Phörpa (1999)

Vermakelijke film, die wel degelijk wat meer heeft te vertellen. Natuurlijk is het altijd mooie een kijkje te nemen ine en boeddhistisch klooster, maar er is ook een sneer naar de Chinezen. Een van die jonge leerlingen zegt het ook: ''Het goede wat ze hebben gebracht is rijst''. 3.5 sterren

Eenvoudige, sympathieke film. Authentieke locaties, monniken en ceremonies, gefilmd en geproduceerd in het land waar het bruto binnenlands geluk belangrijker is dan het bruto binnenlands product. Was onder de indruk van de prachtige theme song, hoewel de muziek verder dan dat niet heel bijzonder is. Het plot en de dialogen zijn niet heel sterk, evenals het acteerwerk dat hier en daar te wensen over laat. Het enthousiasme van het jochie over de voetbalwedstrijden die daarmee de anderen probeert aan te steken, komt in het begin van de film niet echt goed uit de verf. Wanneer hij zich meer tot leider ontpopt, ziet het er al beter uit. Er zitten redelijk wat momenten in de film die een glimlach op je gezicht weten te toveren, maar een uitgesproken komedie is Phörpa niet bepaald. Misschien wel om zich te excuseren voor het vrij aardse verhaal en de ontbrekende diepgang m.b.t. meditatie en boeddhistische concepten, wordt aan het einde nog inhoudelijk op het boeddhisme ingezoomd. Op zich jammer dat deze inhoudelijke kern (behalve de ethiek dan) niet echt in het verhaal en de film zelf verweven zit, waar dat bij films als Samsara en Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom wel zo is. Het boeddhistische klooster in Phörpa dient dan ook meer als toneel, het klooster als toneel waar aardse zaken geen taboe zijn.

Erg leuke luchtige film uit Bhutan waarbij de monniken zichzelf minder discipline en ora et labora opleggen zoals de abt of Geko het gewenst hadden. De aanstekelijkheid van het WK voetbal in 1998 wordt overdragen naar alle leden van het afgelegen klooster.

Grappig wordt het wanneer de lama wordt uitgelegd wat 'voetbal' precies is. Hij houdt het op een gevecht, zonder oorlog, met een beker als inzet. Maar ook de enthousiastelingen zijn weinig bekend met het spelletjes en weten vaak niet wat er gebeurt. Fijn steeds zo'n WK waarbij culturen elkaar leren kennen en appreciëren.

Slim van de abt om in te zien dat iets toelaten vaak meer gehoorzaamheid en eenheid creëert dan iets te verbieden. Zeer fijne kleine film, met het hart op de juiste plaats. En het is altijd mooi meegenomen om zelf als kijker zich ook te laten onderdompelen in het leven in een Bhoeddistisch klooster.