El Esqueleto de la Señora Morales (1960)

Werd door de film buffs uitgeroepen tot 18 na beste Mexicaanse film aller tijden en tot beste Mexicaanse zwarte komedie aller tijden, volgens sommigen trouwens de enige echte Mexicaanse zwarte komedie aller tijden.

Doet in zijn cynisme ook weinig Mexicaans aan , niet vreemd want het scenario werd geschreven door de legendarische Bunuel medewerker Alcoriza , een Spanjool, gebaseerd op het verhaal the mystery of Islington van Arthur Machen, die zich op zijn beurt liet inspireren door de casus dr. Crippen.

Doet eerder denken aan een verfilmd stuk eigenlijk, bijna alle scènes spelen binnenskamers en er is overvloedige dialoog, wat de mythische De Cordova- die ook al met Bunuel en Alcoriza samenwerkte in el- alle gelegenheid geeft om te excelleren in wat door de film buffs wordt beschouwd als een van de beste Mexicaanse acteerprestaties aller tijden.

Hij heeft als antagoniste de MILFY Rivelles, een hysterische bigotte kwezel die helaas - wellicht door erfelijke syfilis, zo wordt gesuggereerd- een botmisvorming heeft aan haar rechterknie en daarom het huwelijksleven van De Cordova tot een hel maakt, hem sex weigert en zijn geld jat .

Een intellectueel zou er misogyn, melancholisch en impotent van worden, de brave meneer Morales echter niet , hij besluit simpelweg dat het na 15- en niet 20- jaar welletjes is geweest en dat het tijd is voor de perfecte misdaad..

Hoe dit alles in zijn werk gaat zal niet verrassen, alleen al vanwege de titel en de aangeduide professie van Morales, zie DVD hoes verder.

Er zitten wat vleugjes horror in, en zelfs wat gore met de held die we zien snijden in een echt dierenkadaver, terwijl zo'n taxidermisten kabinet vol skeletten en dooie beesten vanzelf lugubere associaties oproept.

Hoewel deze fel anti-klerikale alla Bunuel film- zie ook de figuur van de pastoor- vrij ver gaat voor een Mexicaanse film uit 60, waren Gonzales en Alcoriza wel zo prudent om een moraalconforme coda( niet overdreven trouwens) toe te voegen.

Visueel/cinematografisch is het niet heel bijzonder, vooral die gekke wide angles vallen nogal op.

De score doet sterk aan jaren 50 horror pulp denken, catchy met de onvermijdelijke zingende zaag effecten.

Deze klassieker is meermaals op DVD uitgebracht, ook met Engelse onderschriften. Er is geen enkele versie bij mijn weten die langer dan 83 minuten duurt.

wat een fijne tips weet je toch weer aan te geven pippo!!

het is dat mijn kijk-wensen-lijst momenteel al helemaal vol zit tot waarschijnlijk richting het einde van dit jaar (300+ titels met daarnaast nog veel in de bios) en heb even geen ruimte in mijn hoofd voor de Mexicaanse cinema, maar ik lees je stukjes met plezier

Sènks .

Verkozenen tot een van de Beste Mexicaanse Films aller tijden, en Del Toro recommended, wat misschien niet heel erg verrast. Skeleton of Mrs. Morales is meer een donker komisch crimedrama dan een horrorfilm, maar het verhaal hoe een man besluit na een lang hels huwelijk zijn vrouw om te brengen, is vakkundig verfilmd, zij het iets traag. Een mooie restauratie van het contrastrijke zwart wit waarin het gefilmd is. Qua denkbeelden bepaald geen moderne film overigens, maar daar doe je weinig aan

3,5*

Na een paar Mexicaanse horrors te hebben gezien waren mijn verwachtingen niet zo hoog gespannen, maar dit was toch een heerlijke film. Een zwartkomische vertelling over een hels huwelijk met een mooie eindtwist. Doet vanwege het verhaal wel enigszins denken aan La Poison, ook al zo'n fijne film met donkere humor. Niet alleen het verhaal is leuk, ook het camerawerk viel positief op. En het acteerwerk niet te vergeten, van beide echtelieden maar ook van de priester en zijn groepje devoten- toch wel gewaagd die zo neer te zetten, zeker in die tijd.

Ik snap wel dat deze als een van de grootste Mexicaanse klassiekers bekend staat.

Zoals door anderen al aangegeven eerder een gitzwarte comedy dan een horror, maar denk wel dat dit terecht een van de beste Mexicaanse films is. Gloria oftewel Mrs Morales uit de titel is wat we noemen een echt kreng die niet enkel het bloed vanonder de nagels van haar echtgenoot (Pablo) haalt maar wellicht ook die van menige kijker. Ampara Rivelles als Gloria weet haar familie en naaste omgeving zo te bespelen dat ze haar beschouwen als een heilige, de dorpspastoor trekt dan ook steeds resoluut partij voor haar en kan zijn afschuw voor Pablo niet wegsteken. Pablo komt uiteindelijk tot een breekpunt (net zoals de kijker) en ja als taxidermist heeft hij een idee om zich voorgoed van zijn kwelduivelin te verlossen. Dat einde had voor mij nu ook weer niet gehoeven, maar denk dat de moraalpolitie daar wellicht een hand in had.