The Spook Who Sat by the Door (1973)

Na een succesvolle bioscooprelease is deze film 30 jaar zoek geweest.

film komt zeer traag op gang, pas op het einde begint het interessanter te worden. Ook vond ik dat ze de boodschap van de film er te nadrukkelijk wilden in "rammen"..

***

toch nog 3 sterren dus, mede door de "cultstatus" van de film vond ik het wel iets hebben..

Vanwege die cultstatus had ik juist meer verwacht.

vond ´m een beetje tegen vallen.

De film heeft de cultstatus uiteraard voor een groot deel te danken aan het thema en de 'mysterieuze' verdwijning van de film, niet zozeer omdat hij zo goed in elkaar zit. Wat dat betreft is dit een echte blaxploitation-film, en mag je ook niet verwachten dat de film zich kan meten met Hollywood-producties uit die tijd, of zelfs dat de film een neutraal standpunt inneemt.

Voor fanaten van Jack Hill achtige films een mooie kans op een gezellig avondje vol ingewikkkelde thema's, hele nare blanke mannen en guerilla warfare! Tamelijk coole film!

In Nederland uitgebracht op VHS door CNRVideo onder de titel: De Zwarte CIA-Agent.

Politieke blaxploitation.

Dit racistische cultwerk omtrent de eerste zwarte CIA-agent omvat een voor die tijd uiterst gevoelig onderwerp. De spanningen tussen zwart en wit en de gewelddadige reacties daarop. Maar op Cook na kunnen slechts weinig van de cast imponeren. Ook de uitwerking van het verhaal is allesbehalve goed. En daar kan de experimentele soundtrack van Herbie Hancock weinig verandering in aanbrengen.

Onvoldoende.

nuisdie overal te krijgen bij bart smitvoor 2 euro

mee eens

voor een low-budget film vond ik hem echt meevallen. Kan ook wel begrijpen waarom United Artists deze film uit circulatie hadden gehaald in 1973.

Film verscheen op de Edinburgh Film Festival rond 2006, en dan alsnog op DVD.

Interessanter om zijn historische context dan dat het op zichzelf een intrigerende film is. De voornaamste personages worden nogal eenzijdig en statisch weergegeven, waarbij er weinig ruimte is om sympathie of begrip te kunnen krijgen voor hun terroristische daden. Nu staat het oorspronkelijke boek bekend als een satire, dus misschien dat ik het allemaal serieuzer neem dan bedoeld is. Ergens hebben dit soort blaxploitation flicks dan ook een charme als de klassieke verhalen van de underdog die het systeem van binnenuit verandert. Compleet niet in lijn met de echte wereld, maar toch vermakelijk om bij weg te dromen.

Ik keek zonder me bewust te zijn van de Cult status. Grootste probleem met deze film is toch echt de hoofdrolspeler die onder de tranquilizers lijkt te zitten. Charisma 0, zelfs de meeste bijrollen worden met meer plezier ingevuld. De trage opbouw en het matte camerawerk haalt de rest van de potentieele swung uit deze film.

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk voor een keer.