Under the Shadow (2016)

Soms blijven films onverklaarbaar lang op de kijkstapel liggen. Als liefhebber van de Iraanse cinema, wilde ik Under The Shadow eind 2016 al kijken, maar toen dat niet op tijd lukte was de druk gelijk van de ketel. Dan blijft het soms liggen, zoals zoveel titels. De horrorchallenge was natuurlijk een uitgelezen gelegenheid om dat recht te zetten en bepaalde titels in te halen. Met stip op één: Under The Shadow. Met een gematigde score op MM, een erg goede metascore en een near perfect score op Rotten Tomatoes, was ik erg benieuwd. PG-13 is doorgaans niet mijn ding, maar in zulke gevallen maak ik graag een uitzondering.

De film speelt tijdens de oorlog tussen Irak en Iran. Terwijl in tehran de bommen vallen, probeert de jonge moeder Shideh haar studie medicijnen te herpakken, maar blijkt op de zwarte lijst te staan omdat ze politiek actief is geweest. In dit klimaat van politieke strubbelingen, beginnen er vreemde dingen te gebeuren wanneer een raket hun flatgebouw raakt, maar niet ontploft.

Goed, het is misschien geen Asghar Farhadi, maar op het vlak van horror uit deze contreien, komt er volgens mij niets dichter in de buurt. Narges Rashidi speelt erg goed als beschermende moeder, en de historische setting geeft wel degelijk een meerwaarde, althans voor wie daar waarde aan hecht. Als ik zo de synopsissen van Babak Anvari’s shorts zie, die hij voor dit debuut maakte, dan ben ik daar erg benieuwd naar, net als de films die hij nog maken gaat. Rashidi is trouwens een knappe verschijning. Misschien maar eens meer van zien.

Toch duurt het eigenlijk veertig minuten voor de horror begint, en ik kan me voorstellen dat een aantal horrorliefhebbers de film op dat punt al opgegeven hebben, al denk ik dat het helemaal afhangt van de verwachtingen waarmee je eraan begint. Als drama met horrortrekjes, zou de film wellicht beter in de smaak vallen. Maar de 'kritiek' op jump scares, al dan niet geslaagd (ze doen het hier redelijk), is wél terecht: daar maakt de film in de tweede helft gretig gebruik van. Atmosferische horror is het misschien dus niet helemaal, maar ik was nochtans tevreden, ondanks dat enkele CG effecten op het einde, waar de film toch iets uit de bocht vliegt, niet helemaal geslaagd zijn. Al met al is het op zijn minst weer eens wat anders.

Artycreepyjumpy, mag best.

3,5*