The Hawk Is Dying (2006)

Traag opgebouwd, deprimerend sfeertje en visueel lijkt het soms haast een documentaire. Een plot is er bijna niet, wat de film niet al te gemakkelijk maakt om door te komen, het begon me jammer genoeg af en toe wat te vervelen, dat had ik niet helemaal verwacht/ gehoopt. Desondanks is Giamatti zoals altijd briljant, het blijft één van mijn favorieten, en weet elke scène te stelen. De rest van de cast doet het overigens ook zeker niet onaardig.

3 sterren.

Uit een koopjesbak gevist, vooral vanwege de cast. Giamatti, Pitt en Williams heb ik alledrie vrij hoog zitten. Daar heb ik wel een paar euro voorover.

En de film viel zeker niet tegen. Je moet tegen een nogal duidelijke spiegeling van het trainen van de havik en de rouw om de dood van Fred kunnen en het script is niet feilloos. De dromen en het moment dat Pitt naast 'm staat op het einde zijn niet denderend en passen wat moeizaam in de rest van de film. Daar tegenover staan een geweldige cast, een prettig onopgesmukte indiesfeer met heel veel ruimte voor Giamatti, die de film draagt, om alles uit zijn rol te halen.

3.5*

Heel vreemd die lage waardering hier en op de IMDB. Het is me dan ook een eer om deze film boven de 3* te mogen trekken.

Want ik zag vanmorgen 1 van de allermooiste Amerikaanse films van de afgelopen jaren. Duidelijk geen Hollywood-produktie. Een soort van jaren 70 independent-feertje straalt het uit.

Een sfeerfilm, maar deze stijgt bij mij nog uit boven een vergelijkbare film als The Station Agent.

Film heb ik voor 5 euro uit een verkoopbak getrokken bij 1 van die verder vreselijke zaken van dat concern van die Vanessa-mijnheer.

Maar koop hem, huur hem wat dan ook want ik denk dat deze film een hoop mensen moet kunnen raken.

Meesterwerk.

Tegenvallende film over een man die bij zijn zus en haar autistische zoon inwoont en geobsedeerd is in het trainen van haviken. Het verhaal en verloop wist me totaal niet te boeien, en ook visueel ziet de film er nogal 'lelijk' uit. De spaarzame momenten die nog wat impact weten te maken, komen geheel op het conto van de acteurs.

Een redelijk dramafilm...

Prima verhaal..

Redelijk acteerwerk...

Wel bekende acteur Paul Giamatti...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Redelijk achtergrond geluid/muziek

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Ge moet een Giamatti zijn om dergelijke moeilijke rol van een geobsedeerde, labiele man, zo subliem neer te zetten.

En niet alleen die rol is moeilijk ook het script is niet van aard om over de gehele lengte voor honderd procent kijkplezier te zorgen. Na een uur zijn de karakters en de sfeer al duidelijk omschreven en voor wat er dan nog komt, is de kijker niet meer verbaasd om het onstandvastig gedrag van het hoofdpersonage of de niet zo direct zinvolle dialogen. Maar zoals gezegd, Giamatti maakt veel, heel veel goed.

Vreemde, deprimerende film over een door het africhten van haviken geobsedeerde zonderling (Paul Giamatti) die bij zijn zus Precious en diens autistische zoon Fred woont. De intense, zeer sterke rol van Giamatti redt de film van de ondergang, maar qua plot valt er bijzonder weinig te beleven. Zeer overtuigende sfeertekening, dat wel.