Du Jour au Lendemain (2006)

Sympathiek filmpje. Een eenvoudige maar vermakelijke variant op Groundhog Day.

Een rol die Poelvoorde goed past. De mopperende en neurotische Poelvoorde versus de doldwaze prettig gestoorde Poelvoorde.

De scènes waarbij het geluk hem toelacht zijn het leukst. Hierna wordt het allemaal wat rommelig en flauw.

Toch vermakelijk van begin tot eind met enkele hilarische scènes waar ik hard om moest lachen.

Du Jour au Lendemain

Een Franse komedie die ik aan de ene kant kan waarderen maar, aan de andere kant ietwat vaag is. Het begint leuk, echt een pechvogel. Wanneer hij het geluk krijgt begint het leuke echt te komen en lach ik zo af en toe even in een deuk om de domme kop van Benoît Poelvoorde. Het leek me een erg leuke film en hij was zeker niet saai! Het verhaal is dun en zo af en toe wel wat moeilijk te volgen maar, aan de andere kant is hij wel weer leuk om te volgen. Het concept is ook wel geinig. Gewoon een leuke film voor tussendoor maar, houd je koppie er wel een beetje bij want anders is de film geen zak aan! Zelfs ik zat zo af en toe in de moeite met het feit dat ik het verhaal even kwijt was!

3.0*

Aardig.

Al mist de film een goed einde en een beetje visuele opfleuring. Reden om deze te kijken wat Poelvoorde, toch een acteur die ik graag bezig zie. Deze hele film is rond hem gebouwd en aan hem heeft het dan ook niet gelegen.

De Groundhog Day link vind ik een beetje ver gezocht, al begrijp ik hem wel. Vond persoonlijk het begin het leukst, wanneer Poelvoorde alle shit over zich krijgt. Daarna wordt het wat meliger, maar wel op een bewuste manier. Gaat allemaal goed tot een half uurtje voor het eind.

Vond het leuk dat er geen echte verklaring komt voor het hele gebeuren, maar het einde deed me redelijk doelloos aan. Ik begrijp dat er een boodschapje achter zit, maar dat komt compleet niet over. De film dooft dan ook langzaam uit als een nachtkaarsje.

Visueel toch ook niet wat je er van verwacht. Franse films weten doorgaans toch wat mooier uit de hoek te komen, qua stijl wordt het leuke thema wat in de steek gelaten. Zo blijft dit vooral een leuk tussendoortje, maar niet meer dan dat.

3.0*

Heb al veel betere komedies met Benoît Poelvoorde gezien. We zijn 10 jaar later en de man heeft ondertussen al heel wat andere registers opengetrokken en is terecht behoorlijk populair in Frankrijk en uiteraard in Wallonië (Raar of niet raar, in Vlaanderen is dat heel wat minder).

Maar goed, de film. Eigenlijk berust die teveel op wat het hoofdpersonage er van bakt, maar het opgediste verhaal gaat van mager tot zeer mager en zelfs Poelvoorde kan er geen werkelijk, onderhoudende en grappige komedie van maken. Veel heb ik dus niet gelachen en daar had ik op gerekend.

En de rest van de acteurs ? Anne Consigny is een lieve verschijning die haar rol best aankan, Anne Le Ny met haar expressieve fysionomie blijft nooit onopgemerkt, maar ik vraag me af welke flauwe rol Rufus moest vertolken ?

Un petit trois.

Deze ook eens bekeken en het was niet mis. De film moest het toch vooral van Benoît Poelvoorde hebben. Het verhaal verveelde niet en verder zag het er prima uit. Geen meesterwerk, maar toch eens leuk om gezien te hebben.