Aventurera (1950)

Haha, pretty boy. Enfin, werd ooit uitgeroepen tot 1 na beste Mexicaanse film van de 20e eeuw( 11 jaar terug bedoel ik). Voor sommigen moeilijk voorstelbaar waarschijnlijk, want we hebben hier te maken met 1 van de meest campy over the top melodrama's aller tijden. Een soort kruising tussen Sternberg, Sirk en John Waters maar dan in het Spaans. Probeer je 100 soapafleveringen voor te stellen gecomprimeerd in 80 minuten, met daartussen 20 minuten muziek en dansacts à la Bollywood, meest uitgevoerd door Sevilla.

De personages maken meer mee in 1 jaar dan de gemiddelde mens in een heel leven, zoals dat hoort in het genre en deze film volgt de genrevoorschriften met ijver, gaat er gaarne over heen. U kent het wel: moord zelfmoord hysterische uitbarstingen en liefdesverklaringen alsmede de onvermijdeijke herkenningsscènes die hier wel monsterlijk absurd zijn. Maar dat maakt het allemaal wel vermakelijk, je kunt niet zeggen dat er niets gebeurt iig.

Dit is de show van Sevilla, een soort Shakira avant la lettre en eigenlijk een danseres, acteren kan ze volstrekt niet en ze praat met een dik Cubaans accent( nogal vreemd voor iemand die hier wordt geacht uit Chihuahua te komen) , maar charisma had ze wel. Inclan lijkt hier weer de schurk te spelen, maar hij blijkt een zeer brave ziel te zijn. De aan Joan Crawford herinnerende Palma was trouwens zeer goed.

Wat de muziekoptredens betreft: de Carmen Miranda acts van Sevilla incl bananen en gezongen in Portugees zijn te bizar voor woorden en slechts geschikt voor gays. Maar eigenlijk is de hele film zo gay als een tedere, "romantische" male on male gang rape, dus ik laat dit filmpje en het hele genre maar over aan de community members.