Gerumaniumu no Yoru (2005)

Volgens mij klopt bovenstaande synopsis niet. Maar wat het wel moet zijn?

teaser

trailer

engelstalige site

synopsis klopt inderdaad niet

Dien dan een juiste synopsis in via de Corrigeren tab (rechtsboven) alsjeblieft. Alvast bedankt.

Voor deze film is in Tokio een theatertje gebouwd om zo de filmkeuring te ontwijken, heeft daar een paar maanden gedraaid en is inmiddels ook elders op festivals te zien geweest. Naast deels geënsceneerde dierenmishandeling wordt je ook getraceerd op een scene waarin een zwijn met een moker doodgeslagen wordt. De verkrachtingen in de film zijn helaas niet echt en die hebben dan ook meteen veel minder impact. Gemiste kans...

Alle kwaliteiten van deze film - waarvoor ik verwijs naar de links op imdb, mn Schilling en Mes - ten spijt, ik houd het voor nu op een plotcorrectie en 0.5.

Dit semi-stoere, semi-cynische toontje staat je niet -fal

Wat de film betreft: sterk.

Omori nestelt zich tussen het kleine gezelschap van regisseurs die erin slagen op duistere, zieke en dode feel-bad films te maken. Grandrieux en Nakajima zwemmen in hetzelfde vijvertje, maar het blijft moeilijk om hun films onderling te vergelijken.

Punt is wel dat Omori's film één van de doodste films in het genre is. Lelijkheid troef, geen sprankeltje hoop, smerigheid boven smerigheid. Geen uitweg voor onze personages, ook geen ruimte om volop mee te voelen. Hoewel de stilering minder uitgesproken is dan soortgelijke films, vind ik dit één van de meest deprimerende films die ik al gezien heb.

Verder best sterk, maar je moet er echt wel van houden. Entertainment is dit niet, moet je ook gewoon niet verwachten. Gewoon een sterke sfeer die nog een tijd blijft hangen na de film.

4.0* en een uitgebreide review

Waarom betwijfel je de oprechtheid van mijn berichtje

Omdat jij dan de eerste persoon zou zijn die ooit om echte verkrachtingen in films zou vragen? Althans, die ik ken dan, misschien zit jij op andere fora dan ik ken ... Zou ik om eerlijk te zijn best ziek vinden.

De opmerking die je citeerde was dan ook een ironische.

Laten we dan voor de gulden middenweg kiezen en het bij sarcasme houden (voor ironie is het mij toch te grof). Maar vind het gewoon niet bij je passen, da's alles

Dat vind ik dan weer niet bij jou passen.

Of je het nu ironie, sarcasme of cynisme noemt, ik reageerde op het "semi". Qua toon wou ik er mijn irritatie in kwijt over het feit dat niet ook het afslachten van een zwijn fatsoenlijk opgelost werd.

Enig idee welke scenes zouden sneuvelen bij een filmkeuring?

Nee, maar ook niet meer gezocht. Ik zou het eigenlijk sowieso vreemd vinden dat net in Japan de scenes die je noemt problemen zouden krijgen enkel vanwege de inhoud van de scenes.

Die castratie was ik helemaal vergeten en ik herinner me nu ook vooral het geluid. Vrij in het begin krijgt een hond een enorme trap, daar had ik dan uiteindelijk geen bezwaren tegen, al moest ik toen wel even " terugspoelen" om me er van te verzekeren dat het niet echt was. Dat alleen al vind ik tamelijk irritant als ik *film* wil kijken.

Mjah, toch maakt de dierenmishandeling sterk onderdeel van de film uit en is het an sich niet verwerpelijker dan het onrecht tegen de medemens in deze film. Vond het zeker niet gratuit. Alleen is het daar wat duidelijker wat echt is en wat niet. De castratie zie je uiteindelijk ook niet, dus geen idee of het echt was, het varken heeft verder niet veel te lijden gehad en neem verder aan dat hij gewoon bij de beenhouwer beland is. Maar dat zijn verder uiteraard ook maar aannames.

Geen idee wat de regisseur met deze overschrijdende, weerzinwekkende, gruwelijke, grimmige, duistere en depressieve film over beschadigde mensen, vol geweld, seksueel misbruik en dierenmishandeling, beoogd heeft. Heeft hij willen laten zien hoe door en door slecht het leven is en hoe tegennatuurlijk en perdorven religie? In ieder geval laat hij zonneklaar zien dat seksueel misbruik een vorm van onderdrukking en machtsmisbruik is.

Onsympathiek,

Geen film om naderhand een discussie over te voeren, ook geen film om van te genieten, maar absoluut en uitsluitend een film om van te genieten en naderhand een discussie over te voeren.

Provocerend en onsmakelijk is deze Whispering of the Gods zeker, maatschappij gevoelige topics worden rauw en kil aangesneden zonder enig pardon, echter voor licht perverse zielen met korte tenen is dit stiekem toch wel smullen. Zonder gezijk spreek ik natuurlijk enkel voor mezelf, maar een beetje boel provoceren op dit vlak, met als doel mensen uit hun vel laten springen brengt toch een kleine glimlach op mijn gezicht.

Geen glimlach van oor tot oor, want dat zou uiteraard niet gepast zijn, maar wel een kleine, die absoluut telt. Overigens moet men ook niet vergeten dat deze film met eenzelfde glimlach gepresenteerd wordt, veel scenes of eigenlijk de gehele film bevat ook zeker een zwart komisch randje dat dit avontuur wellicht nog wat onsmakelijker maakt.

Kijken naar het fluisterspel van de goden wekt ook geen accute depressie en kotsneigingen op zoals hier misschien gessugereerd wordt, maar een vrije geest, los van alle empathie, normen, waarden, en liefhebberij is toch wel aanbevolen.

4.5*