A Good Year (2006)

Het is natuurlijk geen meesterwerk maar moet toch zeggen dat de film me aangenaam veraste. Dat komt dan door fantastische locatie. Die alleen al zorgt ervoor dat de film net wat extra's heeft. Verder vind ik Crowe totaal niet miscast. (Moet er niet aan denken dat Grant dit had gespeeld.) Ook de rest doet aardig zijn best en Finney is natuurlijk altijd cool. Daarom toch een dikke voldoende voor A good Year.

kleine 4*

Wauwie!

Wat een geweldig, leuke film was dit zeg! Die Ridley Scott is ook zo'n machtfiguur. Die gast kan ook alles. Weer een samenwerking met Russel Crowe, een heel andere dan voorheen, maar wederom erg succesvol wat mij betreft. Ik heb genoten. Van Crowe's prestatie, maar dat was nog maar een klein begin.

Deze hele film is fantastisch. Vanaf het begin tot het eind zitten genieten van een lekker rap tempo, leuke dialogen, veel grappige scénes en dan moet de reis naar Frankrijk nog beginnen, wat het beste aan de hele film is. Visueel is deze film een pareltje. Het huis wat Crowe erft is oogverblindend mooi en zorgde ervoor dat ik mijn ogen geen seconde van het scherm af heb gehouden. Jammer dat dit soort films dan weer niet wat langer duren, mjah... De film deed me overigens vaak denken aan Sideways, wat natuurlijk niet vergezocht is. Als ''oud krot'' was het huis al erg mooi. Wanneer Crowe en co. de boel gaan opknappen wordt het alleen maar mooier.

Naast Russel Crowe is de rest van de casting ook perfect gegaan. Marion Cottilard is een prachtige vrouw en past precies in het mooie totaalplaatje en ook Abbie Cornish - de dochter - is erg mooi en doet het ook uitstekend. De kleine Highmore is grappig, maar eigenlijk is iedereen meer dan goed. Het verhaal zelf stelt niks voor, is voorspelbaar en erg clichématig, maar... het werkt! Ridley Scott maakt er zo'n mooi totaalplaatje van dat je alle negatiefs wil vergeten. Althans, ik dan. Het prachtige huis, de wijgaard, de tuin met het zwembad, de tennisbaan, allemaal prachtig. Voor dit soort films ben ik dus echt wel te porren. De chemie tussen Cottilard en Crowe is heerlijk en de hele sfeer die Scott eromheen gebouwd heeft doet er nog een dikke, vette schep bovenop. Die terrassjes, dorpjes, weggetjes, de natuur, beeldschoon. De film begint leuk, kent een leuk middenstuk en eindigd leuk, wanneer Crowe teruggaat naar het huis en Cottilard. Wat wil je nog meer?

Weer een erg mooie film van Ridley Scott. Crowe doet het uitstekend, al was ik toch bang dat dit niet zo zou zijn. Ik heb andere dingen over zijn prestatie in deze film gehoord, maar waar dat vandaan gehaald is weet ik niet. Tsjah, ik heb genoten van deze film. Dikke vier sterren en echt een film die je wel een paar keer per jaar op kan zetten. Chapeau Ridley!

Ridley Scott is een regisseur met vele gezichten, één die prestige af en toe wenst in te ruilen voor verfijnde vingeroefeningen. En doorgaans levert deze combinatie evenveel artistieke debacles als volwaardige producten op. A Good Year schaart zich haast probleemloos onder de tweede categorie, maar dan met enige voorzichtigheid (lees: volgens de conventies). De Provence oogt hoe dan ook bijzonder pittoresk, terwijl de beeldtaal een speelse en frivole noot krijgt aangemeten en Russel Crowe in een voor hem atypische rol opvallend vlot voor de dag komt.

2.5*

Hoe meer films ik zie van Russel Crowe, hoe beter ik hem begin te vinden als acteur.

Ook hier acteert hij goed, maar op een iets andere manier dan we van hem gewend zijn; de hele film is ergens een beetje in het zot getrokken, echt serieus is het allemaal niet. Dit merk je ook aan de manier waarop Crowe en de andere acteurs/trices acteren. Het ligt er allemaal een beetje dik bovenop. Denk maar aan de tennisscène, de zwembadscène, etc.

Bij andere films zou je misschien het gevoel hebben dat het nogal belachelijk is, maar hier werkte het wel.

Het was dus een amusante, onspannende film met een simpel maar vlot verhaal. We kennen Ridley Scott toch van serieuzere films en Russel Crowe speelt meestal ook wel serieuzere rollen. Dus denk ik dat het niet enkel voor de kijkers, maar ook voor de acteurs en regisseur een ontspannende film was om te filmen.

Mooie film !

Ik vond het erg goed dat je de herinneringen zag hierdoor was de film een stuk ontroerender

Zeer matig.. Verhaal is nog te pruimen maar je ziet alles al van mijlenver aankomen. Zeer sentimenteel, klef, voorspelbaar, mierzoet reclamespotje voor Frankrijk. Acteerprestaties van de hoofdpersonen zijn best aardig, maar de inheemse bevolking komt totaal niet geloofwaardig over. Fransen onderling praten Frans en geen Engels!

Bijzonder klef, vrolijk en zoete film van Ridley Scott.

Je wordt doodgegooid met leuke liedjes, prachtige beelden(de chateau is fenomenaal) en de verheerlijking van Frankrijk. Iets wat overigens wel werkt en mijn volledige aandacht had en waar ik mijn 3 sterren ook op basseer.

Echter vind ik het verhaal zeer zwak en is het romantisch subplotje tussen Crowe en Cotillard volledig uit z'n verband gerukt en nauwelijks geloofwaardig.

Jammer dat Scott niet volledig gebruik heeft gemaakt van z'n talent, want voor de rest is alles verzorgd tot in de puntjes.

3*

Fijn filmpje, inderdaad erg klef, zoetig en flauwig. Af en toe moet dat even tussendoor. Mooie plaatjes die er bij een paar glaasjes Coin Perdu prima ingaan. Fijn om te kijken als je de koude natte Nederlandse winter wat lang vindt duren. En misschien is het gebrek aan diepgang van het verhaal daarbij juist een pluspunt: je kan de film alvast klaarleggen voor de volgende winter - dan kan je 'm nog eens kijken. Gaat bij mij al drie winters achter elkaar prima.

Een mooie film.

Het aanstekelijke acteerwerk, de gezellige soundtrack en de fraaie omgeving maken er een fijn, romantisch geheel van.

Misschien een beetje zoetsappig, maar dat heb ik persoonlijk liever dan die films, waarbij het bloed van het doek druipt.

Aardig drama met veel mooie beelden van de Franse omgeving. Verhaal kijkt zich best lekker weg maar stelt niet zoveel voor en Marion Cotillard was ook best goed om naar te kijken. Gewoon een lekker tussendoortje om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Geweldig intiem filmpje die zich concentreert op het contrast tussen de kille beurswereld van Londen en het dromerige vakantiegevoel van de provence. Russel Crowe was niet echt de meest evidente keuze om hierin de leading rol te vertolken, maar zijn pact met Ridley Scott zal hier wel voor iets tussen gezeten hebben. Uiteindelijk weet de film zich hiermee wel te redden en laat een fijne indruk na.

Amerikanen die een film op zijn Frans/ Europeaans doen, betekent dat ze heel hard proberen de ongedwongen sfeer, luchtige humor en warmte die de Europese klassiekers van Hollywood onderscheiden proberen na te bootsen. In dit geval lukt dat ook weer niet. Nu is Scott sowieso niet zo bekwaam in warme gevoelscinema en goed uitgewerkte personages, zijn capaciteiten liggen meer op technisch vlak. Leuk dat Scott zin had in een uitstapje, maar ik heb er niet veel aan. A Good Year is te gemaakt en geforceerd. De thema's te oppervlakkig en voor de hand liggend, de (weg naar) de uitkomst te voorspelbaar, de dialogen te geschreven. Ben al geen fan van Crowe, maar wat is ie hier misplaatst. 1,5 sterren. Ik zet nog wel een Rohmer op.

Gisteravond herzien, en mijn mening is niet veel veranderd. De film is me vooral bijgebleven door de prachtige locaties. Hetgeen ook nu weer het meeste voor mij opviel. Verder is dit niet veel meer dan je standaard romcom. Crowe, Finney en Cotillard brengen hun rollen met veel sympathie en dat zorgt, in combinatie met de vrolijke muziek en settings voor een fijne sfeer. Alles verloopt braaf binnen de lijntjes, maar desalniettemin is dit toch een leuke film.

3*

Ridley Scott brengt de onbezorgde sfeer van de Provence over aan de hand van een even onbezorgde film, die wel enige overbodige en clichématige scènes bevat maar die kan rekenen op de nonchalante klasse van een Russell Crowe en de pittige charme van Marion Cotillard. Plezierig is het omdat het ook over de wijnwereld gaat en beslist aangenaam, bijna emotioneel, die zuiders Franse landschappen en wijngaarden, waar we even nostalgische herinneringen aan hebben, te bewonderen. De film bevat ook heel wat clevere dialogen, oneliners en zo..

Crowe bij vriend Scott in de Provence, c'est ça.

Oef!

Ik sluit me bij mister blonde aan, deze film voelt zo fake aan dat het bijna rascistich is. Een verheerlijking van Frankrijk zou ik het niet willen noemen, eerder het tegenovergestelde zelfs. De Fransman/Frankrijk is deze film is niet veel anders dan de neger met dikke rode lippen.

Crowe is echt een miscast van jewelste, da's al een serieus probleem voor een film die rondom zijn persoon is gebouwd. De tegenstelling tussen z'n werk en z'n uitje is ook al zo'n dik vet cliché, het verloop van de film laat zich dan ook al na 5 minuten raden.

Maar Scott die grappig (guitig lijkt me een beter woord) probeert te zijn, dat doet nog het meeste pijn. Crowe die z'n weg niet vindt in z'n Smartje en dan versneld 4 keer rond een pleintje rijdt ... serieus Scott? Alsof dat op zich niet ouderwets genoeg is wordt het ook gewoon compleet misplaats gebracht.

Het is dat de setting zelf zó charmant is dat zelfs Crowe ze niet kapot krijgt. Mooie omgeving en he kasteeltje heeft absoluut z'n charme. Ook de Franse cast is een stuk beter te pruimen dan de Engelse/Amerikaanse met hun mond-vol-brood Frans.

Achteraf heb ik ook geen flauw idee wat Scott nu eigenlijk van plan was. Het voelt aan als een ode aan iets, maar echt goed kan ik het niet plaatsen. Daarvoor is het ook gewoon té compleet mislukt.

1.5*

Ik verwachtte een soort serieus, gezapig, romantisch verhaal, en uiteindelijk bleek het, vooral in het begin, vrij knullig-humoristisch van toon te zijn. Moest even wennen aan Russel Crowe in een dergelijke rol. De pogingen tot humor zijn nogal oubollig en voorspelbaar, en regelmatig zelfs totaal uit de toon vallend. Die scene in het zwembad bijvoorbeeld, of hem in zijn kleine autootje. Ik wist soms niet echt waar ik nou naar zat te kijken.

Ook de flashbacks naar zijn jeugd vond ik eigenlijk niet zo bijster veel toevoegen.

Uiteindelijk valt het allemaal wel op zijn plek. Crowe weet verrassend genoeg de rol toch wel te dragen en vooral de plaatjes van de Provence en de laid-back Franse sfeer maken een hele hoop goed.

Hoewel het eigenlijk een vrij simpel plot is wordt er wel overdreven lang de tijd genomen voor de afronding. Dat duurde en duurde maar. Een kwartier korter was zeker niet erg geweest, je ziet toch vanaf het begin al hoe het gaat aflopen.

Maar goed, toch de speelduur vrij moeiteloos uit weten te kijken, en de romance werkte eigenlijk ook wel. Uiteindelijk toch best een leuke sfeervolle film.

3,5*

Scott probeert met deze film volgens mij de charme van het wijnland Frankrijk te onderstrepen, en hoewel hij daar met mooie Franse landschappen en een prachtige wijngaard en château wel in slaagt, slaat hij toch wel erg vaak de plank mis. De ene keer lijkt de film komedie te willen zijn, maar wordt het hooguit flauwe klucht (dat autootje, de zwembadscène, de Franse stereotiepe driftigheid en joie de vivre), de andere keer probeert het wat serieuzer te zijn (Max' keuze tussen zijn oude leventje en zijn heropbloeiende passie voor wijn, wel of niet het huis verkopen), maar het drama wordt nergens écht ontroerend of interessant.

Daarnaast krijgen heel veel personages onnodig veel screentime, terwijl zij irrelevant zijn voor het verhaal. Neem bijvoorbeeld de secretaresse met haar constante gezanik aan de telefoon, de jonge collega die stiekem zijn plek overneemt, de andere jonge collega met een Wall Street-attitude die ook even komt kijken in de Provence en kort aanpapt met een nichtje van Max dat plots op zijn stoep staat. Wat moet je daar als kijker mee? Waar wil de film naar toe? Ik had nooit het idee dat ze echt onderdeel uitmaakten van het plot. Hoewel zijn nichtje nog het meest relevante bijpersonage is, is ook haar rol vrij nietszeggend en nutteloos.

Dan het romantische aspect van de film. Cotillard is één van de leukere personages in de film en heeft het meeste in te brengen. Wat mij betreft had de film op dit vlak nog de meeste potentie.

De romantiek ontstaat misschien op een wat knullige manier, maar op zich wilde ik daar wel in meegaan. Alleen ook hier mis ik iets. Een goede ruzie, dilemma's, een strijd, iets dat een romantisch plot wat pizzazz kan geven. Het kabbelt maar voort, terwijl ik na 1 kwartier al wist hoe de film zou eindigen. Geef ons dan op zijn minst een spanningsboog!

Ik had liever gezien dat de film focuste op Max die de wijngaard leert kennen, het maken ervan, meehelpen met de oogst, het koesteren van herinneringen. In plaats daarvan veel gezeur met het beurs-thuisfront wat totaal niet boeide, wat cliché musical montages met foute Franse popmuziek en chansons en teveel randzaken.

Dus ja, ik ben niet echt positief, maar compleet afkraken wil ik de film nu ook weer niet, mede door de mooie, serene beelden van het dorp en het huisje die een lust voor het oog waren. Af en toe waande ik me even in de Provence en wou ik dat ik ook zo'n lui Frans leventje kon hebben...doet de film toch nog íets goed.

De enige komedie die Ridley Scott heeft geregisseerd, en ondanks de kritiek een succes werd.

De film is gebaseerd op het boek van auteur Peter Mayle. De opnames vonden grotendeels in Provence plaats. Dit vlakbij het huis van de regisseur waar hij ruim 15 jaar heeft doorgebracht. Russell Crowe levert mooi werk, en zijn Brits accent was alles behalve overdreven. De rest van de cast presteert eveneens voldoende. Aaron Eckhart zou oorspronkelijk een rol vertolken, maar haakte uiteindelijk af.

Een mooie culturele romantische komedie die goed genoeg was voor 2 nominaties, en in 2006 de EDA Special Mention Award heeft gewonnen.

3,0 *

“You know what Proust said. Leave pretty women to men without imagination.”

“Francis, I'm a banker. I have no imagination.”

Ridley Scott en Russell Crowe gaan op vakantie en nemen Marion Cotillard en Abbie Cornish mee. Geef ze eens ongelijk… Dit is echt zo'n niets aan de hand film waar je met (bij voorkeur) een glas rode wijn in de hand bij weg kan dromen.

De Franse Provence, een schitterende omgeving, een pittoresk stadje, sfeervolle muziek, veel rode wijn en oja, had ik Marion Cotillard al genoemd. Het is Frankrijk op z’n clichématigst, maar het levert wel een uitermate aangename film op. Russell Crowe is vreselijk miscast, maar dat vergeef de heren dan maar.

Niemendalletje.

Niet het type film waar ik de naam Ridley Scott met zou associëren, maar wel een aangenaam voortkabbelend en veelal komisch bedoeld tussendoortje. Russell Crowe kan mij helaas ook in dit genre niet bekoren en verder heeft de film ook niet al te veel te bieden. Inhoudelijk is het wat magertjes, maar ook audiovisueel speelt Scott het op safe en teert hij vooral op de zomerse sfeer. Niet onlogisch, maar toch wat magertjes.

2,5

A Good Year is voor mij op alle fronten geweldig en in een woord meesterlijk. Het verhaal, setting, acteerprestaties en geslaagde humor er valt werkelijk waar niets op aan te merken. Dit is voor mij zo'n typische film die ik al meerdere keren heb bekeken en ga zien.

Bijzonder slecht. Inhoudelijk een echte draak. De Franse douceur de vivre bekeken door de boertige bril van de Brit/Amerikaan. Eén : de Britten zijn de landheren, de Fransen de lakeien. Twee: Franse vrouwen tonen hun kont wanneer ze iemand willen beledigen. Drie : Max weet blijkbaar alles van wijn af, maar van een oenoloog had hij nog nooit gehoord. Vier : het eerste wat Max doet wanneer zijn nicht Christie voor zijn deur staat is nagaan of het volgens de wet toegelaten is in Frankrijk om je eigen nicht te naaien. Vijf : op zomerterrasjes draaien ze nog altijd chansons van Charles Trénet. Zes : wijn en hete vrouwen zijn dé troeven van Frankrijk. Het einde : geeuw! En nog meer van die onzin. Dat de Amerikanen Frankrijk als een classy reisbestemming of ballingsoord zien is niemand onbekend. Maar zoals te verwachten was, heeft deze film helemaal niks interessants te vertellen.

Scotts komedie.

Het zal nooit echt mijn favoriete regisseur worden. Zowel qua persoonlijkheid als qua loopbaan niet. Zeker tegenwoordig vind ik hem nogal een zeikerd die iets te graag in de media wil staan vanwege één of andere brutale uitspraak. Zulk nieuws verspreidt zich natuurlijk als een vuurtje, en met Scott was dat niet anders.

Dit keer kiest Scott voor een andere omgeving dan de gebruikelijke Amerikaanse achtergrond. De film werd opgenomen in Frankrijk. Voor ons Europeanen is dat misschien een wat bekendere omgeving, maar voor Amerikanen zal het vast zijn overgekomen als helend water. In ieder geval vind ik het wel een prettige omgeving. Lekker rustgevend, mooi authentiek.

Acteerwerk is niet bepaald bijzonder, het is vooral dat Crowe en zijn groepje nooit echt briljant kunnen overkomen. Daarvoor zijn de personages ook gewoon te plat. Wat verder alleen de film integraal tegenwerkt is de humor, die ondanks de achtergrond nog altijd zeer Amerikaans is. Iets te lomp en vooral wat te random om echt leuk te zijn.

Het is niet bepaald een slechte film, wel een romcom die nooit een geslaagde grap kan includeren in het verhaal. Verder zit de film vol met voorspelbare paden en bijpersonages die maar flauw zijn. Het is dat de film een erg leuke locatie uitkiest, anders was er al helemaal niks te beleven met deze veilige komedie. Niet echt memorabel dit. Scott heeft zijn vroegere niveau nooit meer gehaald.

Een oervervelende aaneenrijging van stereotypen en clichés: van klungelig super slim jochie (mat in een zet - hoe verzin je het?) tot gevierd alfa-mannetje in Wallstreet om met de voetjes in de boterzachte aarde te landen van de idyllische Provence, inclusief jeugdliefde. Zelfs voor de Bouquetreeks te voorspelbaar.

Via Disney+ op deze film gebotst. Hoewel dateert van 2006 deze nooit gezien. Russell Crowe in een rol genre Hugh Grant uit enkele jaren ervoor met oa. Bridget Jones’s Diary, Love Actually ea. Russell ook hier met Britse humor, vloekwoorden en dito haarsnitje. Setting een wondermooie wijngaard in de Provence en een typische romance uit de Hallmarkgenres. Film heeft me aangenaam verrast, vnl. door de zomerse setting en op de achtergrond de kunst van het wijn maken. Russell doet het goed in dit genre. Kende hem eerder van zijn latere actierollen, niet zo zeer van de romanticus. Maar hij doet het goed. Haalt misschien niet niveau van Hugh Grant destijds, maar is wel de geschikte man voor deze rol. Genoten van deze lovestory in een streek waar je direct goesting krijgt om een goed glas wijn te drinken. 4*