The Whole Truth (2016)

Matige rechtbankthriller met (uiteraard) een zwak spelende Reeves, de rest van de cast doet het gelukkig wel wat beter. Het verhaal is niet bijzonder en de "twist" aan het einde vond ik nogal slap. Een kleine rol van Jim Belushi als de slechte vader, Zellweger had ik niet eens herkend en ziet er slecht uit. Snel vergeten maar weer.

In dezelfde mate als een moeder houd van haar pas geboren kindje ben ik gek op thrillers die zich afspelen in de rechtbank, dus om wellicht een objectiever beeld van de score te hebben moet u er bij mij een halfje afhalen. Ik vond het een ieder geval een prima film, met in de tweede helft een aantal wendingen die je absoluut niet ziet aankomen(je raad bijvoorbeeld never wie uiteindelijk de dader blijkt te zijn). Houten klaas Reeves doet het hier, na enkele misbaksels van films, redelijk als bewogen advocaat(hoewel zijn slome voice over niet had gehoeven). Zeilweger begint helaas steeds meer te lijken op de zus van Marijke Helwegen en moet langzamerhand tegen zichzelf in bescherming worden genomen. Gugu is een extra attractie en heeft talent, en zelf good old Belushi is van de partij om maar weer eens een morsige, onsympathieke vent te spelen. En de wat dikkere broer van Manuel Neuer levert ook een behoorlijke rol af, ondanks dat hij niet in de buurt komt van Edward Norton die in Prima Fear een vergelijkbare rol speelde. Wat mij betreft een aanrader dus.

De film begint zonder aanleiding of inleiding waardoor je moeilijk in het verhaal komt. De wederom erg slecht spelende Reeves helpt dan ook niet mee. De film kabbelt voort om uiteindelijk te stranden in verschillende twists die bijzonder vergezocht zijn. Zellweger speelt een aardige rol en Belushi speelt een kleine maar best vermakelijke rol, Reeves kan echter niet acteren; zelf de voice-over is lachwekkend slecht. de scene waarin zijn hulpje boos weggaat maar vervolgens een scene later toch weer in de rechtbank zit is lachwekkend, zeker met de voice-over die erbij zit 'ze is toch komen opdagen' - joh!

“They don’t teach this in law school.

Yes, all witnesses lie.”

“The whole truth and nothing but the truth, so help you God”. Hoeveel keren hebben we deze zin al niet eens gehoord in één of andere rechtbank-drama? En dat is dan ook het grootste minpunt aan deze film. Hebben we het al niet eens eerder al gezien? Het enige wat ik me na een tijdje afvroeg is wie er eigenlijk niet loog tijdens deze rechtszaak. En dat is dus wat Richard Ramsay (Keanu Reeves) de pas aangeworven Janelle (Gugu Mbata-Raw) wil bijbrengen. Het feit dat alle getuigen liegen. Behalve Mike Lassiter (Gabriel Basso). Die heeft nog geen enkele leugen over zijn lippen gekregen, daar hij nog steeds zwijgt als vermoord (hoe toepasselijk). Het feit dat zijn handafdruk op het bloederige mes terug te vinden is waarmee zijn vader Boone (Jim Belushi) werd vermoord, is voldoende om hem te beschouwen als hoofdverdachte numero uno.

Echt slecht is de film niet. Maar het is allemaal zo triviaal en gekend dat het uiteindelijk aanvoelt alsof je naar een doorsnee televisie drama aan het kijken bent. Zo’n film waarvan je naderhand niet meer beseft het ooit gezien te hebben. De alom gekende clichés die bij zo’n misdaadverhaal horen zitten er natuurlijk ook in. Je kan er al vanuit gaan dat de hoofdverdachte het niet gedaan heeft. Als vanzelf focus je je dan op een ander personage dat eventueel de hoofdprijs zou kunnen wegkapen als hoofdverdachte, om dan tenslotte bij de ontknoping tot de vaststelling te komen dat je er helemaal naast zat. Alhoewel ik de uitkomst nogal logisch vond.

In het verleden kon ik wel eens stiekem genieten van een episode uit “LA Law”. De manier waarop een rechtszaak verliep waarbij flamboyante advocaten op een uitgekookte manier weeral dat flintertje bewijs bovenhaalden om voor hun cliënt de vrijspraak te verkrijgen. Niet dat het altijd zo vreselijk spannend was, maar de algehele sfeer met de intellectuele betogen en lyrische advocatenpraat spraken me wel aan. Ook hier wordt dit intellectueel geneuzel gehanteerd door Reeves en zijn confraters. En eigenlijk is Reeves best geschikt voor zo’n type rol. Zijn gereserveerde en stoïcijns kalme houding maken van hem een ideale kandidaat. Daarnaast komt zijn staalharde gelaatsuitdrukking, waarop geen zweem van emotie te bespeuren valt, goed van pas. Ik ben er zeker van dat indien hij niet zijn gading had gezocht in Hollywood, hij een verdomd goede advocaat zou kunnen zijn. Ik vond het in ieder geval een meer geslaagde prestatie dan die als rechercheur in “Exposed”.

De enigen die schitterden in deze film waren James Belushi en Gugu Mbatha-Raw. Belushi speelt de irritante, arrogante Boone die zichzelf al te graag op een piëdestal plaats en als dominant familiehoofd zijn vrouw loretta (Renée Zellweger) psychisch kwelt en vernedert. Ja zelfs overgaat tot lichamelijk misbruik. Een despotisch ingesteld persoon die tegenspraak niet duld. Totdat een vlijmscherp mes in zijn borstkast wordt geplant. Mbatha-Raw speelt de haastig aangeworven sidekick van Reeves die blijkbaar beschikt over een natuurlijke leugendetector. Alhoewel beide hun optreden redelijk beperkt of nietig lijkt, is hun invloed op de hele historie des te belangrijk. Dat in tegenstelling tot Zellweger die er enerzijds verrekt oud uit ziet in deze film en anderzijds een niet zo’n indrukwekkende rol speelt (elke toonaangevende actrice had hetzelfde kunnen brengen).

“The whole truth” is dus een banaal juridisch spektakel dat resulteert in een ordinair raadspelletje naar wie de uiteindelijke dader is. Zelfs de over het algemeen schitterend acterende cast kan niet vermijden dat het geheel maar saai en niet bepaald spectaculair overkomt. Dat het zich voornamelijk afspeelt in een rechtszaal is nogal evident. Dat men de ontknoping wil doen overkomen als zijnde een enorme verrassing waarbij je vol verbazing toekijkt naar de uiteindelijke onthulling, is ook niet echt succesvol te noemen. Hou je van dit type films dan is het zeker een aangename avondvulling. Verwacht er echter ook niet te veel van. “The whole truth” zal zeker geen nieuw precedent scheppen in de wereld van rechtbankdrama’s.

2*

Qua rechtbankverhaal een prima film. De twist had niet eens gehoeven om de film toch met een gemiddelde te doen laten slagen. Het ontbreekt hierbij wel aan karakterontwikkeling en dat neem ik de regisseur zeker kwalijk. Je krijgt moeilijk binding met karakters en dat had essentieel kunnen zijn bij een beter resultaat.

Wat zijn de intellectuelen weer streng;dit is voor mij een zeer genietbare,spannende en goed

gespeelde rechtbank/drama.

Als je Keanu Reeves niet kunt uitstaan(of zijn manier van acteren),moet je naar deze film niet kijken,

dat weet je toch!!!!

Charles Bronson acteerde ook zo,en ja die heeft ook geen "oskaar" gewonnen;en dan?

Renée zellweger ziet er wel "uitgemergeld" uit en mag dringend enkele kilo's verdikken (of is ze

ziek?).

Jim Belushi:kort en bondig goed,als altijd!

Samengevat:goede film,niet te lang en zonder nerveuze en /trillende beelden!Alles rustig:OEF!!!

Goeie film waarin een puberjongen terecht staat voor de moord op zijn vader. Deze op zich vrij standaard rechtbankthriller had zo uit de koker van John Grisham kunnen komen. Alhoewel de montage wat manipulatief is, is de opbouw wel gewoon goed en verveeld de film geen moment. En ook het verhaal is onderhoudend en de uiteindelijke ontknoping snijdt hout.

Rechtbankthriller die een aardig eind op weg is tot aan het laatste kwartier, wanneer de film ontspoort omdat de filmmakers proberen om de niet bijzonder verrassende ontknoping weg te stoppen onder een aantal schijnmanoeuvres. Die maken de film er niet beter op.

Keanu Reeves heb ik altijd al een matig acteur gevonden en dat is deze keer niet anders. En ja… Renée Zellweger?! ’t Is dat haar naam bij de credits staat, anders zou je denken dat het een andere actrice is.

Omdat ik gisteravond geen andere films voor handen had, was ik aangewezen op de door mij nog niet bekeken films van "Film 1" en "Netfilx", waarbij ik uiteindelijk gekozen heb voor deze Drama / Thriller film, welke te zien was op "Film 1" (ik heb hem daar bekeken via "Film1 On Demand"). Deze film had ik puur gekozen vanwege de vrij bekende cast in de vorm van Keanu Reeves, Renée Zellweger en James Belushi, maar dat had ik beter niet kunnen doen, want de film is me behoorlijk tegengevallen (typische een dertien in een dozijn film, met een vrij voorspelbaar verloop en zogenaamde onverwachte verrassing op het einde).

In dit verhaal draait het om Advocaat Richard Ramsay (Keanu Reeves), die de zeventienjarige zoon, te weten Mike Lassiter (Gabriel Basso), van de bevriende moeder Loretta Lassiter (Renée Zellweger) probeert vrij te krijgen, nadat deze verdacht wordt van moord op zijn rijke vader Boone Lassiter (James Belushi). Richard Ramsay krijgt daarbij hulp van de jonge advocate Janelle Brady (Gugu Mbatha-Raw), die vastbesloten is om de waarheid boven tafel te krijgen.

Het hele clichematige en voorspelbare verhaal wist me nauwelijks te boeien en te vermaken en ik had het relatief ook snel gehad met deze film (min of meer al na circa 15 minuten). Het enige wat me in deze film bleef boeien was Renée Zellweger die nu door plastische chirurgie en B-tox een totaal ander gezicht heeft gekregen (en dus ook nauwelijks meer herkenbaar is) en waarbij ik er nog niet uit ben of ik haar nu lelijker of mooier vindt dan vroeger, maar ze trok wel de nodige aandacht bij mij. Haar lichaam (o.a. de benen) mocht er overigens zeker nog wezen en ze is in deze film ook een beetje bloot te zien als een buurjongen (die verliefd is op haar en ook wordt opgeroepen als getuige) haar aan het begluren is vanuit de tuin, terwijl ze een bad aan het nemen is. Daarbij zijn dan heel eventjes haar billen en een heel klein beetje van haar borsten te zien, als ze opstaat uit bad.

Het verhaal speelt zich grotendeels af in de rechtszaal (waarbij het proces gevolgd wordt van begin tot einde, afgewisseld met flashbacks van momenten rond de moord en de getroebleerde verhouding tussen de vader en zoon) ergens in de staat Louisiana (nauwelijks beelden van te zien, behalve dan de bekende brug "Horace Wilkinson Bridge" in Baton Rougena), waarbij een aantal getuigen (zoals de eerder genoemde buurjongen, een stewardess, moeder Loretta Lassiter en uiteindelijk zelfs Mike Lassiter) aan het woord komen en via hun gedachten krijg je o.a. te zien wat er nu allemaal precies is gebeurt, maar daarbij vertellen ze wel niet de waarheid en liegen (met name om zichzelf te beschermen) ze juist in de rechtszaal. Zo geeft Loretta Lassiter aan dat haar man haar mishandelt heeft op de dag van de moord, maar naderhand blijkt dat ze de kenmerken van mishandeling zelf heeft aangebracht op haar lichaam.

Het verloop van het verhaal is daarbij zeer voorspelbaar en het einde vond ik best flauw (waarbij je denkt dat de moeder het gedaan heeft en haar zoon het voor haar wilt opnemen). Want nadat Mike Lassiter (die eerder aangaf zogenaamd verkracht te zijn geworden door zijn vader, maar dat heeft hij uit zijn duim gezogen om vrij gesproken te worden) wordt vrijgesproken (overigens na een flut slotrede van Richard Ramsay), komt de aap uit de mouw (via Mike Lassiter, die het horloge van Richard Ramsay heeft gezien onder het bed van de slaapkamer van zijn moeder, waar Boone Lassiter op die dag is vermoord) dat namelijk Richard Ramsay Boone Lassiter heeft vermoord en dat omdat hij een relatie had met Loretta Lassiter. Dat ik dat totaal niet verrassend vond, kwam mede omdat tijdens het verhaal al te zien was dat beiden elkaar wel leuk vonden.

De bekende cast kan deze film ook niet naar een hoger niveau tillen en Keanu Reeves zet, zoals zo vaak, een oppervlakkig karakter neer, waarbij hij als advocaat ook totaal niet weet te overtuigen. Dat laatste deed hij in de Drama / Thriller film "The Devil's Advocate (1997)" toch wel iets beter. James Belushi als slechte vader Boone Lassiter deed het nog best verdienstelijk en vooral bij de scènes waarbij hij zijn vrouw Loretta Lassiter vernedert (o.a. in het bijzijn van andere personen) en seksueel misbruikt (soms best heftig om te zien). Opzicht heeft James Belushi ook wel het goede hoofd om een slechterik te spelen en zo deed hij dat ook best verdienstelijk in de vermakelijke Actie / Sciencefiction film "Retroactive (1997)".

Ook Renée Zellweger zet eigenlijk een oppervlakkig karakter neer, maar desondanks trok zij wel vanwege haar (veranderde) uiterlijk steeds mijn aandacht. Gugu Mbatha-Raw in de rol van Janelle Brady is vooral bedoeld om je te laten nadenken of de ontwikkelingen wel helemaal koosjer zijn. Maar haar rol is ook weer te oppervlakkig, waardoor ze eerder zeurderig overkomt dan scherp. Wat betreft scherp, dat vond ik eigenlijk wel van toepassing op Nicole Barré (in de rol van stewardess Angela Morley, die twee keren wordt opgeroepen als getuige en daarbij liegt), die er best wezen mocht.

De rol van Gabriel Basso als Mike Lassiter was al helemaal dramatisch slecht en tot het moment dat hij zichzelf laat oproepen als getuige (waarbij hij dan aangeeft dat hij zogenaamd verkracht is geworden door zijn vader in het vliegtuig), zegt hij ook de hele tijd niets en kijkt hij alleen maar wat dom uit zijn ogen en maakt hij tijdens het proces wat tekeningen (zoals een horloge, wat op het einde opeens de ontknoping blijkt te zijn). Dom zijn eigenlijk ook de juryleden in de rechtszaal, want die hadden daar makkelijk doorheen moeten prikken.

Al met al een zeer matige Drama / Thriller film (die gelukkig met circa 90 minuten niet al te lang duurt) waar ik me nauwelijks mee vermaakt heb, op Renée Zellweger na dan. Voor een goede film over een rechtszaak m.b.t. moord, kan je beter andere films bekijken, zoals bijvoorbeeld "A Few Good Men (1992)".

Een goede misdaad/drama/mysterie/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Keanu Reeves en Jim Belushi ...

Ook een bekende actrice Renée Zellweger...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Degelijke film die best wel onderhoudend is maar eigenlijk in geen enkele categorie (acteren,regie,camerawerk en scenario) echt hoge toppen scheert.

Het acteerwerk is over het algemeen niet denderend,alleen Jim Belushi vond ik echt indruk maken.Reeves doet het niet slecht,vond hem alleen wat stijfjes,iets wat uiteindelijk ook wel min of meer gold voor de fotografie.Al valt er bij een rechtbank thriller uiteindelijk ook weer niet al te veel eer te behalen op dat gebied.

Het beste aan the Whole truth beviel me dan nog het verhaal,misschien niet al te waarschijnlijk maar ook niet te gekunsteld en nergens te overdreven.

Levert al met al toch wel een dikke drie sterren op voor dit,toch wel meer dan tussendoortje,werkje.

Het verrassend en niet zo waarschijnlijk slot voegt geen meerwaarde toe aan deze film die tot dan toe, alhoewel niet groots (daarvoor ontbreken beter pleidooien in de rechtzaal en wat sterkere acteurs met meer passie in hun rol) maar dan toch voldoende onderhoudend was en voor spanning zorgde.

Wat een laffe film.

Het verhaal is saai, langdradig, en voorspelbaar.

Het geheel wordt traag gebracht zonder dat je echt binding krijgt met de karakters.

Reeves en Zellweger spelen grijs en zwak.

Weinig goeds over deze film te zeggen. *2.0

Na meer dan 100 rechtbank films wordt het een beetje als te vaak je lievelingskostje eten, maar toch blijf ik deze altijd wel bekijken, als er zo snel niets anders voor handen is.

De film zelf is standaard en het leuke van deze films is dat ze voor mij altijd in de middenmoot zitten. Er zijn enkele uitzonderingen zoals A Few Good Men. Vanaf begin weet je in deze film al dat de jongen het niet gedaan heeft, de verrassing zit aan het einde en is wat dat betreft wel origineel.

Leuk om James Belushi weer eens te zien maar is die Renee Zellweger veranderd. Zag pas dat zij het was in de aftiteling. Typisch dat je met zo'n markant koppie (die ze had) je zo laat transformeren want puur natuur is dat zeker niet gegaan. Jammer want ik zag haar graag

Toch wel goed.

Ondanks het vak me weinig interesseert, interesseren rechtbankfilms me op een wonderbaarlijke wijze behoorlijk. Zo is ook deze heel makkelijk uit te kijken, vooral omdat hij voor 90% dan ook in de rechtbank afspeelt en daarmee leuker is.

Goede rollen van Reeves, Basso en Belushi. Alle 3 de heren acteren keurig en geloofwaardig, met sterke charme en een eigen smoel met de karakters. Er zitten helaas ook wat zwakkere rollen in die wat overbodig waren, zoals Zellweger (onherkenbaar) en Mbatha-Raw.

Film is best vlot, de rechtbank heeft geen heel opwindende zaak en hoe hard Hunt dan ook probeert het allemaal donkerder en intenser te maken, het blijft allemaal hetzelfde niveau, maar daarmee niet veel minder vermakelijk eigenlijk.

Film is best goed, begon me al snel af te vragen waarom het gemiddelde hier op MM nog zo laag voor is, dit was best interessant om te volgen. Geloofwaardige prestaties en een prima script. Visueel niet al te bijzonder, maar dat hoeft hiervoor ook niet echt.

Richting het einde bereikt de film eigenlijk ook zijn hoogtepunt en dieptepunt. De afwachting voor de resultaat was een nagelbijter, maar de twist die daarna volgt was onnodig en wat suf. Het had van mij allemaal niet gehoeven om de film zo nog wat "moeilijker" te maken.

Interessante film die dan best slaagt in wat het moet doen, ik kwam er makkelijk doorheen. Duurt niet overdreven lang (soms willen ze weleens richting de 150 minuten gaan) maar deze houd het meeste wel simpel. Cijfer is dan ook bovengemiddeld.

Ja heel leuk. Maar ik heb toch nog een paar vragen:
- Waarom vond de moeder het goed dat de zoon de schuld op zich nam voor de daad van haar minnaar? Was ze zo'n slechte moeder?
- Waarom sloeg de moeder zichzelf, nog vóór de zoon de vader had gevonden?
- Waarom werd de zoon onschuldig verklaard? Alleen maar vanwege dat onwaarschijnlijke verkrachtingsverhaal? Is dat genoeg om onschuldig bevonden te worden van een moord?
- Waarom leed de zoon aan tijdelijk mutisme en kon hij op een gegeven moment een boodschap zelfs alleen schriftelijk doorgeven?
- Hoe wist de zoon van de affaire van de stewardess en waarom was dit überhaupt belangrijk?
- Waarom loog de stewardess in eerste instantie over dat ze langer in de cockpit was gebleven?
- Waarom ging het verhaal als een nachtkaars uit?

Kortom, dit was wel een heel erg slecht script zeg.

Het gemiddelde is niet bijzonder hoog voor de film, vandaar dat ik ook wat verbaasd ben over de reacties hier die voornamelijk positief zijn. Een geweldige rechtbankfilm is het allerminst. Binnen het genre is het zelfs een erg zwakke film.

Een rechtbankfilm moet het voornamelijk hebben van zijn scherpe monologen en pleidooien. Het juridische steekspel tussen de aanklager en de advocaat van de beschuldigde. Een good guy en een bad guy. Dat ontbrak hier compleet.

Ook de uitkomst van de film is ondanks de voorspelbaarheid erg bizar. Op zich was er geen enkele aanleiding of argument om deze uitspraak te doen. Het mist de film aan overtuiging en opbouw. En uiteraard heeft de jongen het niet gedaan, maar dat is niet het issue. In alle andere rechtbankfilms kan je het einde zo voorspellen. Ik miste alleen wat vurigheid, gedrevenheid en passie.

Wat een zeer zwakke film, Reeves zinkt gewoon mee. Het boeiendste vond ik de verandering van de kop van Zellweger en de ongelooflijk vieze zeer lange wenkbrauwen van een getuige. Kan degen die de film maakt gewoon niet zeggen, knip die schuurborstels is bij, was echt geen zicht...lul maar wat, want over deze film is niet veel te zeggen...

Sterke opening, goede muziek, Reeves zou model voor zonnebrillen kunnen zijn. Opmerkelijk: ,Let op de stoel naast Reeves als Angela Morley wordt geroepen. Het verhaal vervlakt helaas en komt regelmatig geforceerd over. Uitdieping van de personages had film naar hoger level kunnen trekken, neemt niet weg dat de plot, die je als je oplet al ziet aankomen, goed bedacht is. 3,25*

geen onaardige rechtbankfilm die ondanks enkele vreemde "foutjes" toch blijft boeien.

een plottwist die ik niet aan zag komen.

redelijk acteerwerk, de moeite v/h bekijken waard,

als je maar niet te veel nadenkt over de foutjes