebruik in het appartement, de disco. Fijn. Voor de rest is de setting en de tijd van Macau gewoon heel interessant. De Portugezen die destijds nog de touwtjes in handen hadden inzake Macau.

Gewoon een hele mooie, betoverende maar vooral sympathieke film. Pang doet gewoon alles goed, en wordt geniaal ondersteund door cinematograaf Lam en componist Kam. Die samen voor een zeer treffende samenbundeling van krachten Isabella laten stijgen tot eenzame hoogte. Briljant. Mooiste film die ik in tijden gezien heb, en die ik ooit gezien heb. Enig minpunt is dat ik dit niet op een zwoele zomeravond gezien heb, wat ik toch wel een must vind voor dit soort films. Over een paar weken dan maar en een top 10 plaats in overweging. Dream Home en Puff zal ik ook snel gaan zien, en vanaf daar werk ik het lijstje af. Na alles wat ik gehoord heb over Dream Home en Puff zal het niet bij deze treffer blijven. Al lijkt het mij onmogelijk dit te overtreffen.

Mijn tweede Pang na Dream Home en gelukkig weet hij zijn sterke start een goed vervolg te geven. Weliswaar een totaal ander genre en zeker geen favoriet van me, toch wist Isabella van begin tot het eind te boeien.

Het eerste wat in het oog springt is het kleurgebruik. Veel zomerse kleuren die de straten van Macau veel sfeer mee geven. De soundtrack past ook prachtig bij het warme gevoel dat de film uitstraalt. Veel mooie shots, niet altijd chronologisch, maar alles valt niet veel later netjes op zijn plaats. Audiovisueel meer dan geslaagd.

De film zou waarschijnlijk een fiasco zijn geworden als de twee hoofdrolspelers het zouden verzaken. Chemie is erg belangrijk in een drama als dit en gelukkig is die goed zichtbaar. Chapman To is bijna knuffelbaar, al vermoed ik dat hij in het begin neer gezet moest worden als harde cop, maar dat kwam er niet echt uit. Leong is een leuke meid, erg down to earth. Op sommige momenten kreeg je toch wel een beetje medelijden met haar. Mooi om te zien hoe ze steeds verder naar elkaar toe groeien. Leuk rolletje van Anthony Wong die in elke scene loopt te vreten.

En toch weet het drama element me niet 100% te pakken. Er miste iets waardoor ik net niet dat beetje kippenvel kreeg of dat brokje in mijn keel. Pang heeft gewoon een erg fris filmpje afgeleverd die vooral een fijn gevoel geeft. Audiovisueel prachtig, met sterke rollen van Leong en To en een lief verhaaltje dat het afmaakt.

Natuurlijk, hoofdrolspeler is To en Chim de landlord . Bedankt voor de rechtzetting, al vraag ik me af wie het in zijn hoofd heeft gehaald Chim als eerste bij de credits neer te zetten hier. Voortaan toch maar even controleren .

Hehe ja, ik kijk het altijd nog even na op IMDb. Ik snap er ook echt helemaal niks van Misschien dat je de chemie tussen Cheung en de landlord ook voelde, maar die vond ik persoonlijk wat minder

*correctie ingediend*

Isabella stond al erg lang op mijn kijklijstje. Het goede komt soms laat, want het blijkt een prachtige film te zijn. Erg mooi en kleurrijk opgenomen, en ook ik vond de soundtrack heel erg bijzonder. Prachtig subtiele muziek, hoofdzakelijk met gitaar en strijkers, maar soms moest ik ook wel een beetje aan Amélie denken als de accordeon en de vibrafoon voorbijkwamen. De soundtrack nodigt echt uit om ook los van de film beluisterd te worden, en ik weet echt zeker dat ik dan deze film nog mooier ga vinden bij een herziening omdat de muziek dan nog veel vertrouwder aanvoelt.

Qua plot had ik even nodig om in de film te komen, maar dan wordt ons ook een mooi drama voorgeschoteld, dat goed overkomt mede dankzij de chemie tussen de acteurs. Met name Isabella Leong steelt wat mij de show, en niet alleen omdat het zo'n mooi meisje is. De scène waarin ze gaat meezingen met het liedje kwam bijvoorbeeld heel erg sterk op me over, maar ook het geniepige lachje nadat ze de boel heeft ondergekotst was prachtig. Verdere scènes die me aanspraken waren de vuurtorenscène en de scène waarin ze oefenen met het kapotslaan van flessen. Die laatste was erg aanstekelijk, kreeg haast zin om ook flessen kapot te slaan.

Het enige dat een beetje irriteert is de taal. Ik vind Kantonees gewoon een ontzettende zeurtaal. Maar goed, de taal ligt vast met de keuze van de locatie, en zoveel last heb ik er ook niet van gehad.

Al met al een erg fijne ervaring. Zit een beetje tussen 4* en 4,5* in, maar met mijn eerdere opmerking over de muziek in het achterhoofd ga ik toch voor het laatste.

Movie magic.

Een betoverende film, die inspeelt op de zintuigen van de kijker. Er is zoveel om in je op te nemen. Qua verhaal en qua visuals en muziek. Alles is verbluffend mooi aan deze film. Het heeft wel een beetje tijd nodig voor het echt op gang komt, en gelukkig gebeurt dat wel. De film krijgt op een bepaald punt echte film magie mee. Het heeft gewoon iets waaraan je herinnerd wordt waarom je zo graag films kijkt. Om iets betoverends als Isabella te zien.

De film begint met een verhaal, maar gaandeweg wordt dat steeds meer naar de achtergrond gedrukt. Centraal staat de relatie tussen To en Leong. Er word in de film nog wel af en toe teruggegrepen op het verhaalende maar lijkt ondergeschikt aan de prachtige relatie. De film kent enkele prachtige scènes waar je toch echt door wordt gegrepen. In combinatie met het schtitterende camerawerk en mooie muziek komt de magie waar ik het over had nog meer tot zijn recht. De film kent genoeg drama, maar heeft anderzijds ook een humoristische kant die ik erg kon waarderen. Een lach en een traan, zo moet echte drama zijn en dat heeft Ho-Cheung Pang goed begrepen. Emoties die toch dicht bij elkaar staan.

Isabella blijft van begin tot eind boeien. visueel een waar festijn in een zeer goede combinatie met muziek. Het acteerwerk is erg goed. Eigenlijk nagenoeg perfect. Midden in de film was ik het ietwat moeizame begin al weer vergeten. Erg mooi filmpje.

Zoals al meerdere malen gezegd ziet deze film er erg mooi uit, al moet ik erbij zeggen dat het overkwam als Wong Kar-Wai light op dat gebied. Ik val wel voor de donkere stadssfeer en deze rood-groen-gele kleuren, maar origineel is het niet. Ook de muziek wordt hier veel geprezen, maar daar had ik een dubbel gevoel bij. Het is inderdaad een erg mooie score op zich, maar veel te nadrukkelijk aanwezig, alsof er meer emotie in de muziek zat dan wat er op het scherm te zien was. Daar zit trouwens ook het kernprobleem dat ik met deze film heb: boeiend om te volgen, mooi om naar te kijken en te luisteren, maar zonder ook maar een seconde emotioneel te raken. De band tussen de twee hoofdpersonen was op zich interessant, maar uiteindelijk kwam er niets uit voort dat ik nou echt bijzonder vond. Het kabbelde aangenaam voort en dat is het wel.

3*

Eens wel met TOR. De film slaagt er niet in emotionele binding tot stand te brengen, waarschijnlijk mede door het niet erg duidelijke drama en een gebrek aan ontwikkeling. Wel zijn er enkele mooie momenten. Wie krijgt er bijvoorbeeld geen glimlach op z'n gezicht van de dronken strapatsen van vader en dochter? Verder blijft Isabella erg genietbaar door de kleurrijke beelden en de muziek. Stilistisch vond ik de film overigens wel te nadrukkelijk gedrenkt in groen. Tenslotte sukkelt Isabella nog vijf minuten te lang door: het gesprek aan de keukentafel met de huilende dochter was een mooie afsluiter geweest, alles daarna voelde overbodig. Mooie film, maar niet heel bijzonder.

Het probleem lijkt mij niet echt bij de film te liggen, maar het probleem van veel westerlingen om de Aziatische esthetiek te interpreteren. Al vond ik deze lang niet zo afstandelijk als vele tegenhangers.

Nadeel van die redenering is natuurlijk dat je dan als westerling geen aziatische films meer zou kunnen bekritiseren. Daarbij zijn er andere aziathische films waarbij ik wél emotionele binding krijg, bijvoorbeeld van regisseurs als Kim Ki-Duk, Wong Kar-Wai en Hirokazu Koreeda.

Het probleem lijkt mij in dit geval wel degelijk bij de film te liggen, omdat, zoals aangegeven, het verhalend-dramatische aspect van de film voor mij tekort schiet, onder andere doordat het voor een deel onduidelijk blijft (was dat meisje nu wel of niet zijn dochter?) en omdat er te weinig ontwikkeling is.

Gaat ook niet voor iedereen op en mijn redenering was wel wat kort door de bocht omdat ik niet op de hoogte ben van je verleden in Aziatische cinema. Ook geen verwijt, want het is ook soms lastig om dat verschil in cultuur en esthetiek te overbruggen. Mijn redenering lijkt me bij jou dan ook niet echt op te gaan, al heb ik wel het gevoel dat deze culturele kloof vaak voor problemen tot emotionele binding veroorzaakt.

Films uit een totaal andere cultuur of tijd vragen vaak wel wat meer van de kijker ja. Maar, zoals je ook zelf al zegt, zo vervreemdend is Isabella eigenlijk niet, omdat het toch hoofdzakelijk draait om de relatie tussen een vader en een dochter. Daarin had echter mijns inziens meer gezeten, zoals eigenlijk ook danuz, NKyou, Knisper en The One Ring al aangeven.

Een mooie, aangename film, maar niet echt bijzonder. Wel typisch Hong Kong drama zoals dat eind jaren 80/begin jaren 90 al vorm kreeg met Wong, maar ook bijvoorbeeld tamelijk onbekende romantische drama's als C'Est la Vie Mon Chéri of A Moment of Romance. Vond het eerste deel veel sterker dan het tweede deel. Vond dat de film iets te snel zijn narratieve "geheimen" prijsgaf, zodat de spanning wat teveel wegebde. De prijswinnende muziek (Berlijn meen ik) is wel mooi en sfeervol, maar zoals hier al geschreven wordt beetje té aanwezig voor zo'n (aangenaam) kabbelend drama.

Goede uitleg.

Erg mooi gefilmd, goede soundtrack en prima acteerwerk, maar soms lastig te volgen. Niet dat het verhaal zo moeilijk is, meer qua aandacht erbij houden. Veel fans zullen dit als een zonde bestempelen, maar heb de film in 2 delen moeten kijken. Het begint goed en de muziek trok me echt de film in, maar langzaamaan verslapte mijn focus.

Wel vond ik het Chinese/Portuguese aspect heel interessant. Weet niet waarom, maar iets trok me aan.

Wat overblijft is een film waarbij we nog moeten zien of tie blijft hangen en zoja, hoelang.

Schitterend!

Ook dit filmpje kan toegevoegd worden aan de pareltjes uit de Aziatische cinema die ik de laatste tijd heb mogen aanschouwen. Ik moet er wel bij zeggen dat dit soort films staan of vallen met de hoofdpersonages. Kan ik mij daarin niet inleven, dan blijft er van dit filmpje voor mij niet veel over. Nu, vanaf het begin dat het meisje Yan ten tonele verscheen, had ik al het gevoel dat deze film voor mij niet op een teleurspelling kon uitlopen, zo gefascineerd werd ik door de zeer aantrekkelijke en sympathiek ogende Yan. Ook Shing kon op mijn warme sympathie rekenen. Het samenspel tussen Yan en Shing gaf mij trouwens ook een heerlijk gevoel. Daarbij opgeteld het uitstekende acteerwerk, het mooie verhaal, het prachtige camerawerk en de sfeervolle soundtrack en je hebt een topfilm waarvoor ik niets anders dan de hoogste waardering. kan geven. Dit is alles wat ik over deze film te zeggen heb. De rest is al uitstekend verwoord door de users DVD-T en Black Math, waarvoor mijn dank.

5,0*

Mooi filmpje, rustig, aangenaam en erg relaxed.

Dat laatste klinkt misschien een beetje raar bij een drama, maar dat gevoel kreeg ik af en toe door de aangename soundtrack. Het verhaal is aardig, al vond ik het drama niet altijd even goed uit de verf komen. Wel is de sfeer redelijk sterk, door de soundtrack, het mooie kleurenfiltertje en de soms erg mooie beelden.

Hoewel het drama dan niet helemaal uit de verf komt, is het acteerwerk sterk. Vooral de vrouwelijke hoofdrol wordt erg goed neergezet. Daarnaast is er duidelijk chemie tussen de twee, waardoor het nog net even wat beter werkt.

Echt overdondert, ben ik niet. Daarvoor maakt de film dan weer geen indruk genoeg. Maar fijn is het wel. Een behoorlijk lekkere wegkijker, die misschien nog wel beter zou werken op een zwoele zomeravond. Wie weet kom ik er ooit nog eens achter.

3,5*